Με ακέφαλους επικεφαλής...Τέτοιος καθηγητής του Συνταγματικού (που έκανε το Σύνταγμα κουρέλι), τέτοιος διδάσκαλος των νόμων, έχει να βγει στο κουρμπέτι και να μιλήσει ελληνικά απ’ όταν έκλεισε το Πανδιδακτήριο στην Κωνσταντινούπολη!

«Μα ποια είναι αυτή η Ανθή Σαλαγκούδη, τέκνα μου;», αναρωτήθηκε ο Πάπας

κι απάντηση δεν πήρε!

Μπορεί να ’ναι Παντογνώστης ο Πανάγαθος, αλλά δεν είναι καιΒαγγέλης Βενιζέλος να τα ξέρει όλα.

Και κυρίως δεν είναι μεγάλος νομομαθής (ο Νομοθέτης) για να αποφανθεί περί το στικάκι της λίστας Λαγκάρντ,

όπως ο ύπατος των νομικών Μιχαήλ Ψελλός... συγγνώμη, ΕυάγγελοςΒενιζέλος, ότι: «το στικάκι είναι παράνομον αν ανοίξεις και το δεις. Τοαντικείμενο δεν είναι παράνομο»!!!

Θεός (με το συμπάθιο, Πανάγαθε) ο Μπενύτο!

Δηλαδή, αν έχεις τρεις οκάδες ηρωίνη στο σπίτι και δεν βαρέσεις βελόνι, είναι νόμιμη να την έχεις και ηθικόν να την κατέχεις!

Ή αν έχεις, ας πούμε, σαράντα κλεμμένες βυζαντινές εικόνες στον τοίχο (σχώρα με, Μεγαλομάτα μου) και δεν τις κοιτάζεις(!) δεν τρέχει κάστανο, μπορείς να τις κατέχεις κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Τρισμέγιστος ο λεγκάτορ τε και σενάτορ! Πάμε απ’ την άλλη τώρα:

Προϊόν εγκλήματος το («νόμιμο» ως «αντικείμενο») στικάκι, έλεγε ο κ. Βενιζέλος, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί - τα άλλα κράτη που χρησιμοποίησαν ανάλογες λίστες τι ήταν; οι αδελφοί Ντάλτον;

Αλλά αυτό το μεγαθήριο της σκέψης (πάντα για τον Μπενίτο ο λόγος) να πιάσει τους φοροφυγάδες που ενδημούν στη λίστα Λαγκάρντ κι όχι μόνον δενήξερε,

να χώνει όμως φόρους σε κάθε έντιμο πολίτη και μη διαπλεκόμενο κορόιδο, ήξερε!

Τέτοιος καθηγητής του Συνταγματικού (που έκανε το Σύνταγμακουρέλι), τέτοιος διδάσκαλος των νόμων, έχει να βγει στο κουρμπέτι και να μιλήσει ελληνικά απ’ όταν έκλεισε το Πανδιδακτήριο στην Κωνσταντινούπολη!

Ωρύεται τώρα ο εμπνευστής του Νόμου περί Ευθύνης Υπουργώνκαι διαμαρτύρεται ότι «ποινικοποιείται η πολιτική ζωή»! ποιος; Ο άνθρωπος

που έκανε τη ΔΕΗ Οθωμανό χαρατσοεισπράκτορα. Ο άνθρωπος που από αμέλεια ή δόλο δεν χρησιμοποίησε τη λίστα Λαγκάρντ (κι άλλες πολλές τέτοιες λίστες) προς όφελος των δημοσίων οικονομικών, ενώ την ίδια ώρα

αυτός ο ίδιος έσπρωχνε με την πολιτική του παιδιά στην ασιτία, γέροντες στο ψύχος, αρρώστους στην απελπισία, εργαζόμενους στην ανεργία, συνανθρώπους μας στην αυτοκτονία, ποιος; - ο «πιο αποτυχημένος

υπουργός Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης» (κατά τις εκτιμήσεις των Δυτικών ομολόγων του), ο άνθρωπος που μαζί με τον Γιωργάκη

παρέδωσαν τη χώρα σε ξένους Εντολείς (ου μην και Κυρίαρχους), μιλάει τώρα για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής», όπως αναλόγως θα έλεγε και ο κ. Σημίτης για την υπόθεση Τσουκάτου, το ΠΑΣΟΚ για τον κ. Μαντέλη κι όλοι μαζί για το άγος και άχθος του Χρηματιστηρίου.

Ποιος μιλά; ο φορομπήχτης επί δικαίους (και κιχ επί αδίκους;) -ποιος;

Εχει συναίσθηση ο πάμπλουτος αυτός άνθρωπος, που επιμένει να κυκλοφορεί με υπερτεθωρακισμένη λιμουζίνα, σε ποιους απευθύνεται;

Εχει ακούσει ποτέ ο εμβριθής αυτός φιλίστωρ τι εστί λογοδοσία;

Εάν είχε το ελάχιστο πολιτικό ύψος που απαιτείται για να υπηρετεί τον λαό ο κ. Βενιζέλος, θα έπρεπε ο ίδιος να ζητήσει τη διερεύνηση αυτής της υπόθεσης, ώστε να βγει καθαρός, αν είναι, κι όχι να κρύβεται πίσω απ’ τις φούστες του κ. Σαμαρά, της τρικομματικής διακυβέρνησης και την αμοιβαία ομερτά των συνεταίρων της.

Οσο για τον κ. Σαμαρά, που τώρα τη (σκάρτη) ανάγκη (σκάρτη)φιλοτιμία ποιούμενος υπερασπίζεται τον εκτεθειμένο σύντροφό του (μπρρρ!), τι θα κάνει αν οι εισαγγελείς και η έρευνα άλλα κελεύσουν;

Πάλι «ουδείς αναμάρτητος» θα δηλώσει;

Ομως, εν κατακλείδι, και για να εννοήσουμε για ποια «πολιτική ζωή»μιλάμε, η «σκέψη» της τρόικας για «αυτόματη ανάληψη μετρητών από λογαριασμούς ιδιωτών που χρωστούν στο Δημόσιο», τι «πολιτική» σκέψη είναι;

Ακόμα και ως «σκέψη», πόσω μάλλον ως πρόταση που θα μπορούσε να κάνει νόμο η τρισάθλια συγκυβέρνηση των τριών ανδρεικέλων, προδίδει

καθεστώς τυραννικό, βολονταριστικό, πέραν πάσης πολιτικής συνθήκης. Ούτε στη Ζιμπάμπουε, ούτε επί Τουρκιάς μπορούσε να σου βάλει χέρι κανείς στο κομπόδεμα, παρά μόνον αυθαίρετα και παράνομα.

Αυτό το «παράνομα» νομοθετούν(!) διαρκώς αυτοί οι τυχάρπαστοι τύποι.

Το ίδιο το μνημόνιο είναι παράνομο! ουδέποτε έλαβε τις απαιτούμενες για την αλλαγή του διεθνούς status της χώρας 181 ψήφους. Οι δε αποτρόπαιοι εφαρμοστικοί νόμοι πέρασαν με Προεδρικά Διατάγματα.

Και μιλούν για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» αυτοί που έχουν ποινικοποιήσει την καθημερινή ζωή των πολιτών; αυτοί που έχουν κάνει τους θεσμούς τσατάλια; Που έκαναν τη δημοκρατία προτεκτοράτο;

Αυταρχισμός, υποτέλεια, αναλγησία, ανοησία, καταστολή. Αυτά χαρακτηρίζουν την πολιτική των τυραννίσκων, που

βυζαίνουν τη χώρα ώσπου να την κάνουν Ειδική Οικονομική Ζώνη, που υβρίζουν κι ατιμάζουν τον λαό της, ώσπου να τον εξουθενώσουν

και να μην ξανασηκώσει κεφάλι.

Ομως! Κακό του κεφαλιού τους! Οπως σύντομα θα διαπιστώσουν...

Οι Λιστοπαρέες (και οι παρίες)...

Εφυγε ο κ. Βενιζέλος απ’ το Υπουργείο Οικονομικών και πήρε τη λίστα μαζί του!!!

Κι ύστερα, όταν «έσφιξαν τα γάλατα», την έστειλε στον κ. Σαμαράπεσκέσι. Θεσμικά πράγματα. Βεβαίως ο κ. Σαμαράς δεν άνοιξε το «παγιδευμένοδεματάκι», αλλά το πάσαρε αρμοδίως στον εισαγγελέα.

Παρά ταύτα, σήμερα ο κ. Σαμαράς υπερασπίζεται τον κυβερνητικό του συνέταιρο, Βενιζέλο, τον οποίον καταγγέλλει ακόμα κι ο κυρ Πάγκαλος. «Ομορφος

κόσμος ηθικά, αγγελικά πλασμένος» που έλεγε και ο ποιητής, πριν ναβελτιωθεί αυτός ο κόσμος ακόμα περισσότερο.

Η υπόθεση Παπακωνσταντίνου βγάζει στο φως ένα αξεδιάλυτοκουβάρι

τη γνωστή διαπλοκή

όπου εμπλέκονται πολιτικοί, συγγενείς, κολλητάρια, κόμματα, δημοσιογράφοι, ΜΜΕ, με μαύρο χρήμα, off shore, ΜΚΟ, διασυνδέσεις με ξένα κέντρα, άσκηση επιρροής σε κρίσιμους τομείς όπως η Παιδεία και η εξωτερική πολιτική, με εμπόρους όπλων, δάνεια, θέσεις σε ΔΣ κρατικών εταιρειών, σχέσεις με κρατικοδίαιτες ιδιωτικές εταιρείες, ένας

«θαυμαστός γενναίος κόσμος»

ο κόσμος του εκσυγχρονισμού, ο κόσμος του Γιωργάκη, όπου, όποιο σκάνδαλο κι αν ανοίξεις, μέσα θα βρεις ΜΚΟ, offshore, διαύγεια, τυχάρπαστους τύπους, τυχοδιώκτες

κι όλα τα άλλα λουλούδια του συστήματος. Τα άνθη του σοσιαλισμού και του νεοφιλελευθερισμού.

Αίφνης νομική σύμβουλος στο ΤΑΙΠΕΔ η κυρία ΕλένηΠαπακωνσταντίνου – εκεί που κόβεται η χώρα σε φιλέτα! – τυχαίο;

Εμποροι όπλων, εξαδέλφες, μίζες οπλικών συστημάτων, Υπουργός Οικονομικών ο ένας, Αμύνης ο άλλος, άκρες της μιας

κυρίας με το περίφημο ΕΛΙΑΜΕΠ, μαραζωμένα τα ναυπηγείαΣκαραμαγκά, αεροπλάνα που δεν πετάνε, υποβρύχια που γέρνουν και στο τέλος, ως αποτέλεσμα, ένα στράτευμα που διαθέτει βενζίνη μόνον για τα ποδήλατα.

  

Κι όμως ο λαμπρός αυτός κόσμος

έχει αξιοθαύμαστη δικτύωση.

Διαθέτει πλάτες που ανοίγουν όλες τις πόρτες.

Κι εσένα ο υιός σου μνέσκει άνεργος. Διότι «μαζί τα φάγατε»! Μαζί με τον αξιότιμο κύριο Ρωσσώνη (της εξαδέλφης Μαρίνας), μαζί με τον Γιωργάκηπου σε έλεγε διεφθαρμένο και τεμπέλη,

μαζί με τον κ. Παπακωνσταντίνου που αποκάλεσε τη χώρα «Τιτανικό» και την «έβγαλε» απ’ τις αγορές, για να τη σκλαβώσουν στα Μνημόνια,

αυτός κι όλο μαζί το παρεάκι όσων ακολούθησαν, Σαμαράς – Βενιζέλος – Κουβέλης.

Εκατομμύρια τα Ευρώ σε Ιδρύματα (και πάντα σε ΜΚΟ) κι εσύ, αν πεις κρυώνω, είσαι λαϊκιστής και θα σε βάλει στη θέση σου το όποιο Mega, σκάσε και κρύωνε,

σκάσε και πλήρωνε,

για να θρέψεις τους λογαριασμούς όχι μόνον της Λίστας Λαγκάρντ, αλλά μιας ολόκληρης κάστας που ζει σε πενήντα τέτοιες λίστες κι απομυζά τη χώρα χρόνια τώρα. Διότι

«σόι πάει το βασίλειο»

Ο παππούς Παπακωνσταντίνου, δωσίλογος και γερμανοντυμένος, γνωστός στην εποχή του ως «μποτάκιας», πήρε άδεια απ’ την «κυβέρνηση»Τσολάκογλου για εκμετάλλευση ηλεκτρικού σταθμού (τον οποίον αργότεραεθνικοποίησε μέσω ΔΕΗ ο πρεσβύτερος Κωνσταντίνος Καραμανλής).

(σημείωσις: Ω ναι! οι...ιδιωτικοποιήσεις ανθούσαν κι επί Κατοχής!) – όμως θα παραδεχθώ

ότι δεν υπάρχει «οικογενειακή ευθύνη» (παρά μόνον στη ναζιστική ιδεολογία και πρακτική), συνεπώς δεν φταίει ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου για τις βρωμοδουλειές του δωσίλογου και γερμανοντυμένου παππού του. Φρόντισενα έχει

ο ίδιος τις ίδιες εαυτού ευθύνες για την υπαγωγή της Ελλάδας σε μιανέα κατοχή.

(Δεν πρόκειται περί τραγικής ειρωνείας, αλλά λογικής αλληλουχίας).

Μέρκελ – Παπακωνσταντίνου.

Μέρκελ – Βενιζέλος.

Μέρκελ – Σαμαράς.

Μέρκελ – Κουβέλης,

αυτός ο «θαυμαστός κόσμος», ο «όμορφα κι αγγελικά πλασμένος» ο «νόμιμος και ηθικός», αυτός ο «χορός των καταραμένων» που «υμνεί της πατρίδας τον χαμό» με ψεύτικα λόγια, με δουλικές συνθήκες (όπως τα Μνημόνια), με αποτρόπαιους εφαρμοστικούς «νόμους», αυτοί που έχουν κάνει τη διάκριση ανάμεσα σε πολιτικές και ποινικές ευθύνες τσιγαρόχαρτο

ή μάλλον, συγκοινωνούν δοχείο,

αυτοί που έσπρωξαν το ένα τρίτον του εργατικού δυναμικού στην ανεργία, αυτοί που κλείνουν μαγαζιά και σπίτια,

αυτοί που διέσυραν και σκλάβωσαν τη χώρα, οι ίδιοι που ακόμα χαλκεύουν δεσμά για το μέλλον, οι ίδια που χαμογελούν στις κοσμικές φωτογραφίες, που έχουν βίλες (με μισθό βουλευτή μόνον για τους κηπουρούς τους), αυτοί που βγαίνουν στις οθόνες μας, μας κοιτούν ανερυθρίαστοι στα μάτια και μόνον μαλάκες δεν μας λένε, τι ευθύνες έχουν;

Τι ευθύνες έχει η πολιτική Στουρνάρα για τις αυτοκτονίες πουσυνεχίζονται; Τι ευθύνες έχουν αυτοί που δεν πιάνουν το λαθρεμπόριο καυσίμων και βάζουν τον κοσμάκη να πληρώσει την ανικανότητα ή τον δόλοτους;

Ποιος ευθύνεται για έναν πολίτη (δηλαδή εκατομμύρια πολιτών) που είναι σήμερα 25-30 χρονώ και σε δέκα χρόνια θα του έχει «φύγει» η ζωή με άλλο τρένο;

Που κατοικούν αυτές οι ευθύνες;

Μόνον στη Λίστα Λαγκάρντ ή και στα Πρωθυπουργικά γραφεία; Δεν ήξερε τίποτα ο κ. Καραμανλής, παρά μόνον να αποκαλεί «αρχιερέα της Διαπλοκής» τον κ. Σημίτη, για να κάνει στη συνέχεια η Ν.Δ. ακριβώς τα ίδια με τον σημιτισμό; Ο οποίος

τώρα μάλιστα μεταμορφίζεται σε Στουρνάρα! Μεταμορφίζεται καιεπανέρχεται στο στρατηγικό (τρομάρα του) σχέδιο Σαμαρά για αναδιάταξη των «αστικών δυνάμεων» της χώρας.

Ποιων «αστικών δυνάμεων»; των εφοπλιστών που δεν δίνουνδίφραγκο για την Ψωροκώσταινα; Των Τραπεζιτών που τη βυζαίνουν; Τωνκομπραδόρων που βγάζουν μίζες απ’ τα οπλικά συστήματα; Τωνφοροφυγάδων; - ποιων «αστικών δυνάμεων»;

  

Η φάρσα έχει λάβει τέλος! Ολοι αυτοί οι καλοί σοσιαλιστές, Γιάννος, Ακης, Γιωργάκης, Πάγκαλος, Βενιζέλος, Παπακωνσταντίνου, Λοβέρδος, Σημίτης και λοιποί ερίτιμοι, έφαγαν τα ψωμιά της χώρας έως ψίχουλου.

Το ίδιο και οι νεοφιλελεύθεροι, Μητσοτάκης, Ντόρα, Καραμανλής, Αλογοσκούφης, Σαμαράς κι άλλοι ων ουκ έστιν αριθμός – πιράνχας.

Ή θα αλλάξει σελίδα η Ελλάδα, έστω με κόπους, ρίσκα και θυσίες, ή αυτοί οι τύποι θα της γράψουν την τελευταία σελίδα. Σε έναν πρόχειρο τάφο (χαμηλού κόστους), με ένα άδοξο επιτύμβιο, πείτε το επίγραμμα: Ενθάδε κείται η Ελλάς, εκτός Λίστας Λαγκάρντ – άστεγη στα στερνά της η φτωχοπουτάνα...

Συστημική μόχλευση γιά τα καμικάζι κομματόσκυλα της αριστερο-κεντρο-δεξιάς

 «Ου δη πάτριον εστί ηγείσθαι τους επήλυδας των αυτοχθόνων, ουδέ τους ευ παθόντας των ευ ποιησάντων, ουδέ τους ικέτας γενομένους των υποδεξαμένων.»

 «Δεν είναι πατροπαράδοτη αρχή μας, να εξουσιάζουν οι αλλοδαποί τους εντόπιους, ούτε οι ευεργετηθέντες τους ευεργετήσαντας, ούτε αυτοί που έφθασαν εδώ ως ικέτες τους ανθρώπου που τους εδέχθηκαν.»

“Πανηγυρικός” του Ισοκράτους

 Καθώς και η Ουγγαρία αναγνωρίζει εφεξής να κάνει πλέον χρήση το ονόματος “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, τα μέλη της πολιτικής τάξης στο «Hellenic Republic» (τέως Ελλάδα) δεν φαίνεται να τα ενοχλεί ποσώς, ούτε η χωρίς άδεια χρήσι της λέξης ‘Δημοκρατία’, ούτε η χωρίς άδεια χρήσι της λέξης ‘Μακεδονία’. Αυτό το ‘της’ όμως μέσα στο όνομα φαίνεται να προκαλεί τάσεις εθνεγερσίας στην ‘Hellenic Republic’ [1].

 Εκτός από την ομόνυμη ταβέρνα στην Melbourne, Victoria, Australia, το ‘Hellenic Republic’ είναι επίσης το επίσημο πλέον όνομα μίας χώρας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, που κάποτε ήταν η πατρίδα μας η Ελλάδα. Η Αθήνα είναι η πρωτεύουσα της χώρας και μεγαλύτερη πόλη της. Σύμφωνα δε με τα προκαταρκτικά στοιχεία για το 2011 απογραφή, ο πληθυσμός της Hellenic Republic είναι περίπου 11 εκατομμύρια (Wikipedia), με πολλή όμως έμφαση στο ‘περίπου’.

Φύγαμε λοιπόν εμείς, τα μέλη του συνέκδημου ελληνικού μας κόσμου, στην ξενιτιά από την πατρίδα μας την Ελλάδα, αλλά τώρα πάει πιά και η πατρίδα μας από τον χάρτη. Με λίγη τύχη, στις καλοκαιρινές μας διακοπές, ίσως καταφέρουμε να ξανανταμώσουμε συγγενείς και φίλους στην Hellenic πλέονRepublic.

Και φυσικά να ενωθούμε όλες και όλοι στον τρισμέγιστο αγώνα που δίνει η πολιτική τάξη της Hellenic Republic έναντι της χωρίς άδεια χρήσης της λέξης ‘της’ στο όνομα της γείτονος χώρας, που μοστράρει το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, αντί του πραγματικού της ονόματος, που είναι Βαρδάρσκα ήVardarska. Τι περίεργα λοιπόν φαινόμενα που ζούμε μέσα στην μετανεωτερικότητά μας...

Μία τόσο ωραία χώρα που ήταν η πατρίδα μας η Ελλάδα, καταντάει να την καταδυναστεύει μία στυγνά δυναστική, άρδην κομματοκρατική πολιτική τάξη, η οποία αναγκάζει την χώρα να μετονομαστεί από Ελλάδα σε Hellenic Republic. Κάτι παρόμοιο φαίνεται πως γίνεται και στην υπέροχη Βαρδάρσκα, όπου από “Republic of Vardarska” την αναγκάζουν να λέγεται εφεξής “Δημοκρατία της Μακεδονίας”.

Επειδή λοιπόν τα μέλη της πολιτικής τάξης στην τέως Ελλάδα και στην νυνHellenic Republic δεν καταλαβαίνουν ούτε την έννοια ούτε την αξία του όρου ‘Δημοκρατία’, όπως τους είναι επίσης αδύνατον να καταλάβουν την έννοια και την αξία του ονόματος ‘Μακεδονία’, ρίχνονται με ένα κλέος ομηρικόν επάνω στον αγώνα τους εναντίον της χωρίς άδεια χρήσης της λέξης ‘της’ μέσα στο όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Αφτό (και όχι πλέον ‘αυτό’) το ‘της’ βγάζει μάτι ρε παιδί μου, τους ενοχλεί τόσο αφάνταστα, που το καταπολεμούν μέρα και νύχτα, στον ύπνο και στον ξύπνο τους, ασταμάτητα με ένα τεράστιο πάθος· έρως πολιτικός η παλιοκατάσταση!

Διότι το ‘της’ στο όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” είναι στο κέντρο του ονόματος. Και επειδή τα μέλη της πολιτικής τάξης στην τέως Ελλάδα και νυνHellenic Republic τείνουν να αυτοκαθορίζονται είτε ως κεντροαριστεροί, είτε ως ακροκεντρώοι, είτε ως κεντροδεξιοί, το ‘της’ στο κέντρο του ονόματος “Δημοκρατία της Μακεδονίας” τους δημιουργεί εξανθήματα, όχι μόνον στο σώμα αλλά και στο μυαλό.

Και δεν είναι μόνον τα μέλη της πολιτικής τάξης στην τέως Ελλάδα και νυνHellenic Republic που είναι κεντροαριστεροί, ακροκεντρώοι και κεντροδεξιοί. Δεν πρέπει να ξεχνάς και τους φανατικούς οπαδούς των κομμάτων τους, όλα μαζύ εκείνα τα καμικάζι κομματόσκυλα της αριστερο-κεντρο-δεξιάς, που ως εκεί, στο ‘της’, τα επιτρέπει να σκεφτούν ο άρρωστος, ανήμπορος, εγκεφαλικά νεκρός και απατεωνίστικος, άκρατος κομματικός παροξυσμός τους.

Άλλα είναι ΚΚΕ, άλλα ΣΥΡΙΖΑ και άλλα είναι ΔΗΜΑΡ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΑΝΕΛ και ΧΑ... ή τέφρα! Αυτά είναι μερικά από τα κόμματα, μέσα και έξω από το ελληνικό κυνοβούλιο, στα οποία ανήκουν ψυχή τε σώματι τα καμικάζι κομματόσκυλα, νεοραγιάδες της αριστερο-κεντρο-δεξιάς, που ζουν περίφανα και δρουν όχι πλέον ως ελεύθεροι πολίτες στην Ελλάδα, αλλά ως δουλικά κομματόσκυλα, υπήκοοι του κερατά στην Hellenic Republic.

Τα καμικάζι κομματόσκυλα τούτα δεν μπορούν πιά με τίποτα να δουν πέρα από την διαιώνιση του σαθρού πολιτικού συστήματος μίας άρδην ενθελληνικής, ξενόφερτης και στυγνά δυναστικής κομματοκρατίας. Και δεν υπάρχει πιά καμμία ασυμβατότητα μεταξύ τους και της προσφάτου αποκαλύψεως από τον όντως λαλίστατο υπουργό της χρηματιστικής τηςHellenic Republic, που είπε εκείνο το άθλιο πως «δολοφονούμαστε» διότι φταίμε.

Τα καμικάζι κομματόσκυλα δεν τα ενδιαφέρει ούτε ο ελληνικός λαός ούτε η πατρίδα Ελλάδα που κυριολεκτικά σφαδάζει οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Τα καμικάζι τούτα κομματόσκυλα τα ενδιαφέρει αποκλειστικά και μόνον μία νέα, σφριγηλή και πολιτικά τολμηρή κεντροαριστερά ή ένα νέο, σφριγηλό και πολιτικά τολμηρό ακραίο κέντρο ή μία νέα, σφριγηλή και πολιτικά τολμηρή κεντροδεξιά [2].

Εκείνο που τα χαρακτηρίζει απόλυτα είναι ο δογματισμός τους, ο κομματισμός τους  και ο χρωματισμός τους, ανάλογα με το κόμμα τους, που τέλεια τυφλά υπηρετούν, εναντίον βέβαια του ελληνικού λαού και της συλλογικότητας του έθους και του έθνους που ανήκουν μεν, αλλά δεν το αναγνωρίζουν καν δε. Ούτε κατανοούν την άμεση ανάγκη που υπάρχει γιά την απελευθέρωση και την πολιτική αυτοθέσμιση του ελληνικού μας έθους και έθνους, μέσα από μία πραγματικά λαϊκής-βάσης Συντακτική Εθνοσυνέλευση.

Μόνον το ‘της’ πολεμούν μέσα στο όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” τα καμικάζι κομματόσκυλα στην Hellenic Republic, διότι τούτο το ‘της’ είναι στο κέντρο του ονόματος, όπως ακριβώς είναι και η κεντροαριστερά, η οποία βέβαια εξ’ ορισμού προϋποθέτει την ύπαρξη της κεντροδεξιάς. Το ‘της’ τα ενοχλεί αφάνταστα τα καμικάζι κομματόσκυλα μέσα στο όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, διότι ούτε από ‘Δημοκρατία’ καταλαβαίνουν ούτε από ‘Μακεδονία’ γρι δεν σκαμπάζουν.

Και μέσα στον αγώνα τους αυτόν, ενωμένοι σαν μία γροθιά εναντίον κάθε τι ελληνικού, εναντίον κάθε αξιακού συστήματος του ελληνικού μας κόσμου, η πολιτική τάξη και τα καμικάζι κομματόσκυλά της μάχονται το ‘της’ της κάθε Ελληνίδας μάνας, ενώ η πρωταρχική τους μέριμνα, όπως και του κάθε κόμματος στο οποίο ανήκουν, είναι το κομμάτιασμα του ελληνικού μας κόσμου και η επιβολή των κομματικών τους μηχανισμών, γιά την χειραγώγηση και καταδυνάστευση του ελληνικού μας λαού, με την διαιώνιση της ελληνικής μας κοινωνίας στην τέλεια ιδιωτεία.

Εσύ είσαι μία Ελληνίς πάνω απ’ όλα; Είσαι εσύ ένας Έλλην πριν από κάθε τι άλλο; 

Εάν ναι, τότε πιάσε ένα καμικάζι κομματόσκυλο, είτε στην γειτονιά σου είτε στον χώρο της εργασίας σου, και πάντα με το καλό, βοήθησέ το να καταλάβει πως αφανίζει την πατρίδα μας την Ελλάδα, απλά με το να είναι ένα καμικάζι κομματόσκυλο της Hellenic Republic. Και στην πορεία των προσπαθειών σου να ανακαλύψεις την απαραίτητη συστηματική μόχλευση γιά να επανελληνίσεις κάθε καμικάζι κομματόσκυλο της αριστερο-κεντρο-δεξιάς, σου εύχομαι να καταφέρεις να ανεβάσεις τον εθνικό (ποτέ όμως ‘εθνικιστικό’) του πατριωτισμό, πάνω από τον κομματικό του πατριωτισμό.

Ναι, τόσον απλό είναι. Επίσης σου εύχομαι, όπως και σε όλον τον ελληνικόν μας κόσμον, κάθε ωραίαν και στην ώρα της επιτυχίαν, με τον αγωνιστικό σου ενθουσιασμό, εκείνον τον αγωνιστικό ενθουσιασμό της αναβίωσης και της αναγέννησης του ελληνικού μας, γεμάτου φως κόσμου, όπου η ίδια η πολιτική είναι ένα συλλογικό αγαθό, γιά την συλλογική ευδαιμονία, την αρμονική συνύπαρξη και ομόνοια, όχι μόνον μεταξύ μας, αλλά και με όλα τα έθνη της Γης, όπως και την συλλογική οικονομική ευμάρεια όλης της ελληνικής μας κοινωνίας των πολιτών!

Νίκος Γεωργαντζάς 

Oδός προσωπικής αντιστάσεως.....Παραμένοντας στην κυβέρνηση και στη Bουλή οι αυτουργοί των κοινωνικών εγκλημάτων, πρόσωπα και κόμματα που κατάστρεψαν τη μία και μοναδική του καθενός μας ζωή και βιοτή, μας αφαιρούν κάθε ελπίδα, κάθε πιθανότητα να αναχαιτιστεί ο ίλιγγος της συνεχιζόμενης πτώσης στο κενό.

Χρήστος Γιανναράς

Aς υποθέσουμε το φαντασιώδες ενδεχόμενο ιστορικής εξαφάνισής μας των Eλληνώνυμων του βαλκανικού νότου - αλλά οπωσδήποτε ηδονικής: Mας μεταφέρουν, λ.χ., όλους, ως πληθυσμικό σύνολο, στην πιο ηλιόλουστη και μαγευτική πολιτεία των HΠA, με παροχές μυθώδους διαβίωσης, αδιανόητες και για τον πιο ακραίο στις απαιτήσεις του συνδικαλιστή. Kαι στα εδάφη του σημερινού ελλαδικού κράτους δημιουργείται ένα καινούργιο μόρφωμα από την πανσπερμία των μεταναστών, ή μεταφέρονται πληθυσμοί της σφύζουσας τουρκικής Aνατολίας, ή πραγματοποιείται το όνειρο του Mπερίσα για τη Mεγάλη Aλβανία - ή ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.

O μύθος εξυπηρετεί τη διατύπωση δύο ερωτημάτων. Eρώτημα πρώτο: H εξαφάνιση του σημερινού Eλληνισμού από τη σκηνή της Iστορίας θα γινόταν έστω ελάχιστα αισθητή, και σε ποιους; Θα είχε την παραμικρή συνέπεια στην πορεία και στον πολιτισμό της ανθρωπότητας; Θα έχανε κάτι η Eυρώπη, η διεθνής κοινότητα, θα βίωναν κάποιοι πάνω στον πλανήτη επώδυνη στέρηση;

Eρώτημα δεύτερο: Eκτός από μερικές πρόσκαιρες συναισθηματικές επιπτώσεις, θα άλλαζε σε κάτι η προσωπική ζωή του σημερινού Eλληνώνυμου; Θα άλλαζε η ιεράρχηση των αναγκών του, η αξιολόγηση ποιοτήτων, τα κριτήριά του στην επιδίωξη χαράς της ζωής;
H απάντηση και στα δύο ερωτήματα δεν είναι εύκολη. Προϋποθέτει ψύχραιμο ρεαλισμό, κριτική αντικειμενικότητα αποτιμήσεων, επομένως ελευθερία από τις ψυχολογικές παρορμήσεις που συγχέουν το πραγματικό με το απλώς επιθυμητό. Kαι αυτές οι προϋποθέσεις μοιάζει να απουσιάζουν εντελώς από την πλειονότητα του ελλαδικού πληθυσμού σήμερα.
(Xαρακτηριστική εικόνα του συγκεκριμένου συλλογικού υστερήματος δίνουν οι «απόψεις των αναγνωστών» στην ηλεκτρονική έκδοση των εφημερίδων: Στους δέκα σημερινούς Eλληνώνυμους οι εννέα τα ξέρουμε όλα, δεν έχουμε να μάθουμε τίποτα από κανέναν. Έχουμε την έγκυρη πληροφόρηση, τις ορθότερες εκτιμήσεις, τη σωστή γνώμη για ό,τι συμβαίνει. Δεν ρωτάμε, δεν έχουμε ρωγμές, αμφιβολίες, κενά. Όμως βγαίνουμε στην ηλεκτρονική δημοσιότητα συνήθως κουκουλοφόροι, δηλαδή με ψευδώνυμο, χωρίς την τόλμη να επωμισθούμε την επώνυμη ευθύνη της παντογνωσίας και του αλαθήτου μας).
Πάντως τα δύο ερωτήματα παραμένουν οπωσδήποτε αναγκαία προκειμένου να οργανώσουμε όχι μόνο τη συλλογική μας συνύπαρξη, αλλά και την προσωπική μας ζωή. Διακόσια χρόνια παλεύουμε να οργανωθούμε εκσυγχρονισμένα, να εξευρωπαϊστούμε και δεν το κατορθώνουμε. Aντίθετα, χειροτερεύουμε δραματικά την κατάστασή μας, μεγαλώνουμε όλο και περισσότερο την απόσταση από το ιδανικό μας πρότυπο. Kαι ο παράγων που αναστέλλει τον εκδυτικισμό μας δεν είναι, βέβαια, η εμμονή μας στην ελληνική ιδιαιτερότητα - το πείσμα μας λ.χ. για μια εκσυγχρονισμένη ανάπλαση της αιγαιοπελαγίτικης, της καστοριανής, της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, η εμμονή μας να δίνουμε κλασική παιδεία στα παιδιά μας, να σώσουμε το φυσικό κάλλος της γης μας, να βασίσουμε την κοινωνική συνοχή μας στη μικρή κοινότητα που της χρωστάμε την ιστορική μας διάρκεια. Tον εκδυτικισμό μας τον αναστέλλουν συμπτώματα τριτοκοσμικής υπανάπτυξης και παλιμβαρβαρισμού: Άλογη καταναλωτική απληστία, αχαλίνωτος εγωκεντρισμός, χυδαία ιδιοτέλεια, αδιάκοπη υποβάθμιση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας.
«Eξευρωπαϊσμό», δηλαδή εκδυτικισμό, δεν καταφέρνουμε, γιατί είναι νόμος που διέπει τα ανθρώπινα ότι με την ξιπασιά μένεις πάντα μίμος, πάντα μεταπράτης, δηλαδή πάντα δεύτερος και καθυστερημένος. Aν εξαφανιστείς ιστορικά, κανένας δεν θα το αντιληφθεί και από κανέναν δεν θα λείψεις - υπάρχει και ενδιαφέρει τους άλλους όποιος κομίζει κατακτημένη ιδιαιτερότητα που αφορά περισσότερους ή όλους.
Zούμε μια συντελεσμένη σήμερα πια καταστροφή της ελλαδικής κοινωνίας μας και η λέξη «καταστροφή» κυριολεκτεί σε ό,τι αφορά το κράτος, τους θεσμούς, την οικονομία, τις λειτουργίες της συλλογικότητας. Kυριολεκτεί η λέξη σε ό,τι αφορά και την προσωπική ζωή πολλών από μας, εκατομμυρίων απλών ανθρώπων, ελληνόφωνων. Έχουν ανατραπεί στοιχειώδεις προοπτικές μας, η στέρηση αλλάζει δραματικά την καθημερινότητά μας, η ανεργία είναι μέσα στα σπίτια μας ή καραδοκεί στην πόρτα, η αδυναμία αποπληρωμής δανείων απειλεί τη στέγη μας, οι νεώτεροι ματαιώνουν γάμους ή ζουν την πίκρα της οικονομικής ανημπόριας να κάνουν παιδιά, να χαρούν οικογένεια, να διακινδυνεύσουν περισσότερες σπουδές, επιχειρηματικά ανοίγματα, να γευτούν την ικανοποίηση της δημιουργίας.
Aυτά και πολλά ανάλογα συνοψίζει η λέξη «καταστροφή» της προσωπικής ζωής, συν ο διεθνής εξευτελισμός του ελληνικού ονόματος, η ντροπή να λέγεσαι Έλληνας, να ζεις τον καθημερινό πάγκοινο χλευασμό της πατρίδας σου. Aλλά το πιο ασφυκτικό δεδομένο του πνιγμού είναι η ατιμωρησία των ασυνείδητων πολιτικών που εν ψυχρώ απεργάστηκαν την καταστροφή του κράτους και της προσωπικής μας ζωής: Pαδιούργησαν τον εξωφρενικό δανεισμό της χώρας για να εξυπηρετήσουν την πελατειακή τους πολιτική, να εξαγοράζουν τη νομή της εξουσίας.
Mένουν όχι απλώς ατιμώρητοι, αλλά συνεχίζουν να εξουσιάζουν τη χώρα, να ασελγούν στο πτώμα της πατρίδας. Mας έχουν παγιδεύσει σε μονόδρομο - υποταγής στους δανειστές μας, στη συντελεσμένη παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, σε αποδοχή στα τυφλά «Mνημονίων» με όρους ολοκληρωτικού, ανέκκλητου εξανδραποδισμού μας. Παραμένοντας στην κυβέρνηση και στη Bουλή οι αυτουργοί των κοινωνικών εγκλημάτων, πρόσωπα και κόμματα που κατάστρεψαν τη μία και μοναδική του καθενός μας ζωή και βιοτή, μας αφαιρούν κάθε ελπίδα, κάθε πιθανότητα να αναχαιτιστεί ο ίλιγγος της συνεχιζόμενης πτώσης στο κενό.
Tο κλίμα που εξέθρεψε τον σημερινό εφιάλτη ήταν η επιπόλαιη αυτάρκεια ή και καύχηση του μίμου, του μεταπράτη, η ψευδαλαζονεία να βαφτίζουμε «πρόοδο» και «εκσυγχρονισμό» την εκούσια αλλοτρίωση, τον ξιπασμένο πιθηκισμό. Aυτό το κλίμα δεν αλλάζει με συνταγές, ιδεολογήματα, κηρύγματα δεοντολογίας. Aλλάζει, αν ξαναγεννηθεί αυτοσυνειδησία ελληνική, ικανή να συντηρήσει αξιοπρέπεια πολιτισμικής ιδιαιτερότητας. Παραδειγματικό έναυσμα για την κατανόηση αυτής της ανάγκης είναι οι δύο ερωτήσεις με τις οποίες ξεκίνησε η επιφυλλίδα: πρόκληση να ξεκινήσει με αυτές η καινούργια χρονιά.
Για όσους θέλουν να σώσουν προσωπική αντίσταση στο συντελεσμένο ιστορικό τέλος του Eλληνισμού.