Κλεάνθης Γρίβας: ΕΠΕΣΕ (ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ) Η ΑΥΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ-ΜΠΟΥΦΑ. ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΑΝ ΟΙ ΜΠΟΥΦΟΙ

«Κάποια από τα προβλήματα διακυβέρνησης σήμερα οφείλονται στην υπερβολική δημοκρατία… χρειάζεται πράγματι ένας βαθμός περιορισμού της δημοκρατίας… η αποτελεσματική λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος απαιτεί ένα βαθμό απάθειας και μη ανάμειξης ενός μέρους ατόμων και ομάδων…»

Έκθεση της “Τριμερούς Επιτροπής” (1975)

με τίτλο «Η Κρίση της Δημοκρατίας»,

(γραμμένη από τον ο Samuel Huntington).

«Πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες είναι, λογικά, οι μόνες οντότητες που μπορούν να το κάνουν αυτό».

David Rockefeller (1999)

Ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος της ‘Τριμερούς Επιτροπής’

Newsweek International, 1/2/1999

«Τον επόμενο αιώνα τα έθνη όπως τα ξέρουμε σήμερα θα είναι απαρχαιωμένα. Όλα τα κράτη θα αναγνωρίσουν μια μοναδική παγκόσμια εξουσία. Έτσι κι αλλιώς, η εθνική κυριαρχία δεν ήταν καμιά μεγάλη ιδέα».

Στρόουτ Τάλμποτ

αναπλ. υπουργός εξωτειρών της κυβέρνησης Κλίντον

ΛΟΥΚΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ

7 Νοεμβρίου 2011 (Financial Times): «Πρωτοκλασάτοι πολιτικο, επιχειρηματίες και λομπίστες διεξάγουν εντατικές συζητήσεις για να εντοπίσουν υποψήφιους για υποουργικές θέσεις στην κυβέρνηση συνεργασίας".

11 Νοεμβρίου 2011: Ο «κατάλληλος» βρέθηκε και ακούει στο όνομα Λουκάς Παπδήμος. Ένας άνθρωπος που αποφεύγει να αναφέρει στο «βιογραφικό» του ότι είναι μέλος της Λέσχης Bilderberg και της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission), ένας λομπίστας του πολυεθνικού κεφαλαίου, διορίζεται πρωθυπουργός ερήμην του λαού, από το εγχώριο «Μνημονιακό Μέτωπο» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, Δημοκρατική Συνεργασία και άλλες ανεκδοτολογικές «δυνάμεις»). Πρόκειται για μια αντιδημοκρατική εκτροπή που πρέπει να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά.

ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ TOY κ. ΛΟΥΚΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ,

ΑΝΑΦΕΡΕΙ:

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947

Σπουδές:

Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών.

1965-1970: Σπούδασε φυσική στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ).

1970: Αποφοίτησε από το MIT.

1972: Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ηλεκτρολογική Μηχανική,

1978: Έκανε διδακτορικό στα οικονομικά (και, παράλληλα, εργάστηκε ως βοηθός ερευνών και ειδικός επιστήμων στο ΜΙΤ.

Επαγγελματική δραστηριότητα:

1980: Οικονομικός εμπειρογνώμων στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ.

1985-1993: Οικονομικός σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος.

1993-1994: Διορίστηκε υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος

1994-2002: Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας.

2002-2010: Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EKT).

2010: Άμισθος οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

1994-1998: Μέλος του Συμβουλίου του «Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος»

1993-1995: Πρόεδρος της Υποεπιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της «Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών» της Ε.Ο.Κ.

Ακαδημαϊκή καριέρα

1975-1984: Επίκουρος καθηγητής και (εν συνεχεία) αναπληρωτής καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης.

1988: Καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

2006: Τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ TOY κ. ΛΟΥΚΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑ,

ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ:

-----------------------------------

1) Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος

είναι μέλος της Λέσχης Bilderberg και της Τριμερούς Επιτροπής (Trilateral Commission)

2) Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος

Είναι συνυπεύθυνος και, συνεπώς, υπόλογος για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος της ελληνικής οικονομίας από την κομματική κλεπτοκρατία κατά την περίοδο 1994-2002 που ήταν  Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας (μιας ιδιωτικής τράπεζας), οπότε και οργανώθηκε:

● Το «μεγάλο μαφιόζικο κόλπο» του Χρηματιστηρίου (με το οποίο επιτεύχθηκε σε συνθήκες ειρήνης μια τεράστια αναδιανομή πλούτου που μόνο σε συνθήκες πολέμου μπορούσε πραγματοποιηθεί).

● Το «μεγάλο φονικό» της εξαπάτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δήθεν για να μπει η Ελλάδα στην… Ευρωζώνη), σε συνεργασία (επ’ αμοιβή) με τη συμμορία της Goldman Sachs, της πιο γκανγκστερικής έκφανσης της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας, Σε συνεργασία με την Goldman Sachs:

1) Εκπονήθηκε και εφαρμόστηκε το Πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ (ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης της Ελλάδας που παρουσιαζόταν ως πώληση, ώστε να ικανοποιηθούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ για την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη).

2) Εκπονήθηκε και εφαρμόστηκε το Πρόγραμμα ΑΙΟΛΟΣ (με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων χρήσης αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών).

3) Δημιουργήθηκε και λειτούργησε η εταιρεία "ΤΙΤΛΟΣ", τα ομόλογα της οποίας εξασφάλισε η «Εθνική Τράπεζα» και, εν συνεχεία, τα παραχώρησε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), παίρνοντας δανειακά κεφάλαια.

3) Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος

ήταν Υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζας (ΕΚΤ)

ενός οργανισμού που δεν εκλέγεται από κανένα, δεν λογοδοτεί σε κανένα και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου (όπως η Ομάδα των 30 και το Σκιώδες Συμβούλιο της ΕΚΤ)

ΑΥΛΑΙΑ (ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ) ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ-ΜΠΟΥΦΑ

Το «Μνημονιακό Μέτωπο» (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με «τσόντες» το ΛΑΟΣ και τη «Δημοκρατική Συνεργασία») στο φινάλε μιας εμετικής όπερας-μπούφα, συμφώνησαν τελικά να διορίσουν τον Λουκά Παπαδήμο ως πρωθυπουργό. Η «Δημοκρατική Συμμαχία» και το «ΛΑΟΣ» υποστήριξαν μ’ ενθουσιασμό αυτό το «φινάλε». Η  «Δημοκρατική Αριστερά» εμφανίστηκε με δύο τοποθετήσεις (του κ. Ψαριανού που έκφρασε την ανάγκη  της στήριξης του εγχειρήματος και του κ. Παπαδημούλη που δήλωσε ότι "θα το σκεφτούμε και θα αποφασίσουμε"). Και οι εγχώριοι «Πράσινοι» το χαιρέτισαν διακριτικά.

Έτσι, μας τέλειωσε η πρώτη πράξη της όπερας-μπούφα και μας έμειναν οι μπούφοι…

Το «Μνημονιακό Μέτωπο», αναθέτοντας τη διαχείριση της εξουσίας σε έναν άνθρωπο που δεν έχει επιλεγεί από τον ελληνικό λαό, αυτο-αναιρείται πλήρως και, ενδεχομένως, αυτοκτονεί, καθιστώντας όλο και πιο αναγκαία και πιθανή την πυροδότηση του «Συνδρόμου Ερντογάν». Είθε..

Κλεάνθης Γρίβας: ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ

Κατά την κυοφορία του συνταγματικού πραξικοπήματος με το οποίο επιβλήθηκε η «κυβέρνηση» Παπαδήμου, το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό (θεματοφύλακας της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας) το οποίο διαχειρίζεται την εξουσία στην Ελλάδα για λογαριασμό του μείζονος εργοδότη του, αφού αρχικά μάς ανάγκασε να γίνουμε οικονομολόγοι (για να κατανοήσουμε την κατάσταση στην οποία μας οδήγησε), τώρα μας αναγκάζει να γίνουμε και συνταγματολόγοι (για να καταλάβουμε πώς μας χειρίζονται), λίγο πριν μας μεταμορφώσει σε αστρολόγους (για να μαντέψουμε αν και πότε θα γίνουν εκλογές). Πότε θα γίνουμε Πολίτες, ρε γαμώτο;

Παραφράζοντας -και προσαρμόζοντας στα καθ’ ημάς- μια σοφή αμερικανική λαϊκή ρήση (σύμφωνα με την οποία «οι νευρωτικοί χτίζουν πύργους στον ουρανό, οι ψυχωσικοί κατοικούν σ’ αυτούς και οι ψυχίατροι εισπράττουν το νοίκι» ), θα μπορούσαμε να πουμε ότι η διεθνής κερδοσκοπική μαφία χτίζει πύργους στον ουρανό, οι κατά τόπους πολιτικοί υπηρέτες της κατοικούν σ’ αυτούς, και οι κοινωνίες πληρώνουν το νοίκι, εξαθλιωνόμενες.

Η «κυβέρνηση» Λουκά Παπαδήμου "φυτεύτηκε' στην Ελλάδα ως εκπρόσωπος του πλέγματος των συμφερόντων που εκφράζουν:

▪ Το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (Council of Foreign Relations),

▪ Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ,

▪ Η Τριμερής Επιτροπή (Trilateral Commision),

▪ Η διεθνής «χρηματοπιστωτική» μαφία (με αιχμή του δόρατος της, τη συμμορία της Goldman Sachs), και

▪ Τα όργανα παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα (WB), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ),

Η επιβολής αυτής «κυβέρνησης» έγινε δυνατή με τη συγκρότηση ενός «μαύρου μνημονιακού μετώπου» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και λοιπά απολειφάδια του ίδιου χώρου), το οποίο επιχείρησε ένα συνταγματικό πραξικόπημα, και στο οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας λειτούργησε ως συνένοχος ή συνεργός.

Στο Σύνταγμα της Ελλάδας, η δυνατότητα διορισμού «εξωκοινοβουλευτικού πρωθυπουργού» αναφέρεται μόνο στο άρθρο 37, που ορίζει ότι:

● εάν υπάρχει έλλειψη δεδηλωμένης στη Βουλή και

● εάν δεν τελεσφορήσουν οι διερευνητικές εντολές,

● η εντολή δίνεται σε έναν από τους προέδρους των τριών ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας για να διενεργήσει εκλογές.

Σύμφωνα με το άρθρο 37 (παρ. 3) του Συντάγματος:

«Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή».

[Σημείωση: Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει ο διορισμός του κ. Ι. Γρίβα, προέδρου του Αρείου Πάγου ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού για τη διενέργεια εκλογών. Μοναδική περίπτωση στη μεταπολιτευτική ιστορία που διορίστηκε εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός έξω από τον κύκλο των προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων, ήταν η περίπτωση του Ξενοφώντα Ζολώτα -η λεγόμενη «οικουμενική κυβέρνηση»-, η οποία σχηματίστηκε κατ΄εφαρμογή του άρθρου 37, δηλαδή μετά την αποτυχία των διερευνητικών εντολών, επειδή δεν υπήρχε απόλυτη πλειοψηφία 151 βουλευτών κάποιας κοινοβουλευτικής ομάδας].

Από μια απλή ανάγνωση του άρθρου 37 του Συντάγματος, καθίσταται προφανές ότι καμιά από τις διαδικασίες που επιβάλλει το Σύνταγμα δεν τηρήθηκε κατά την δύσκολη κυοφορία της «κυβέρνησης» του εξωκοινοβουλευτικού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

Συνεπώς:

● Η «όπερα μπούφα» που υπέστη η ελληνική κοινωνία επί μία εβδομάδα για να καταλήξει στη «λύση» Παπαδήμου υπήρξε προϊόν παρασκηνιακών διεργασιών που παραβίαζαν βάναυσα το Σύνταγμα,

● Η λύση της «κυβέρνησης» Παπαδήμου (που, επαναλαμβάνω, επιβλήθηκε από το πλέγμα των συμφερόντων που αναφέρθηκαν στην πρώτη παράγραφο αυτού του σημειώματος) υπήρξε προϊόν ενός συνταγματικού πραξικοπήματος, μεγαλύτερης σημασίας απ’ αυτό που επιχείρησαν τα Ανάκτορα τον Ιούλιο 1965.

● Η λύση του εξωκοινοβουλευτικού Παπαδήμου, που επικυρώθηκε από ένα «μαύρο μέτωπο» βολευτών (εκλεγμένων από τον εκάστοτε κομματικό φύλαρχο και όχι από τον λαό), με την «εντολή» (τίνος;) να εφαρμόσει μια πολιτική που ενταφιάζει τη χώρα για πολλές δεκαετίες, υπήρξε προϊόν ενός συνταγματικού πραξικοπήματος ίσης σημασίας μ’ αυτή που επιχείρησαν οι θλιβεροί αυλικοί και τα μειράκια του Γιωργάκη, την Άνοιξη 2010 με την επιβολή του πρώτου Μνημονίου.

Αυτή η διαπίστωση αυτομάτως ενεργοποιεί την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος (άρθρο 120), σύμφωνα με την οποία:

«Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». (άρθρο 120, παρ. 3)

Το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό (θεματοφύλακας της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας) το οποίο διαχειρίζεται την εξουσία στην Ελλάδα για λογαριασμό του μείζονος εργοδότη του, αφού αρχικά μάς ανάγκασε να γίνουμε οικονομολόγοι (για να κατανοήσουμε την κατάσταση στην οποία μας οδήγησε), τώρα μας αναγκάζει να γίνουμε και συνταγματολόγοι (για να καταλάβουμε πώς μας χειρίζονται), λίγο πριν μας μεταμορφώσει σε αστρολόγους (για να μαντέψουμε αν και πότε θα γίνουν εκλογές).

Πότε θα γίνουμε Πολίτες, ρε γαμώτο;

Κλεάνθης Γρίβας

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η εξουσιαστική σχιζοφρένεια (εξουσιοφρένεια) των «ευνούχων της αυλής» του Γιωργάκη, επιβάλλει μερική αναθεώρηση της ψυχιατρικής νοσολογίας, γιατί είναι η πρώτη φορά στα παγκόσμια πολιτικά και ψυχιατρικά χρονικά που 153 βολευτές δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στον κομματικό τους φύλαρχο προκειμένου να… παραιτηθεί. Μοναδικό φάρμακο για την αντιμετώπιση αυτής της κενοφανούς μορφής εξουσιο-σχιζο-φρένειας είναι το «Σύνδρομο Ερντογάν»…

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Σύμφωνα με τον Γαλλικό Νόμο Ποινικοποίησης της Άρνησης των Γενοκτονιών ορισμένα κόμματα μη –κόμματα θα βρεθούν εκτός Νόμου.

Του Μιχάλη Χαραλαμπίδη

(Μιλώντας στα Νέα Μουδανιά)

Η αυτοαποκαλούμενη αριστερά της μεταπολίτευσης – όχι του Γληνού, του Ηλιού, του Καστοριάδη, του Αριστομένη Προβελλέγγιου – δεν τα πήγε καλά με την Ελληνική Κληρονομιά, την Ελληνική Παιδεία, την Ελληνικότητα, την μνήμη των θυμάτων του Κεμαλισμού, τις νέες ρατσιστικές βαρβαρότητες που υπέστη ο Ελληνισμός την περίοδο του διπολισμού.

Η εχθρότητα της προς αυτά τα ζητήματα την οδήγησε στην αποσιώπηση, την νομιμοποίηση των ρατσιστικών βιαιοτήτων, στον πνευματικό και ηθικό ακρωτηριασμό των Ελλήνων, στον Εθνομηδενισμό.

Παρ’ όλη την ρητορεία και το Φολκλόρ, στην απουσία Διεθνιστικής Αλληλεγγύης στα πεδία που αυτή κρίνονταν και κρίνεται ουσιαστικά. Η απουσία και η Ερμαφρόδιτη στάση της ήταν και είναι ορατή τόσο στα Εθνικά όσο και τα Διεθνιστικά μέτωπα. Τα κείμενα μου για το «Νέο Διεθνισμό» και τον «Περιφερειακό Διεθνισμό» είναι αποκαλυπτικά αυτής της απουσίας.

Η στάση της αυτή λόγω διανοητικής πενίας, οκνηρίας, αδυναμίας ανάλυσης, επαρχιωτισμού και εξάρτησης την οδηγούσε να ταυτίζεται ουσιαστικά με τον ιστορικό της αντίπαλο την «Εθνικόφρονη», «ΝεοΕθνικόφρονη» Δεξιά. Αυτός είναι επίσης ο λόγος που βρέθηκε υφιστάμενη, ενσωματωμένη στις διαδικασίες της Παγκοσμιοποίησης τόσο στο πεδίο του πολιτισμού όσο και της οικονομίας, της Πραγματικής και της Χρηματιστικής.

Αυτό είναι το υπόβαθρο της πληθωριστικής εμφάνισης Γορίλων, Χιμπατζούδων της Εσπερίας και Ελληνοφάγων «Αριστερών», «Σοσιαλιστών» και «Νεοφιλελεύθερων».

Γεμίσαμε Ελληνοφάγους στο Κράτος, στους Εκπαιδευτικούς θεσμούς, στα Μ.Μ.Ε., στα «κινήματα» μίας χρήσης.

Ως γνωστόν η Ελληνική Σημαία και το όνομα της Ελλάδας αποτέλεσε σύμβολο αγώνων για την Ελευθερία, την Δημοκρατία, την Αδελφοσύνη των Λαών. Εδώ συκοφαντήθηκε ο Ελληνισμός και καίγονταν η Ελληνική Σημαία όχι μόνον από πράκτορες ξένων χωρών αλλά και ψευτοαριστερούς λόγω ηλιθιότητας και αριστεροφασίστες, σοσιαλφασίστες. Θεωρητικούς πατέρες και φθηνά εκτελεστικά όργανα του μοιραίου για την χώρα και τον λαό δίδυμου Σημίτης και Υιός.

Όπως βλέπεται η Ελληνική Σημαία επιστρέφει ως σύμβολο απελευθέρωσης. Για τις πολλές επιστροφές θα μιλήσουμε άλλη στιγμή. Γράφω στο βιβλίο μου «Ελληνική Ποιότητα και Ανάπτυξη». Όσον αφορά το ερώτημα σας για τις επιδράσεις στην Ελλάδα του Γαλλικού Νόμου Ποινικοποίησης της Άρνησης της γενοκτονίας. Κινείται στον ηθικό και πολιτικό ορίζοντα της ταύτισης δύο ιδεολογιών του θανάτου, του Κεμαλισμού και του Ναζισμού.

Γνωρίζετε την πρόταση μου για την καθιέρωση της 19^ης Μαΐου ως Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού. Όπως έχουμε την 27^η Ιανουαρίου για τα θύματα του Ναζισμού.

Η επέκταση του Γαλλικού Δικαίου στην Ευρώπη, την Ελλάδα δημιουργεί προβλήματα σε όλη την μεταπολιτευτική φάρμα που φωτογράφησα πριν. Ας το εκφράσω διαφορετικά. Κινδυνεύουν να τεθούν εκτός νόμου, να μπουν φυλακή (αυτό πρέπει να γίνει και για άλλα αδικήματα) τόσο η PESPI, η COLA όσο και το κόμμα μη – κόμμα του Κουβέλη. Λόγω των προσκυνημάτων του Κεμάλ και πολλών άλλων αμαρτημάτων. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα προσβεβλημένο από την Κεμαλική ρατσιστική ευλογιά. Μιλώ για το φασιστικό «Αριστερό Δεξιό» βιβλίο του Συνωστίζονταν στην Σμύρνη και όχι μόνον. Σαν να λες συνωστίζονταν στο Ματχάουζεν.

Αν τους το επιτρέψεις ανεχόμενος το τέρας, θα γράφουν ποιήματα, τραγούδια για να νομιμοποιήσουν τον «συνωστισμό». Πρόκειται για βαθύ φασισμό.

Το «συνωστίζονταν στην Σμύρνη» αποτελεί έκφραση φασιστικών ταυτοτήτων, ατομικών ή συλλογικών, Κομματικών όχι Δημοκρατικών, Αριστερών, Ανθρωπιστικών.

Όλους αυτούς τους παράξενους κύκλους θέλω να τους διαβεβαιώσω για το εξής. Στον νέο Ιστορικό Πολιτικό Κύκλο οι Αγιογράφοι, Λάτρεις και προπαγανδιστές του Κεμαλισμού θα έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους φίλους και εκφραστές της άλλης ιδεολογίας του Θανάτου του Ναζισμού.

Θα ονομάζονται ρατσιστές, Κεμαλολάγνοι, ΚεμαλοΝαζί όχι Δημοκράτες, Αριστεροί, Προοδευτικοί. Φιλάνθρωποι.

Πρέπει να προστατεύσουμε τις λέξεις. Η δολοφονία τους είναι η αρχή των ολοκληρωτισμών. Επειδή κάποτε ήσουν ενάντια στην χούντα, δεν σημαίνει ότι σήμερα είσαι Δημοκράτης και ανθρωπιστής. Όταν μάλιστα κάνεις αυτά που έκανε η χούντα.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

anti-ntp.net: ΝΤΡΟΠΗ ΚΙ ΑΗΔΙΑ...

anti-ntp.net: ΝΤΡΟΠΗ ΚΙ ΑΗΔΙΑ...: Δείτε το έκτρωμα που έγινε στα Γιάννενα! Ακολουθούν και άλλες φωτογραφίες

Eίναι απολύτως δυνατή η αντιμετώπιση του «κόμματος του Μνημονίου της καταστροφής»

Κλεάνθης Γρίβας

ΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
ΛΕΙΠΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ
ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΣΜΕΥΤΕΙ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ.
ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ.


«Πίσω από κάθε σωτήρα, βαδίζει ένας δήμιος»

Samuel Johnson (1709-1784)
[ή «Παπα-δήμιος», στα καθημάς]

Α. ΜΕΤΡΑ ΑΜΕΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Β. ΣΚΙΑΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ
Γ. ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ


Α. ΜΕΤΡΑ ΑΜΕΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

1) Στάση (εξωτερικών) πληρωμών

Αυτό συνεπάγεται απαλλαγή της Ελλάδας από τις επαναλαμβανόμενες ανθρωποθυσίες στον Μινώταυρο της Διεθνούς Τοκογλυφίας, μέσω της καταβολής τοκοχρεολυσίων στο διηνεκές.

Η Ελλάδα, έχοντας ένα ΑΕΠ 220-230 δις € (που είναι 4 φορές μεγαλύτερο από τον Κρατικό Προϋπολογισμό) μπορεί να εφαρμόσει αμέσως μια πολιτική ανάπτυξης χωρίς να θίγονται οι μισθοί και οι συντάξεις.

2) Κούρεμα του χρέους πάνω από 80%

Κούρεμα του «χρέους» σε ποσοστό πάνω από 80% της ονομαστικής του αξίας με απευθείας διαπραγμάτευση της Ελλάδας με την ηγεσία της Διεθνούς των Τοκογλύφων (IIF, Νταλάρας) και όχι μέσω τρίτων υποσυμμοριών του (Τρόικα, ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ, και άλλα συναφή), καθεμιά από τις οποίες έχει τα δικά της ιδιοτελή συμφέροντα να υπερασπιστεί.

3) Μετατροπή του Προϋπολογισμού σε Πλεονασματικό

Αυτό επιτυγχάνεται αμέσως, με μια απλή καταχώρηση του «αναγκαστικού κατοχικού δανείου» στον Κρατικό Προϋπολογισμό (στη στήλη «Έσοδα Βεβαιωθέντα αλλά μη Εισπραχθέντα».

Πρόκειται για το «δάνειο» που «πήρε» η Ναζιστική Γερμανία με τη δύναμη των όπλων από την κατεχόμενη Ελλάδα, ύψους 3,5 δις δολαρίων, αγοραστικής αξίας 1938. Η ως άνω αναγκαστική «δανειακή σύμβαση», επί 70 χρόνια βρίσκεται «καταχωνιασμένη» στα αμαρτωλά θησαυροφυλάκια της ιδιωτικής Τράπεζας της Ελλάδας, ελέω της εθελοδουλείας όλων των, δήθεν ελληνικών κυβερνήσεων, από το 1942 μέχρι σήμερα.

Η απλή καταχώρηση της δανειακής σύμβασης στη στήλη «Έσοδα Βεβαιωθέντα αλλά μη Εισπραχθέντα» του Κρατικού Προϋπολογισμού:

α) Αυτομάτως μετατρέπει τον προϋπολογισμό της Ελλάδας σε πλεονασματικό (εξαφανίζοντας το «πρωτογενές έλλειμμα» που επικαλείται το προδοτικό «Κόμμα του Μνημονίου»), και

β) Αναγκάζει τη Γερμανία να εγγράψει το χρέος της στο δικό της προϋπολογισμό ως «Έξοδο βεβαιωθέν αλλά μη καταβληθέν», πράγμα που μετατρέπει τον προϋπολογισμό της Γερμανίας σε ελλειμματικό, με ανυπολόγιστες ανατροπές στη σχέση της με τη Διεθνή της Τοκογλυφίας και το ύψος των επιτοκίων με τα οποία δανείζεται από τις «αγορές».

Το προδοτικό Κόμμα του Μνημονίου προσπαθεί να ακυρώσει τη συζήτηση γι’ αυτές τις απλές κινήσεις (που είναι άμεσα εφαρμόσιμες, ανακουφιστικές και πρώτες σε μια σειρά άλλων μέτρων, που σκιαγραφούνται ως προσθήκη σ’ αυτό το κείμενο), επισείοντας:

α) την ανεκδοτολογική απειλή της «μη-εξόδου μας στις αγορές» (από τις οποίες είμαστε εκτός ήδη από τα τέλη του 2009, χωρίς ελπίδα επιστροφής μέχρι τουλάχιστον το… 2020)

β) την, επίσης ανεκδοτολογική απειλή της «αποβολής μας από τη ζώνη του Ευρώ» [την οποία αντέκρουσα στις 9-11-2011 σ’ ένα με κείμενό μου με τίτλο «Διώξτε μας από την Ευρωζώνη, εάν μπορείτε (που δεν μπορείτε). Και εάν τολμάτε (που δεν τολμάτε)». Βλ. www.grivas.info]

Β. ΣΚΙΑΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ

Οι προαναφερόμενες απλές κινήσεις (που είναι άμεσα εφαρμόσιμες, και ανακουφιστικές), είναι πρώτες σε μια σειρά άλλων μέτρων (που εξέθεσα στις 7-6-2011, σε κείμενό μου με τίτλο «ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΦΙΚΤΗ ΛΥΣΗ», www.grivas.info), τα οποία παραθέτω εδώ:

Μέρος 1ο - ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΠΕΔΙΟ

1. ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Στόχος, η διαμόρφωση ενός νέου Συντάγματος απαλλαγμένου από τις παθογένειες των Συνταγμάτων της Μεταπολίτευσης που κάλυψαν την άνοδο και την πτώση της κοινοβουλευτικής κλεπτοκρατίας.

Στο νέο Σύνταγμα, θα πρέπει να θεσπίζεται:

1) Κατάργηση όλων των προνομίων και των ασυλιών των βουλευτών και των κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων.

Μεταξύ των άλλων:

▪ Κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης, δεδομένου ότι οι βουλευτές δεν μπορεί να είναι άεργοι και, συνεπώς, καλύπτονται από το επαγγελματικό ασφαλιστικό τους ταμείο,

▪ Κατάργηση όλων των αποζημιώσεων για συμμετοχή των βουλευτών στις συνεδριάσεις της βουλής ή στις διάφορες επιτροπές, δεδομένου ότι αυτή είναι η δουλειά για την οποία εκλέγονται και πληρώνονται,

▪ Κατάργηση όλων των παροχών σε χρήμα, «είδος» και υπηρεσίες, όπως ατέλειες σε μετακινήσεις και επικοινωνίες, αυτοκίνητα, οδηγούς, υπαλλήλους των πολιτικών τους γραφείων, απασχόληση αστυνομικών για τη φύλαξή τους -από ποιούς;- κ.α.

2) Περιορισμός του αριθμού των βουλευτών (π.χ. σε 100 ή σε 150)

3) Προσδιορισμός ανώτατου ορίου των θητειών τους (μέχρι δύο).

4) Εκλογή των βουλευτών από Ενιαίο Ψηφοδέλτιο το οποίο θα περιλαμβάνει όλους εκείνους που επιθυμούν να είναι υποψήφιοι (σε ριζική αντίθεση με το σημερινό κλεπτοκρατικό σύστημα όπου οι βουλευτές εκλέγονται από τον κάθε κομματικό φύλαρχο-«αρχηγό» ο οποίος διαμορφώνει το κομματικό ψηφοδέλτιο «Του».

5) Δυνατότητα άμεσης παραπομπής στη δικαιοσύνη και ανάκληση της βουλευτικής ιδιότητας εκείνων που παραβιάζουν τις συνταγματικές τους υποχρεώσεις.

6) Καθιέρωση του υποχρεωτικού Δημοψηφίσματος:

● Με τη συγκέντρωση υπογραφών πολιτών κατά το Ελβετικό πρότυπο:

● Συγκέντρωση υπογραφών (π.χ. 200 ή 300 χιλιάδων), προκειμένου να τεθεί σε δημοψήφισμα κάποιο άρθρο του Συντάγματος (πλην των Θεμελιωδών), και

● Συγκέντρωση υπογραφών (π.χ. 30 ή 40 χιλιάδων), προκειμένου να τεθεί σε δημοψήφισμα οποιοσδήποτε νόμος για τον οποίο υπάρχει ευρύτατη διαφωνία.

● Για κάθε μείζων θέμα που αφορά θέματα Εθνικής Κυριαρχίας (από άποψη πολιτειακή, πολιτική, οικονομική, νομοθετική, κλπ.), με εξαίρεση την εδαφική).

7) Δημιουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου (το οποίο μπορεί να έχει 11 ως 15 μέλη που θα εκλέγονται με κλήρωση από τους ομότιμους και εν ενεργεία καθηγητών του Συνταγματικού Δικαίου των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, με 2ετή θητεία)

8) Δημιουργία Μόνιμης Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου των Κατασταλτικών Δυνάμεων (η συγκρότησή της οποίας μπορεί να γίνεται με τρόπο ανάλογο αυτής του Συνταγματικού Δικαστηρίου και το οποίο θα έχει διευρυμένες αρμοδιότητες ελέγχου και επιβολής κυρώσεων)

9) Διαχωρισμός του Κράτους από την Εκκλησία.

2. ΜΕΤΡΑ ΚΑΘΑΡΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ

● Άσκηση διώξεων και επιβολή κυρώσεων (ποινικών και αστικών) σε όλους του κυβερνητικούς, κομματικούς και κρατικούς κλεπτοκράτες που ενήργησαν προς ίδιον όφελος και σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας, στο αδιαφανές πορνείο της μεταπολιτευτικής κυνοβουλευτικής "δημοκρατίας" και οδήγησαν ένα ολόκληρο λαό σε αδυναμία να έχει επίγνωση της ύπαρξης και της κατάστασής του.

Μέρος 2ο - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΕΔΙΟ

1. ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

1. Άμεση καταγγελία του Μνημονίου, το οποίο στραγγαλίζει την ελληνική οικονομία προς όφελος της Διεθνούς Χρηματοπιστωτικής Μαφίας (πρωτίστως, των γερμανικών τραπεζών και δευτερευόντως των γαλλικών τραπεζών, των τραπεζών της Ευρωζώνης και των κάθε είδους κερδοσκοπικών ιδρυμάτων που δρουν διεθνώς).

Σημείωση: Ήδη, εξαιτίας του μνημονίου που επιβλήθηκε με κατοχικό τρόπο στη χώρα για να την «σώσει» από το χρέος, το δημόσιο χρέος από 116% που ήταν στο τέλος του 2009 έχει φτάσει το 144% και κινείται προς το 160%, καθιστώντας αναπόφευκτη την οικονομική και πολιτική χρεοκοπία.

2. Πληρωμή από τις τράπεζες του μέρους του χρέους που οι ίδιες δημιούργησαν με τις τοκογλυφικές τους δραστηριότητες. Αυτό συνεπάγεται διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους.

3. Η διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα στις οποίες περιλαμβάνεται:

● Η αποζημίωση της Ελλάδας που επιδικάστηκε στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) για την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στην οικονομική υποδομή της Ελλάδας (7,1 δις δολάρια αγοραστικής αξίας 1938)

● Το «κατοχικό δάνειο» (3,5 δις δολάρια αγοραστικής αξίας 1938).

● Οι αποζημιώσεις των θυμάτων της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.

● Η επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών που λεηλάτησαν Γερμανοί αξιωματικοί από τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας.

4. Η διενέργεια Διεθνούς Λογιστικού Ελέγχου του ελληνικού χρέους για να διαπιστωθεί ποιο μέρος είναι «επαχθές» και πρέπει να διαγραφεί αμέσως.

Αυτό σημαίνει άνοιγμα όλων των φακέλων της Κλεπτοκρατίας της Μεταπολίτευσης (της Siemens, του C4I, των υποβρυχίων που γέρνουν, των αξονικών τομογράφων στα νοσοκομεία, των δημοσίων έργων που πήραν χαριστικά γερμανικές εταιρείες, του ΟΤΕ, των Λέοπαρντ, κ.α.)

5. Κατάργηση του Τραπεζικού Απόρρητου, το οποίο προστατεύει μόνο τους διαχειριστές του «νόμιμου» και του παράνομου οργανωμένου πολιτικο-οικονομικού εγκλήματος

6. Απαγόρευση στις Τράπεζες να είναι Εμπορικές και Επενδυτικές, συγχρόνως

7. Απαγόρευση στις Τράπεζες να εκδίδουν Καλυμμένα Ομόλογα και άλλα κερδοσκοπικά χρηματοοικονομικά εργαλεία.

2. ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

1. Η δημιουργία Ευρωπαϊκού Ομόλογου από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ώστε όλα τα κράτη-μέλη να δανείζονται με ίσους όρους, προκειμένου να αντιμετωπισθεί ο άμεσος κίνδυνος εκτόξευσης των επιτοκίων δανεισμού των πιο αδύνατων χωρών.

2. Η επιβολή προστίμου σε όλες τις χώρες που συσσωρεύουν πλεονάσματα άνω του 4% του κρατικού προϋπολογισμού τους, για να υποχρεωθούν να τα ανακυκλώνουν:

● είτε στο εσωτερικό τους, με άνοδο των μισθών και των συντάξεων,
● είτε στις χώρες της Ε.Ε., με επενδύσεις για δημιουργία θέσεων εργασίας (αντί να ληστεύουν τους εταίρους τους).

Γ. ΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

Η χρήση των παραπάνω εργαλείων απαιτεί μόνο την ύπαρξη ενός Πολιτικού Φορέα που θα δεσμευτεί να τα εφαρμόσει.

Αυτός ο πολιτικός φορέας θα πρέπει να είναι οργανωμένος αμεσο-δημοκρατικά και αντι-γραφειοκρατικά ΚΑΙ να εκφράζει μια συσπείρωση με βάση τη συμφωνία στην εφαρμογή των συγκεκριμένων μέτρων (και όχι βάση κάποιες αόριστες, νεφελώδεις και μη-δεσμευτικές «ιδεολογικές» και «πολιτικές» «συγκλίσεις» που πάντοτε συγκαλύπτουν αισχρές ιδιοτελείς στοχεύσεις).

Συνεπώς, θα βρίσκεται ευθύς εξ’ αρχής σε ριζική αντίθεση με τις κομματικές εκφάνσεις της ενιαίας μεταπολιτευτικής κομματικής κλεπτοκρατίας, οι οποίες συγκροτούνταν από ηθικά, διανοητικά, επαγγελματικά και πολιτικά ανύπαρκτες και υπολειπόμενες υπάρξεις γύρω από έναν –της ίδιας υποστάθμης- κομματικό φύλαρχο, που συντηρεί την εξουσία του στη δουλοπρεπή αυλή του μέσω, κυρίως, του «προνομίου» του να ορίζει τα ψηφοδέλτια στις εκάστοτε παρωδίες εκλογών.

Ένα πολιτικό φορέα, χωρίς «αρχηγίσκους» και «αυλές», με οριζόντια οργανωτική διάρθρωση, συγκροτημένο σε τρία επίπεδα χωρίς ιεραρχική σχέση μεταξύ τους.

ΠΡΩΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ: ΕΝΑ ΟΡΓΑΝΟ «ΣΥΜΒΟΛΩΝ»

στο οποίο συμμετέχουν όλες οι εν ζωή προσωπικότητες με ήθος, συνέπεια και ακεραιότητα, που διαθέτει αυτός ο τόπος (ενδεικτικά αναφέρω τους Μίκη Θεοδωράκη, Μανώλη Γλέζο, Γιώργο Κασιμάτη, Κώστα Μπέη, Χρήστο Γιανναρά - ο κατάλογος είναι διαρκώς ανοικτός σε προσθήκες).

ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΠΙΠΕΔΟ: ΤΡΙΑ ΟΡΓΑΝΑ «ΕΡΓΑΣΙΑΣ»

α) Ένα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, που θα απαρτίζεται από συνεπείς αντι-μνημονιακούς οικονομολόγους, οι οποίοι θα επεξεργαστούν και θα προτείνουν ένα εφαρμόσιμο σχέδιο για την οικονομική αντιμετώπιση της κατάστασης που δημιούργησε η μεταπολιτευτική κομματική κλεπτοκρατία.

β) Ένα ΝΟΜΙΚΟ, που θα απαρτίζεται από συνεπείς αντι-μνημονιακούς νομικούς, οι οποίοι θα επεξεργαστούν και θα προτείνουν ένα εφαρμόσιμο σχέδιο για τη νομική προσβολή και ανατροπή της κατάστασης που δημιούργησε η μεταπολιτευτική κομματική κλεπτοκρατία, τόσο στο εξωτερικό (με την αμφισβήτηση της νομιμότητας του «χρέους» σε διεθνή όργανα), όσο και στο εσωτερικό (με την ανατροπή του νομικού καθεστώτος που οικοδομήθηκε από το Μνημόνιο, κατά παράβαση της συνταγματικής τάξης της χώρας).

γ) Ένα ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ, που θα απαρτίζεται από συνεπείς αντι-μνημονιακούς δημοσιογράφους, οι οποίοι διαχέουν στην κοινωνία μια αληθή, καθαρή και σαφή γνώση όσων διεκδικούνται και όσων γίνονται στο πεδίο της οικονομίας και της πολιτικής.

ΤΡΙΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ: Η ΚΙΝΗΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ

Όλοι εμείς (που, αυθόρμητα και χωρίς ιεραρχικούς καταναγκασμούς) θα αποτελέσουμε την κινητήρια δύναμη της ριζικής αλλαγής, εξαφανίζοντας από το πολιτικό προσκήνιο όλους τους γελωτοποιούς της μεταπολιτευτικής κομματικής κλεπτοκρατίας, ενεργοποιώντας στη χώρα μας το «Σύνδρομο Ερντογάν».

Κλεάνθης Γρίβας

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΛΑΜΠΕΣ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΥ (Μακρυά από παιδιά - Ανοίξτε το αρθρο μόνο αν αντέχετε!!!!!)

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ! ! !Μην το δείτε αν δεν αντέχετε !! Άσχημες εικόνες!
Στις 10 Φεβρουαρίου 2011 κάποιος ανέβηκε σε μια καρέκλα για να αλλάξει μια καμένη λάμπα.
Η λάμπα ήταν απ αυτές τις καινούριες οικονομίας που έχουν υδράργυρο μέσα (γι΄ αυτό και πρέπει να ανακυκλώνονταιόταν καίγονται).


Η λάμπα ήταν ζεστή ακόμα και προφανώς του γλίστρησε και πέφτοντας στο πάτωμα έγινε κομμάτια (κάτι που μπορεί να συμβεί σε όλους μας).

Κατεβαίνοντας από τη καρεκλά ο τύπος έκανε το λάθος και πάτησε τα γυαλιά ενώ ήταν ξυπόλητος!!!

Το αποτέλεσμα ήταν να... δηλητηριαστεί το πόδι του από τον υδράργυρο!

Πέρασε 2 βδομάδες στην εντατική με το φόβο να του ακρωτηριάσουν το πόδι.

Προς το παρόν του έχουν βάλει μια αντλία που απορροφά τον νεκρό ιστό του ποδιού!

Αν αντέχετε δείτε το τις σχετικές φωτογραφίες!

Γι αυτό πρέπει να δίνετε προσοχή σ΄ αυτές τις λάμπες, κι αν τύχει και σπάσουν, σε καμιά περίπτωση μη πλησιάσετε και το εισπνεύσετε, ούτε να μαζέψετε τα γυαλιά με την ηλεκτρική σκούπα!

Περιμένετε 15 λεπτά να κατασταλάξει το αέριο με τη σκόνη της λαμπάς και σκουπίστε το πάτωμα με απλή σκούπα, βαλτέ τα κομμάτια σε πλαστικό σακουλάκι και ΜΗ το πετάξατε στα απλά σκουπίδια!

*

Greekvoices: Ο Ελληνισμός έχει μάθει να πέφτει, να σηκώνεται κα...

Greekvoices: Ο Ελληνισμός έχει μάθει να πέφτει, να σηκώνεται κα...: Στο παρόν άρθρο θα αναφέρουμε μία «προφητεία» τόσο για την Ελλάδα όσο και για τις «υπερδυνάμεις». Ο «προφήτης» είναι ο εκλειπών Ιωάννη...

Γ. Κοντογιώργης - Η λύση στο ελληνικό πρόβλημα - 15 Φεβ 12 | LoMak's Blog

Γ. Κοντογιώργης - Η λύση στο ελληνικό πρόβλημα - 15 Φεβ 12 | LoMak's Blog

ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΕΙΣ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Μιχάλης Χαραλαμπίδης

(Μιλώντας στα Χανιά)

Η παραβίαση ή νόθευση στη χώρα της ιστορικής πολιτικής διαλεκτικής και εξέλιξης –μιλώ στο βιβλίο μου γι’ αυτό– απέτρεψε τη δημιουργία ηγεμονικών εναλλακτικών πόλων.
Αυτοί θα εξασφάλιζαν σήμερα συνθήκες εσωτερικής συνοχής και ενεργοποίησης του συστήματος χώρα, θα καθόριζαν σχέσεις ισότιμης ακόμη και ηγεμονικής διαπραγμάτευσης με τους εταίρους της Ένωσης.
Έτσι η χώρα βρέθηκε άοπλη, ακέφαλη, απροστάτευτη, με μία σημαδεμένη ανεπαρκή, ανίκανη, ένοχη «πολιτική αντιπροσώπευση». Έναν πολιτικό λεγόμενο κόσμο αιχμάλωτο των επιλογών, των ανομιών, των μανιών, του καριερισμού του. Οι χειρότεροι ιδιώτες που γνώρισε η ιστορία. Κάθε άλλο παρά δημόσια πρόσωπα. Aπό μικρές ηλικίες είπαν «πρώτα η καρέκλα μας». Ήταν η μόνη ιδεολογία, η φιλοσοφία τους. Ένοχοι στο εσωτερικό δεν μπορούν να διαπραγματευτούν με τους συνεταίρους τους στο εξωτερικό. Αυτό λέει η ιστορία και η πολιτική.
Οι αποκαλούμενες αριστερές αντιπολιτεύσεις ήταν και παραμένουν αδύνατες αναλυτικά, φτωχές σε περιεχόμενα, υποκριτικές και επιπλέον παραχαρακτικές της μεταπολιτευτικής πολιτικής ιστορίας παρ’ όλο τον πολύ θόρυβο. Οι ευθύνες τους είναι εξίσου πολύ μεγάλες.
Τα μεταπολιτευτικά κόμματα μη κόμματα δεξιά και αριστερά ήταν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Έμοιαζαν μάλιστα στις πολλές παθολογίες τους παρά στις δυσδιάκριτες αρετές τους. Ψάχνω να εντοπίσω κάποιες και δεν προκύπτουν. Αυτή είναι η θλιβερή αλήθεια.
Πρόκειται για το συμπληρωματικό σύνολο ενός παλιού, λεγόμενου πολιτικού προσωπικού, ομάδων αλλά και προσώπων που αποκαλύφθηκαν, ξεπεράσθηκαν από την ιστορία. Προσπαθούν, βοηθούντων πολλών πολύμορφων εξωθεσμικών παραγόντων, να συντηρηθούν μεταμορφωνόμενοι, χωρίς καμία βαθιά, ειλικρινή, πρακτική συγνώμη. Πολύ περισσότερο χωρίς μία αναλυτική, λογική, με όρους ορθού λόγου, συγνώμη. Κάτι που χαρακτήριζε πάντοτε τον πολιτισμό μας, τον Έλληνα άνθρωπο. Γεμίσαμε μετακατακλυσμιακούς προφήτες και σωτήρες. Όταν η πολιτική είναι πρόλογος.
Η συνομιλία με την αφωνία, με τη μορφωτική και διανοητική πενία, την παραμυθίαση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος αντί ενός σχεδίου, μπορούν να προετοιμάσουν ένα νέο, παρακμιακό και όχι αναγεννητικό ραντεβού που έχουμε ανάγκη και μπορούμε. Δεν μπορεί να επαναληφθεί ο κύκλος της μεταπολίτευσης με τα άχρηστα και τοξικά υλικά του.
 Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Το σχέδιο κινεζοποίησης της Ευρώπης.... Δοσίλογοι-μαριονέτες . Το γιατί το ελληνικό κεφάλαιο, και η πολιτική τάξη, παραδίδει τη χώρα στο γερμανικό κεφάλαιο, δεν χρειάζεται απάντηση. Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και εθνικό χρώμα, Είναι απλά και μόνο κεφάλαιο....Είναι δεδομένο ότι η εθνοκτόνα κλεπτοκρατία έχει παραδώσει τη χώρα προκαταβολικά στους καπιταλιστές βαμπίρ του βορρά. ...Μονόδρομος είναι πια όχι η πολιτική ανυπακοή, αλλά η εξέγερση. Εξέγερση ενάντια στη συμμορία-μαριονέτα του ευρωπαϊκού και ντόπιου κεφαλαίου, που μέσω της θεσμικής βίας δολοφονεί χωρίς έλεος.

Η εμπλοκή του ΔΝΤ στην κρίση χρέους των χωρών της Ευρωζώνης, εμφανίζεται από τους ευρω-προπαγανδιστές, ως κάτι που προέκυψε αποκλειστικά λόγω της ελλιπούς θεσμικής θωράκισής της, με σκοπό την παροχή τεχνικής βοήθειας. Μάλιστα, οι επαγγελματίες πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ, επαίρονται επαίσχυντα, διότι θεωρούν επιτυχία τους τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ΔΝΤ.
Η σημασία αυτής της εμπλοκής-που δεν είναι καθόλου τυχαία- μπορεί να αποκωδικοποιηθεί σε σχέση με τη γενικότερη καπιταλιστική κρίση. Η υποτιθέμενη «Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση», δεν είναι παρά η απόκριση της Ευρώπης στις γενικότερες κρίσεις και αδιέξοδα, που εκ των υστέρων ιδεολογικοποιούνται και εμφανίζονται ως πολιτικές, οικονομικές και υπερεθνικές επιλογές ολοκλήρωσης. Η «Ευρώπη των λαών», των «ελευθεριών», των «δικαιωμάτων», της «ευημερίας» και του «φεντεραλισμού», είναι τα εκάστοτε ιδεολογήματα των στόχων του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.
Η μόνιμη εμπλοκή του ΔΝΤ και η δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, προέκυψε από την αναθεώρηση της υποτιθέμενης πορείας προς την «Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση» και την αδυναμία να επιλυθεί το πρόβλημα της μειωμένης ανταγωνιστοκότητας, μέσω της διευρυμένης αγοράς και της ευέλικτης συσσώρευσης και εργασίας. Η αναθεώρηση αυτή-ως απάντηση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και την υστέρηση της ΕΕ-συνίσταται στην ανακατασκευή της, με βάση το επιτυχές κινεζικό μοντέλο. Αυτό σημαίνει, κεντρικό πολιτικό έλεγχο και ασκούμενη οικονομική πολιτική, μετατροπή της ευρωπαϊκής περιφέρειας σε τριτοκοσμική Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη, καταστροφή του θεσμικού πλαισίου που αφορά τα εργασιακά δικαιώματα και το κοινωνικό κράτος, και τέλος, συστηματική λιτότητα, πειθάρχηση και πολιτισμική μετάλλαξη.
Πρόκειται για το πιο φιλόδοξο ευρωπαϊκό σχέδιο-για το οποίο οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι μιλούν πια απροκάλυπτα-, εφόσον η αποτυχία του, εγκυμονεί τον κίνδυνο διάλυσης της ΟΝΕ και της ΕΕ και την αντίστοιχη γεωπολιτική και οικονομική υποβάθμιση των εθνικών κρατών-μελών.


Μνημόνιο, δημιουργική καταστροφή και ελληνικός καπιταλισμός.


Η σημασία της υπαγωγής της Ελλάδας υπό τριμερή επιτροπεία, αποτελεί στρατηγική επιλογή του ελληνικού καπιταλισμού, στα πλαίσια του ευρωπαϊκού. Ο ελληνικός καπιταλισμός είναι σχεδόν αόρατος, εφόσον έχει επιτύχει να αποκρύβεται πάντα, μέσω του εθνικού ιδεολογήματος, που τόσο εύστοχα χρησιμοποιούν οι νεοφιλελεύθεροι του ΠΑΣΟΚ και της μετα-δημοκρατικής κυβέρνησης Παπαδήμου. Το ελληνικό κεφάλαιο, ο χώρος της λεγόμενης ιδιωτικής οικονομίας, αν εξαιρέσει κανείς ένα περιορισμένο τμήμα του, δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί χωρίς την αρωγή του κράτους, που το συνδράμει με επιχορηγήσεις, φοροαπαλλαγές και δάνεια. Επιπλέον, βρίσκεται σε μια άμεση σχέση με το τομέα των δημόσιων επιχειρήσεων και την παραοικονομία. Πάραυτα, αυτό το ιδιότυπο μοντέλο κρατικοδίαιτου καπιταλισμού, κατάφερε να έχει ηγεμονική θέση στα βαλκάνια και αξιοσημείωτη παρουσία παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, βρίσκεται σε πλήρη διαπλοκή και ετεροκαθορισμό με το πολιτικό σύστημα, το οποίο, εκτός από τα οφέλη, αναλαμβάνει τον καθοριστικό ρόλο να επενδύει με την εθνική ιδεολογία, τους στρατηγικούς στόχους του κεφαλαίου. Οι προτροπές για εθνική ενότητα, εθνικούς αναπτυξιακούς στόχους, συναίνεση και ομοψυχία, με τη συμπαιγνία των ΜΜΕ, αποτελούν μέρος του εκβιασμού να συμμορφωθούν οι εργαζόμενοι με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου.
Στα πλαίσια της ΟΝΕ,το ελληνικό κεφάλαιο, διαπλεκόμενο με το ευρωπαϊκό, απέκτησε τεράστια κέρδη, και ένα ισχυρό αποθεματικό νόμισμα. Παράλληλα, η πολιτική τάξη εντάχθηκε στην ευρωπαϊκή αριστοκρατία, αποβάλλοντας τα εθνικά χαρακτηριστικά της. Συνεπώς, μια ενδεχόμενη έξοδος από την ΟΝΕ και την ΕΕ, θα σήμαινε την απώλεια οικονομικών και πολιτικών προνομίων.
Το σχέδιο κινεζοποίησης της Ευρώπης, εξυπηρετεί τους στόχους τόσο του ελληνικού καπιταλισμού, όσο και της πολιτικής τάξης, ώστε το ελληνικό μνημόνιο να αποτελεί παράρτημα της ευρωπαϊκής στρατηγικής -είναι γνωστό ότι συνομιλητές της τρόικας είναι κυρίως ο ΣΕΒ και μετά η ελληνική κυβέρνηση. Η «δημιουργική καταστροφή» της Ελλάδας,-κατά την νεοφιλελεύθερη ανάγνωση του Schubeter-υπάρχει η προσδοκία ότι θα επιφέρει τεράστια κέρδη στο ελληνικό κεφάλαιο. Εκτός από το φτηνό εργατικό δυναμικό, η δυνατότητα παραμονής σε μια χώρα μπανανία, θα μειώσει το κόστος μεταφοράς των επιχειρήσεων και θα επιτρέψει τον επαναπατρισμό των θυγατρικών εταιριών, μειώνοντας τα κόστη επικοινωνίας, μεταφοράς και λειτουργικότητας. Σημαντικότερο είναι, ότι με την εσωτερική υποτίμηση, η μείωση της αξίας των δημόσιων οργανισμών, γης και ακινήτων, θα επιτρέψει την εξαγορά τους έναντι πινακίου φακής, γεγονός που υπόσχεται αέναη κερδοφορία.
Το μνημόνιο ήταν το μάννα εξ’ ουρανού για τον ελληνικό καπιταλισμό, για έναν ακόμα λόγο. Μέρος της πρόβλεψης του ευρωπαϊκού σχεδίου, αφορά τη δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, χωρίς εισαγωγικούς και εξαγωγικούς δασμούς, τελωνιακούς και διοικητικούς ελέγχους και με ανύπαρκτη σχεδόν φορολόγηση. Ένα τέλειο περιβάλλον για την κερδοφορία του κεφαλαίου.



Ντενγκ Σιαοπίνγκ: ο δάσκαλος της Ευρώπης.


Από τη δεκαετία του 1980, οι ευρωπαίοι, εισήγαγαν το σύστημα Kanban -ευέλικτη παραγωγή-συσσώρευση-, προκειμένου να αντιδράσουν στην κλιμακούμενη μείωση ανταγωνιστικότητας. Το σύστημα Kanban, που εφήρμοσε ο ιαπωνικός καπιταλισμός και γενικότερα οι «ασιατικές τίγρεις», λειτούργησε προσωρινά, αλλά εντούτοις κρίθηκε ανεπαρκές. Η άνοδος της Κίνας και ο υπερσκελισμός των ιαπώνων, ανάγκασε τους ευρωπαίους να μελετήσουν ιδιαίτερα την περίπτωση του μοντέλου της.
Θα ήταν αδύνατο για τον Μάο τσε Τούνγκ να φανταστεί ότι οι ευρωπαίοι καπιταλιστές θα έφταναν στο σημείο να μιμηθούν το οικονομικό μοντέλο που εγκαινίασε ο διάδοχός του. Ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ, διαδεχόμενος τον Μάο, το 1978, εγκαινίασε τον κινεζικό εκσυγχρονισμό, με μέτρα που αφορούν σταδιακά το σύνολο της οικονομίας. Η δημιουργία παράκτιων Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, υπήρξε το πλέον καθοριστικό μέτρο για την εντυπωσιακή ανάπτυξη της κινεζικής οικονομίας, έως την ασιατική κρίση του 1999. Τον Οκτώβριο του 2005, η Πέμπτη ολομέλεια του κομμουνιστικού κόμματος, εγκρίνοντας το 11ο πενταετές οικονομικό και κοινωνικό πρόγραμμα και θέτοντας ως έναν από τους στόχους του την τελειοποίηση του συστήματος της οικονομίας της αγοράς, επέτρεψε στην κινεζική οικονομίας να παρουσιάσει εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μόνο κατά το 2004, ο αριθμός των ΕΟΖ ανέρχεται στις 6.000, ενώ ο συνδυασμός χαμηλής φορολογίας, φτηνού εργατικού δυναμικού και εγκαταστάσεων χαμηλού κόστους, προσελκύουν πλήθος εταιριών. Κατά τη δεκαετία του 1980, οι ελάχιστες φορολογικές επιβαρύνσεις, υπολογίζεται ότι απέφεραν για τις εταιρίες, ελαφρύνσεις της τάξεις των 50 εκατομμυρίων δολαρίων. Το οικονομικό θαύμα της Κίνας, προήλθε από τις ΕΟΖ, που επέτρεψαν τις άμεσες ξένες επενδύσεις, την εισαγωγή τεχνολογίας, τεχνικών και διοικητικών δεξιοτήτων, ενώ ταυτόχρονα, αυξήθηκαν οι οικονομικές ανισότητες. Όλα αυτά, στα πλαίσια ενός τυραννικού καθεστώτος που προσφέρει κέρδη και ασφάλεια για τις πολυεθνικές και επιφυλάσσει τους περίφημους «μισθούς κίνας», για τους εργαζόμενους-με την αύξηση του 20% που δόθηκε πρόσφατα, ο μισθός αγγίζει τα 130 ευρώ μηνιαία. Το μοντέλο της Κίνας εντούτοις, αποτελεί και τη μοναδική διέξοδο για την κρίση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.


Μετατρέποντας τον καπιταλισμό σε πολιτικό όραμα: Η Νεοφιλελεύθερη Ευρώπη.

Η γεωπολιτική υποβάθμιση των ευρωπαίων, παράλληλα με τον κίνδυνο της ΕΣΣΔ και τις αντίστοιχες πιέσεις των αμερικανών, οδήγησε στη δημιουργία της ΕΟΚ, το μέσο για την ανασυγκρότηση των ευρωπαϊκών κρατών. Ταυτόχρονα, η υπερεθνική διάσταση της ΕΟΚ, την οποία επεδίωκαν οι φεντεραλιστές, παρείχε στο εσωτερικό των κρατών, το άλλοθι ώστε να επιβάλλονται μέτρα που εμφανίζονταν ως αναγκαία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, μειώνοντας την ένταση των ταξικών αντιθέσεων. Αργότερα, η νέα φάση του ψυχρού πολέμου, οι πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 και η νομισματική αστάθεια που επήλθε από την αποδέσμευση του δολαρίου από τον χρυσό στα 1971, σε μια προσπάθεια των αμερικανών να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων τους έναντι των ευρωπαίων, επέφεραν κρίση στις οικονομίες των χωρών της ΕΟΚ και απογοήτευση σε σχέση με την αποτελεσματικότητα της κοινότητας. Πάραυτα, τα κράτη-μέλη, παρά την τελωνιακή ένωση και τη κατάργηση των δασμών, είχαν τη δυνατότητα μέσω του μηχανισμού συναλλαγματικών ισοτιμιών να ασκούν εθνική οικονομική πολιτική. Εντούτοις, αυτό δεν ήταν αρκετό πια. Το νέο σχέδιο των ευρωπαίων ήταν το ξεπέρασμα της κρίσης μέσω της διεύρυνσης της αγοράς με νέα μέλη, κάτι που οδήγησε στην Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (1986) και αργότερα στη συνθήκη του Μάαστριχ (1992), με την οποία ολοκληρώθηκε η ενιαία αγορά, με την ελεύθερη διακίνηση προσώπων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίου. Αυτό που επεφύλασσε για τους εργαζόμενους, ήταν η ευελιξία της εργασίας κατά το σύστημα Kanban. Η συνθήκη της Λισσαβόνας (2007), σρο πνεύμα του Μάαστριχ και δεσμεύει ακόμη περισσότερο σε πολιτικές που αφορούν την ανεξέλεγκτη λειτουργία της αγοράς, πέρα από τις διαστάσεις που αφορούν το δημοκρατικό έλλειμμα.
Για τη συνθήκη του Μάαστριχ, που ίδρυσε την ΕΕ, και μετέτρεψε την Ευρώπη από εμπορική, σε οικονομική και βιομηχανική δύναμη, ουσιαστικά πρωτοστάτησε το χρηματιστηριακό κεφάλαιο. Τα κριτήρια του Μάαστριχ, η δημοσιονομική πειθαρχία και ο μονεταρισμός-όσα επέφεραν την ύφεση-, απέβλεπαν στην προάσπιση του ευρώ, ώστε αυτό να καταστεί φερέγγυο για τις διεθνείς συναλλαγές. Το ευρώ, ως ένα νόμισμα διεθνών συναλλαγών, θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το δολάριο, θα απέτρεπε τις νομισματικές εθνικές υποτιμήσεις, θα επέτρεπε την ιδιοποίηση διεθνούς αξίας λόγω των υποτιμήσεων των ξένων νομισμάτων, θα προστάτευε από τον πληθωρισμό και θα βοηθούσε την επίσπευση της συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, όσο και την τεχνολογική αναβάθμιση.
Το σχέδιο της ενιαίας αγοράς, δεν μπόρεσε ουσιαστικά να επιφέρει την ποθούμενη ανάπτυξη, δεδομένου ότι μετά την αρχική ένταση, ακολούθησαν οι χαμηλοί αριθμοί ανάπτυξης, η μηδενική σχεδόν αύξηση του ΑΕΠ και η επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας. Εντούτοις, το αβέβαιο μέλλον του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, μπορεί να ξεπεραστεί μέσω των θεσμικών εργαλείων της ΕΕ, που οδηγούν στην υποτιθέμενη οικονομική και πολιτική ολοκλήρωση.


Το σκοτεινό οργουελικό μέλλον: Ευρω-δικτατορία και κινεζοποίηση.


Είναι φανερό, από τις δηλώσεις των αξιωματούχων της ΕΕ, ότι η σωτηρία της Ευρώπης, έγκειται στην εφαρμογή του συστήματος των ΕΟΖ. Η ΕΕ πρέπει να φτιάξει τους «κινέζους» της, ώστε να εργάζονται αδιαμαρτύρητα για τις πολυεθνικές του Ευρω-αμερικανικού κεφαλαίου. Το σύστημα των ΕΟΖ, θα επιτρέψει την συγκεντροποίηση των πολυεθνικών και την εκτεταμένη μορφή συσσώρευσης του κεφαλαίου, μέσω του χαμηλού εργασιακού και λειτουργικού κόστους και των φορολογικών απαλλαγών. Αυτό χρειάζεται να συνοδευθεί από την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και την πλήρη σχεδόν εξάλειψη του κοινωνικού κράτους, που θα επιλύσει το πρόβλημα των δημοσιονομικών κρίσεων. Το σχέδιο περιλαμβάνει την νότια ευρωπαϊκή ζώνη, με χιλιάδες ΕΟΖ και την επιτελική βορειο-ευρωπαϊκή. Ταυτόχρονα, αυτό απαιτεί αφενός την περαιτέρω εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σε υπερεθνικό επίπεδο και αφετέρου την κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Το λεγόμενο δημοκρατικό κοινωνικό κράτος οφείλει να αντικατασταθεί από το απολυταρχικό- τυραννικό, του οποίου τη διακυβέρνηση θα κατέχει το χρηματιστηριακό κεφάλαιο με τους υπαλλήλους του. Όπως έχει προβλεφτεί και στη συνθήκη της Λισσαβόνας, ο ευρωστρατός θα έχει σημαίνοντα ρόλο για την τήρηση της τάξης στην ευρωεπικράτεια. Η ευρωδικατορία του κεφαλαίου υπόσχεται τον πλήρη έλεγχο και συμμόρφωση των υπηκόων του.
Η υπερεθνική διάσταση της ΕΕ, αξίζει να σημειωθεί ότι στην ουσία της είναι διακυβερνητική. Και η μόνη οικονομική δύναμη που μπορεί να έχει το κύριο λόγω, ώστε να καθορίζει τη πολιτική της ΕΕ, είναι η Γερμανία. Οι ευρωπαϊκοί καπιταλισμοί ουσιαστικά έχουν αποδεχθεί την ηγεμονία του γερμανικού κεφαλαίου και προκειμένου να μην εκμηδενισθούν έχουν παραδώσει σε αυτό, εν λευκώ τη διαχείριση της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Οι πρωτοφανείς ρυθμοί ανάπτυξης της Γερμανίας κατά την προηγούμενη δεκαετία, όσο και τα πλεονάσματά της, συνδέονται με την υπερχρέωση των χωρών του νότου και την υποθήκευση των οικονομιών τους. Ταυτόχρονα, η πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ, επέτρεψε την είσοδο στην ΟΝΕ, χωρών που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του Μάαστριχ. Αυτό όμως ήταν μια πολιτική απόφαση που αποσκοπούσε στην υπερχρέωση των χωρών αυτών, στη μεταφορά πόρων στο σκληρό πυρήνα της ΕΕ και στη μελλοντική παγίδευσή τους, ώστε οι λαοί τους να δεχθούν αδιαμαρτύρητα την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και της δημοκρατίας τους. Άλλωστε, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, εξελίσσεται με βάση τις αναγκαιότητες και τον μακρόπνοο σχεδιασμό. Ο ηγεμονικός ρόλος του γερμανικού κεφαλαίου, της Bundensbank, είναι καθοριστικός τόσο κατά το παρελθόν, από τη συνθήκη του Μάαστριχ, όσο και τώρα αναφορικά με τη κρίση του νότου. Είναι φανερό ότι το νέο σχέδιο κινεζοποίησης της ΕΕ εκπορεύεται από το γερμανικό κεφάλαιο, που ξαναπαίρνει την Ευρώπη στα χέρια του και υπόσχεται ένα νέο Νταχάου οικονομικού τύπου.

Δοσίλογοι-μαριονέτες .

Το γιατί το ελληνικό κεφάλαιο, και η πολιτική τάξη, παραδίδει τη χώρα στο γερμανικό κεφάλαιο, δεν χρειάζεται απάντηση. Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και εθνικό χρώμα, Είναι απλά και μόνο κεφάλαιο. Οι δοσίλογοι και οι προδότες, νομιμοποιούνται μέσω της καινοφανούς νεοφιλελεύθερης δεξιάς θεωρίας περί έθνους. Όπως έγραψε διαπρεπής ιστορικός της νέας δεξιάς: «το πρόβλημα δεν είναι ο δοσιλογισμός, αλλά η ιδέα του έθνους», που επιτρέπει να δημιουργούνται δοσίλογοι. Είναι δεδομένο ότι η εθνοκτόνα κλεπτοκρατία έχει παραδώσει τη χώρα προκαταβολικά στους καπιταλιστές βαμπίρ του βορρά. Τα μνημόνια και οι εκβιασμοί που έπονται του Πασοκικού πρώτου μνημονίου, εντάσσονται στο σχέδιο χειραγώγησης της ανασφάλειας και του φόβου των λαών, έτσι ώστε να μειωθεί η πιθανότητα μιας ενδεχόμενης εξέγερσης. Στόχος, η βιοπολιτική συμμόρφωση και η πολιτισμική μετάλλαξη με βάση τις ανάγκες του ζόμπι καπιταλισμού.
Μονόδρομος είναι πια όχι η πολιτική ανυπακοή, αλλά η εξέγερση. Εξέγερση ενάντια στη συμμορία-μαριονέτα του ευρωπαϊκού και ντόπιου κεφαλαίου, που μέσω της θεσμικής βίας δολοφονεί χωρίς έλεος.

Αναρτήθηκε από Kritik