Το δημοψήφισμα ως εφαλτήριο άμεσων δημιουργικών πολιτικών δράσεων.....Το 61,3% ΟΧΙ, καθώς πρακτικά ισούται με το 0,618 της Χρυσής Τομής, σημαίνει «βρείτε τη χρυσή τομή, στην πλευρά της ρήξης»

Εκθέτω το πολιτικό σκεπτικό για μία διπλή δράση υποστήριξης της ψήφου μας στο δημοψήφισμα. Θα υπερασπισθούμε την νομική και πολιτική ισχύ της, αλλά και θα δώσουμε ένα παραδειγματικό μάθημα πολιτικής συμπεριφοράς.

.

Άποψη

Το δημοψήφισμα προφανώς δεν αποτελεί ιδιοκτησία κανενός και ασφαλώς δεσμεύει οποιαδήποτε σχετική συμφωνία κυρωθεί με νόμο. Συνεπώς απαιτείται εδραία πολιτική ερμηνεία και υπεράσπισή του, αλλά και αντίστοιχη νομική στήριξη και αξιοποίησή του.

Θέση

Ευρύτερα, το δημοψήφισμα συνιστά ιστορική τομή στην πολιτική ζωή της χώρας, καθώς οι πολίτες ψήφισαν για το ΤΙ και όχι για το ΠΟΙΟΣ.  Ψηφίσαμε άμεσα, όχι για πολιτικούς διαμεσολαβητές.

Αυτή η δυναμική λαϊκής χειραφέτησης από το πελατειακό πολιτικό σύστημα έχει λογική διέξοδο σε άμεσες δημιουργικές δράσεις, κατάλληλα συγκροτημένες και σχεδιασμένες, και με έμφαση στο ΤΙ χρειάζεται να γίνει και όχι στο ΠΟΙΟΣ το λέει ή ΠΟΙΟΣ έχει την εξουσία.

Πρόταση

Στα πλαίσια αυτά, σήμερα προτείνω :

1. Άμεση ενεργοποίηση για συγκρότηση του πολιτικού και νομικού σκεπτικού υπέρ της ψήφου του Ελληνικού Λαού, και
2. Άμεση ανάληψη δράσης για την παραδειγματική πολιτική τιμωρία του βουλευτή Ευ. Βενιζέλου, λόγω επιτήδειας προβολής αστήρικτων λόγων αντισυνταγματικότητας του δημοψηφίσματος.

Παρακάτω, θα αναπτύξω αντίστοιχα τις θέσεις μου ως σκεπτόμενος πολίτης.

.

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Πραγματικότητα

Το δημοψήφισμα διεξήχθη υπό τις εξής αδιαμφισβήτητες συνθήκες:

1. Πρωτοφανές κλίμα ανέχειας, καθώς στην κρίση και στο ασφυκτικό πρόβλημα ρευστότητας προστέθηκε και το κλείσιμο των τραπεζών.
2. Γενική επίθεση εκφοβισμού για τις δήθεν καταστροφικές συνέπειες του ΟΧΙ, με κύριους εκφραστές τον Γερμανό ΥΠΟΙΚ και την εγχώρια αντιπολίτευση (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι).
3. Ενορχηστρωμένη προπαγάνδα εκφοβισμού από τα ιδιωτικά κανάλια, με πραγματική πλύση εγκεφάλου.
4. Κλίμα σύγχυσης για την ίδια την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, με προβολή καταφανώς αστήρικτου λόγου αντισυνταγματικότητας λόγω του δημοσιονομικού περιεχομένου του ερωτήματος.

Διαπιστώσεις

Υπό αυτές τις δραματικές συνθήκες:

1. Η κοινή γνώμη τροφοδοτήθηκε μόνο από γηπεδικού επιπέδου διαξιφισμούς, καθώς και αποσπασματικούς προβληματισμούς ως προς τα επί μέρους μέτρα που απαιτούσαν οι δανειστές.
2. Η κοινή γνώμη δ-ε-ν τροφοδοτήθηκε ευρύτερα με κρίσιμα στοιχεία της γραπτής προτάσεως των δανειστών, όπως:

• Οι ευθείες βολές στα πεπραγμένα και τις χρόνιες παραλείψεις της προηγούμενης κυβέρνησης.
• Οι ευθείες βολές στην προκλητική ανισοκατανομή του βάρους της κρίσης ανάμεσα στους προνομιούχους και τους εργαζόμενους.
• Η έμμεση πλην σαφής επιφύλαξη του ΔΝΤ ως προς την ίδια την βιωσιμότητα του χρέους, με ρητή αναφορά σε σχετική «άποψη του προσωπικού» του.

3. Ο Ελληνικός Λαός πήρε αποστάσεις από τις κομματικές γραμμές, αλλά και τους διαξιφισμούς και την προπαγάνδα, και έκρινε περισσότερο το πνεύμα της συμφωνίας, με απλές λογικές σκέψεις.
4. Αυτή την σε όλους εμφανή χειραφέτηση των ψηφοφόρων από κομματικούς εναγκαλισμούς, απέφυγανπροκλητικά να καταγράψουν οι δημοσκοπήσεις, παρά τις γνωστές συνήθειες και το εύλογο ενδιαφέρον της έρευνας.
5. Αυτή η χειραφέτηση οδήγησε σε «μη μετρήσιμη βουβή ψήφο ΟΧΙ», η οποία διέσυρε κυριολεκτικά τα γνωστά exit polls, και μάλιστα συλλήβδην, καθώς το αποτέλεσμα πόρρω απείχε, ακόμη και από τα απώτατα όρια «στατιστικού λάθους».

Συμπέρασμα

Η ψήφος του Ελληνικού Λαού υπήρξε ηρωική, κατηγορηματική και σοφή, καθώς κρίθηκε με την αποφασιστική στροφή στο ΟΧΙ της γνωστής «σιωπηλής πλειοψηφίας».

Συνεπώς, πέραν των νομικών λόγων, αυτή η ψήφος είναι τελείως ανεπίτρεπτο – και πολιτικά – να τύχει της αδιαφορίας του μετέπειτα νομοθέτη.

Χρησμός

Το 61,3% ΟΧΙ, καθώς πρακτικά ισούται με το 0,618 της Χρυσής Τομής, σημαίνει «βρείτε τη χρυσή τομή, στην πλευρά της ρήξης». Το σίγουρα εντυπωσιακό αυτό συμπέρασμα προκύπτει με το εξής σκεπτικό:

Ένα 100% ΝΑΙ – θεωρητικά μιλώντας φυσικά – θα σήμαινε εντολή για πλήρη «υποταγή». Ένα 100% ΟΧΙ, αντίστοιχα, θα σήμαινε εντολή για πλήρη «ρήξη». Ένα οριακό αποτέλεσμα,  50% πάνω-κάτω, θα ήταν μία σαφής εντολή συμβιβασμού. Αντίστοιχα, ένα 61.3% ΝΑΙ θα σήμαινε «βρείτε τη χρυσή τομή, στην πλευρά της υποταγής».

Το 61.3%, δηλαδή 0,613, εμπεριέχει με εκπληκτική ακρίβεια την έννοια του μέτρου, ή – στο πεδίο της Ηθικής – την έννοια της Αριστοτελικής μεσότητας. Αυτό που έχει μέσα του ο κάθε πραγματικός Έλληνας.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, λοιπόν, η κατανομή σε ΝΑΙ και ΟΧΙ είχε την αρμονική αναλογία που ενυπάρχει σε κάθε τι υψηλής αισθητικής στο Σύμπαν.

Δια ταύτα

Έχω την άποψη ότι οποιοσδήποτε νόμος ψηφισθεί από την Βουλή, επί συναφών θεμάτων, θα πρέπει όχι απλώς να μην έρχεται σε αντίφαση με το ΟΧΙ αλλά και θα πρέπει απαραιτήτως να περιλαμβάνει στην Αιτιολογική του Έκθεση επαρκή απόδειξη ότι δεν έρχεται σε σύγκρουση με την ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού.

Η πολιτική αυτή θέση χρειάζεται να ενισχυθεί από σχετικές επιστημονικές τοποθετήσεις έγκριτων νομικών, και ιδιαίτερα συνταγματολόγων.

 .

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ

Κατηγορητήριο

Στην συζήτηση στη Βουλή ο βουλευτής Ευ. Βενιζέλος, αν και συνταγματολόγος, πρόβαλε την άποψη περί αντισυνταγματικότητας του δημοψηφίσματος, λόγω δημοσιονομικού ερωτήματος.

Με το πλεονέκτημα της επιστημονικής ιδιότητάς του, έστρεψε την συζήτηση στο αν είναι εθνικό ή δημοσιονομικό το θέμα. Απλή ανάγνωση, όμως, των διατάξεων του αρθρ. 44 παρ. 2 του Συντάγματος αποκαλύπτει ότι, επί του προκειμένου, το αν είναι δημοσιονομικό το θέμα ή όχι δεν αφορά καθόλου.

Ο περί ου δεν έχει ανακαλέσει, παρότι η υπογραφή του σχετικού Π.Δ. από τον – συνταγματολόγο μάλιστα – Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχει προφανώς αποδοκιμάσει την ερμηνεία.

Η πολιτική, λοιπόν, κατηγορία είναι ακριβώς αυτή : πολιτική ανευθυνότητα σε βαθμό κακουργήματος, και με ενδεχόμενο δόλο.

Στήριξη

Το άρθρ. 44 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζει:

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου.
Δημοψήφισμα προκηρύσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάταγμα και για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, εκτός από τα δημοσιονομικά.

Το πρώτο εδάφιο αφορά την προκείμενη διαδικασία. Το δεύτερο αφορά πρωτοβουλίες του Π.τ.Δ.., και αυτές και μόνον αφορά ο περιορισμός ως προς τα δημοσιονομικά.

Συνέπειες

Η ανεύθυνη τοποθέτηση του πολιτικά κατηγορούμενου, με την επιβαρυντική σημασία της ιδιότητάς του, δυναμίτισε τον πολιτικό κλίμα και υπήρξε βασικός λόγος συντήρησης διχαστικού κλίματος.

Χωρίς αυτή την αστήρικτη αφορμή, θα ήταν πολύ δύσκολο να ξεκινήσει η δομική αντιπαράθεση, και η πολιτική συζήτηση θα έμενε στην ουσία του τιθεμένου ερωτήματος του δημοψηφίσματος. Ίσως και στην φροντίδα για την σαφέστερη διατύπωσή του.

Προφανώς, αν οι πολιτικές δυνάμεις είχαν συγκλίνει στο «προ του αδιεξόδου, ας μιλήσει αμέσως ο λαός», δεν θα είχε βρει πρόσφορο έδαφος η εκστρατεία τρόμου και η συναφής πανικόβλητη έφοδος στις τραπεζικές καταθέσεις. Η οικονομική μας καταστροφή, εν τέλει.

Ερώτημα

Το ενδεχόμενο ύπαρξης δόλου υφίσταται σε δύο φάσεις.

Πρώτον, στο αν υπήρξε πρόθεση στην αρχική προβολή του επιχειρήματος, κατά την συζήτηση στη Βουλή. Και δεύτερον, αν υπήρξε δόλια διατήρηση του θέματος στην επικαιρότητα, μετά από απλή και μόνο υπόδειξη της αβασιμότητας του επιχειρήματος, ιδίως από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Δια ταύτα

Έχω την άποψη ότι μία περαιτέρω στήριξη του πολιτικού κατηγορητηρίου αφ΄ενός με γνώμες νομικών και αφ’ ετέρου με πραγματικά περιστατικά, μπορεί να στηρίξει άμεση παραδειγματική πολιτική τιμωρία του βουλευτή Ευ. Βενιζέλου.

Εκτιμώ ότι, αφού στηριχθεί περαιτέρω η πολιτική κατηγορία, είναι δυνατόν να προκληθούν εύλογες ενέργειες του Προέδρου της Δημοκρατίας, ή επικουρικώς της Προέδρου της Βουλής.

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Εκθέτω το πολιτικό σκεπτικό για μία διπλή δράση υποστήριξης της ψήφου μας στο δημοψήφισμα. Θα υπερασπισθούμε την νομική και πολιτική ισχύ της, αλλά και θα δώσουμε ένα παραδειγματικό μάθημα πολιτικής συμπεριφοράς.

Δεν θα περιμένουμε μακρόσυρτες νομικές διαδικασίες. Θα προβάλουμε εδραίες θέσεις, τελείως πολιτισμένα και εμπεριστατωμένα. Και θα κινήσουμε έντεχνα σχετικές διαδικασίες.

Θα ακολουθήσει, σε αυτό το πνεύμα πάντα, σειρά δημιουργικών προτάσεων προς διαδικτυακή διάδοση. Τώρα κατοχυρώνουμε την μαχητική μας ικανότητα.

Για τους τυχόν διστακτικούς, θα πω απλώς ότι το αντίστοιχου περιεχομένου άρθρο Grexit : Αμήν και πότε !!!έχει ξεπεράσει τα 880 like.

Κάτι αλλάζει, είναι εμφανές

Το νέο πραξικόπημα ενός διαβρωμένου συλλογικού καθεστώτος. Οι μέρες που θα έρθουν μέσα στην ευρωπαϊκή κατοχή.

Μπροστά στα μάτια μας συντελείται ένα πραξικόπημα. 

Παραβιάζεται το πολίτευμα, η συνταγματικά διατυπωμένη θέληση του εκλογικού σώματος όπως εκφράστηκε με το δημοψήφισμα.
Σε αυτό το πραξικόπημα συμμετέχει όποιος βουλευτής οποιουδήποτε κόμματος θα ψηφίσει ή ψήφισε ναι στα νέα μνημονιακά μέτρα και τις αντίστοιχες συμβάσεις ή πιο σωστά ακόμα και όποιος ψηφίσει παρών ή απόσχει.
Η συμμετοχή σε αυτό είναι εσχάτη προδοσία κατά του πολιτεύματος.
Συνεργοί  είναι εκτός των βουλευτών και όλοι οι πολιτειακοί παράγοντες που δεν αντιδρούν.
Όλοι αυτοί είναι βουλιαγμένοι στην ανεντιμότητα και την υποκρισία τους, που όζει.
Τα τελευταία χρόνια η λαϊκή εντολή παραβιαζόταν κραυγαλέα (ενώ παλαιότερα κάπως πιο διακριτικά), με το να κάνουν τα ακριβώς αντίθετα από τις βασικές προεκλογικές τους διακηρύξεις. Η συγκυβέρνηση Συριζα - Ανελ , ως προοδευτική, εγκαινίασε τον ακόμα πιο προχωρημένο αριστερό προοδευτισμό, την παραβίαση της εντολής των ίδιων των δημοψηφισμάτων. Η δημοκρατία έχει καταργηθεί ολοφάνερα και οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι, ο πνευματικός δήθεν κόσμος και οι πολίτες, κάνουμε όλοι τους αδιάφορους.

Αποτελεί ντροπή για τον τόπο και ιδίως για το μεταπολιτευτικό καθεστώς που επί 40 χρόνια έβγαζε σε όλους τους δυνατούς τόνους κορώνες για την δημοκρατία. Κορώνες βασισμένες στο ψέμα ενός δοτού προδοτικού συστήματος το οποίο μας έφτασε ως εδώ, χωρίς να έχει καταδικαστεί σε ισόβια κανείς από τους δεκάδες ή εκατοντάδες θρασύτατους ενόχους, πολλοί από τους οποίους παριστάνουν τους ηθικούς θεματοφύλακες και επικριτές σήμερα. 

Αποτελεί ντροπή βέβαια και για τις ηγεσίες της ευρωπαϊκής ένωσης που παριστάνουν τους εξυγιαντές μιάς χώρας χωρίς ούτε να προσπαθούν να 
κρύψουν την απίστευτη ανεντιμότητά τους, αφού είναι κοινοί ληστές και εκβιαστές, άρπαγες. Αυτό βέβαια είναι απολύτως αναμενόμενο αφού είναι αχυράνθρωποι, μαριονέτες στα χέρια των αφανών χειριστών τους.

Αποτελεί ντροπή και για την νοημοσύνη των πολιτών, όσων ως δειλές κότες κοιτάμε αποσβολωμένοι, χωρίς πρωτίστως να μπορούμε να σκεφτούμε και να αναθεωρήσουμε την πλάνη που έχει εμφυτευτεί στο μυαλό μας από την σκοτεινή αμείλικτη προπαγάνδα, ως πρός την δικτατορία που λέγεται Ευρωπαϊκή ένωση και τα ανδρείκελά της, ανθρώπους χαμηλού επιπέδου, πιστούς υπηρέτες της αφανούς χρηματοπιστωτικής παγκόσμιας μαφίας. 

Η κατάκτηση της Ελλάδας έχει ξεκινήσει προ καιρού με την κατάκτηση του μυαλού των Ελλήνων και τον εμποτισμό του με βαριά σύγχυση και αμάθεια.  

Θέλουν να πιστεύουν (όσοι το πιστεύουν), ενώ πλανώνται, ότι το ευρώ και οι ευρωπαϊκοί οικονομικοί μηχανισμοί έχουν κάποιο κύρος, ότι εκπροσωπούν έναν ευρωπαϊκό πολιτισμό, (με τον οποίον δεν έχουν καμία σχέση - πρόκειται για έναν δυνάστη της Ευρώπης επί Ευρωπαϊκού εδάφους).  Θέλουν ακόμα να πιστεύουν ότι αυτοί οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί είναι μεν λίγο παραπάνω αυστηροί ή και λίγο άδικοι μαζί μας, αλλά το κάνουν δήθεν για το κοινό ευρωπαϊκό μας καλό, στο τέλος όμως μετά από κάποιες υπέρμετρες θυσίες και θλίψεις θα έρθει η ποθητή ανάκαμψη.
Τίποτα πιο ψευδές από αυτό. Προσδοκούμε κάτι που δεν θα συμβεί ποτέ. Έχουμε επιλέξει να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας επειδή δεν αντέχουμε να παραδεχτούμε την ωμή πραγματικότητα. 
Μας φτύνουν, μας ξεπουλούν και μας υποδουλώνουν και ακόμα αρκετοί εξακολουθούν να επιμένουν παθολογικά ότι η Ευρώπη είναι το μέλλον μας, επειδή έτσι μας λένε με ύφος την μία αυστηρό και απειλητικό και την άλλη πατρικό, απευθυνόμενοι στο παιδί μέσα μας.

Ποιούς εμπιστεύεστε; Τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ της Ελλάδας και της Ευρώπης; Προσπαθήστε λίγο να θυμηθείτε τι έλεγαν όλοι αυτοί τα τελευταία πέντε χρόνια. Ήταν δεκάδες οι ενορχηστρωμένες διαβεβαιώσεις κάθε ένα - δύο μήνες, όλου αυτού, του σε συνεργασία εγχώριου και ευρωπαϊκού μηχανισμού, ότι αυτά τα μέτρα είναι τα τελευταία, ότι σε λίγο έρχεται οπωσδήποτε η ανάκαμψη και η ανάπτυξη, η επάνοδος στις αγορές και οι επενδύσεις. Δεκάδες φορές το ίδιο ακριβώς ψέμα ξανά και ξανά σε ισάριθμες περιόδους, από όλο αυτό το νόθο σύστημα. Τα θυμηθήκατε;
Αυτούς εμπιστεύεστε; Ακόμα και αν δεν καταλαβαίνεται από τεχνική άποψη, δεν οσμίζεστε την διάχυτη φθήνια και εγκληματικότητα αυτής της κλίκας; Ή πιστεύετε ότι αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία;!

Η παράδοση σε αυτήν την ψευδαίσθηση, θα μας οδηγήσει στην ολοκληρωτική καταστροφή. 
Θα μας οδηγήσει σε μία πτώχευση του κράτους, όχι μόνο με την νομική έννοια, αλλά και με την έννοια της απώλειας της τεράστιας δημόσιας περιουσίας και του σκόπιμα κρατημένου στην αφάνεια και αναξιοποίητου επί δεκαετίες ορυκτού μας πλούτου - του υπερπολλαπλάσιας αξίας ως προς το δημόσιο χρέος, τα οποία θα εκποιηθούν κυριολεκτικά για πενταροδεκάρες, δηλαδή θα καταληστευτούν, με την διαμεσολάβηση και τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του ευρωπαϊκού και εγχώριου μηχανισμού αχυρανθρώπων, καθιστώντας αδύνατη την περαιτέρω ανάπτυξη της χώρας.
Όποιος δεν ανησυχεί για τη απώλεια του δημόσιου πλούτου της χώρας με την σκέψη ότι: “σιγά, μήπως είναι δικός μου; Εγώ δεν θα ωφεληθώ, μόνο τα μεγαλολαμόγια” , σκέφτεται κοντόφθαλμα και ανόητα. Και να μην ωφελείται ο λαός από τον δημόσιο πλούτο λόγω διεφθαρμένων κυβερνήσεων, ο πλούτος αυτός όσο ανήκει στην χώρα, θα αξιοποιηθεί κάποια στιγμή από μη διεφθαρμένες κυβερνήσεις όταν αυτές μπορέσουν να αναλάβουν την εξουσία. Αλλιώς δεν θα υπάρχει τίποτα στην ιδιοκτησία της χώρας για να το αξιοποιήσουν.

Ταυτόχρονα η ολοκληρωτική αυτή καταστροφή θα περιλαμβάνει τα εισοδήματα του κάθε πολίτη, την περιουσία του και τις καταθέσεις του, τα οποία θα εξανεμιστούν από την συνεχώς ανατροφοδοτούμενη ύφεση, την υπερφορολόγηση της περιουσίας και των εισοδημάτων - εν πολλοίς εικονικών και τεκμαρτών, από τον στασιμοπληθωρισμό και το κούρεμα των καταθέσεων.

Ακόμα κι αν κουρέψουν το χρέος ή κάνουν ενέσεις ρευστότητας με κατά καιρούς παρεμβάσεις, αυτά τα μέτρα απλώς θα είναι στάχτη στα μάτια. Να θυμίσουμε ότι κούρεμα του χρέους έγινε και πριν λίγα χρόνια, χωρίς αυτό να αποτρέψει την τωρινή εξέλιξη. (Και μάλιστα έγινε κούρεμα κυρίως του χρέους προς τα ασφαλιστικά ταμεία! Τα ίδια και χειρότερα θα κάνουν και στο νέο κούρεμα).
Οι ενέσεις ρευστότητας είναι σαν να δίνεις ελεημοσύνη στον φτωχό που τον έκανες εσύ φτωχό, για να μην εξεγερθεί. Η ουσία σε όλο αυτό είναι ότι με ή χωρίς κούρεμα ή ενέσεις ρευστότητας, η ζημιά στην χώρα θα περιλαμβάνει ολόκληρη σειρά κοσμογονικών αλλαγών, που όπως βλέπουμε έχει ξεκινήσει από την περιθωριοποίηση της δημοκρατίας η οποία θα εξελιχθεί στην χειρότερη μορφή δικτατορίας, αυτής με κοινοβουλευτικό χαρακτήρα, με πολυκομματικές κυβερνήσεις από όλα σχεδόν τα κόμματα, επανδρωμένη με θρασείς ασυνάρτητα φλύαρους βουλευτές προδότες, σε ένα στυγνό καθεστώς φτώχειας και καταπίεσης.
Μεταξύ αυτών των καταστροφικών αλλαγών θα έχουμε:
την απώλεια της δημόσιας περιουσίας και της δυνατότητας ελέγχου του ορυκτού πλούτου, την ακραία πτώχευση του μεγαλύτερου μέρους των πολιτών, την βουλγαροποίηση της χώρας, την καταστροφή της μεσαίας τάξης, την καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας και ειδικώς του σημαντικότερου τμήματός της - των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (που ήδη έχουν σε μεγάλο βαθμό εξολοθρευτεί) και την σταδιακή απορρόφηση κάθε κλάδου του ιδιωτικού τομέα από ομίλους ξένων συμφερόντων (οι λεγόμενες “επενδύσεις”), που θα φοροαπαλλάσσονται νομίμως, θα βγάζουν εκτός της χώρας τα κέρδη τους, (μειώνοντας έτσι και την δυνατότητα εγγενούς - δηλαδή όχι υποβοηθούμενης - απαλλαγής από την ύφεση) και οι οποίοι θα απασχολούν πολύ χαμηλά αμειβόμενους εργαζόμενους (με κινέζικα μεροκάματα) και κυρίως αλλοδαπούς.
Για τις συντάξεις καλύτερα να μην μιλήσουμε.

Αθροιστικά όλα αυτά, θα είναι απείρως χειρότερα για την δημόσια και την ιδιωτική οικονομία από ότι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, που μετά τον αρχικό κλυδωνισμό θα επιτρέψει πράγματι την ανάπτυξη.
Το εθνικό νόμισμα που έχει δαιμονοποιηθεί από το ίδιο αυτό σύστημα των παπαγάλων, δεξιών και αριστερών. 
Το σουρεαλιστικά γελοίο σε όλα αυτά, είναι ότι υπάρχει στην υπόθεση αυτή το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο από την Γερμανία (όχι οι πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις που είναι δύσκολα διεκδικήσιμες), που εκκρεμεί εδώ και 70 χρόνια (!!!), αξίας τουλάχιστον 510 δις (βλέπε παραπομπή [1] ) με σημερινές τιμές, που είναι εύκολα διεκδικήσιμο και βάσει των οποίων αναστρέφονται οι όροι. Η κυβέρνηση επιτάχυνε το έργο του προσδιορισμού του ύψους αυτού του ποσού, χρησιμοποιώντας για αυτόν τον σκοπό μία επιτροπή που το υπολόγισε στο πρώτο πόρισμά της σε 11 δις ευρώ! 

Κραυγάζουν όλοι αυτοί επισείοντας τον κίνδυνο της ασύντακτης χρεοκοπίας.
Ας την κάνουν λοιπόν …συντεταγμένη.
Ας συνεννοηθούν με την Ευρώπη να προγραμματίσουμε την έξοδό μας από το ευρώ.
Η δουλειά αυτών των πληρωμένων είναι να κραυγάζουν, να τρομοκρατούν, να δίνουν ψεύτικες ελπίδες και υποσχέσεις.
Ποτέ όμως να αποκαλύπτουν και να δίνουν έμφαση σε ότι πραγματικά αποτελεί λύση.

Αυτή η ψευδαίσθηση ότι μας λένε δήθεν αλήθεια, είναι σαν την νάρκωση με σκοπό να μας αφαιρέσουν τα όργανά μας πριν μας δολοφονήσουν. Το ναρκωτικό αυτό είναι η προπαγάνδα των Ευρωπαίων και των Ελλήνων πολιτικών και των ΜΜΕ.
Είναι ένας μηχανισμός με πάμπολα πλοκάμια, που όσο περισσότερα αποκαλύπτεται ότι είναι, τόσο περισσότερο αρνούμαστε να το πιστέψουμε.

Το σύστημα αυτό στο οποίο μέρος είναι και ό Συριζα, φρόντισε να συντονίσει έτσι τα γεγονότα ώστε να είμαστε αντιμέτωποι και με την χρονική βία, για να εφαρμοστεί το σχέδιο σοκ και δέος. 

Αφού όμως θέλησε η κυβέρνηση να κάνει δημοψήφισμα, ας σταθεί στο ύψος του πολιτεύματος στο οποίο ορκίστηκε και ας το υπακούσει, πόσο μάλλον αφού συμφωνούσε με το όχι. 
Διότι πότε ανακάλυψε ότι υπήρχε η απειλή της εξόδου από το ευρώ; 
Αν το ανακάλυψε μετά το δημοψήφισμα, τότε είναι κυβέρνηση ελλειπής νοητικά.
Δεν δικαιούται ούτε καν να παραιτηθεί. Δικαιούται μόνο να αρνηθεί την συμφωνία και ανάλογα με τις εξελίξεις να διενεργήσει αν χρειαστεί νέο δημοψήφισμα για το ευρώ. Άλλωστε πιθανώτατα θα χρειαστεί στο κοντινό μέλλον λόγω των δυσμενών εξελίξεων. 
Αν δεν τα κάνει αυτά προβαίνει σε πραξικόπημα. 
Οι ευρωπαίοι αχυράνθρωποι ή θα προσαρμοστούν στην μη τήρηση των από καιρό μυστικά προσυμφωνημένων, ή θα μας απαλλάξουν από τον κόπο του να κάνουμε το δημοψήφισμα και ταυτόχρονα από την απόλυτη καταστροφή μας εντός του ευρώ. 

Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση, οφείλουν να σεβαστούν την Ελληνική πολιτεία και τους Έλληνες πολίτες και να σταματήσουν αμέσως να παίζουν τον προδιαγεγραμμένο ρόλο τους. Οι ποινικές τους ευθύνες έχουν καταγραφεί.
Είναι βέβαια προφανές ότι δεν θα κάνουν κάτι διαφορετικό από ότι κάνουν ως ενιαίο καθεστώς εδώ και τόσες δεκαετίες.

Το «Όχι», ο «Εθνικός Μονόδρομος» και η Μεταδημοκρατία

Μέσω μιας ακατανόητης πρόσθεσης, το «όχι» του 61.31% του ελληνικού λαού αθροίστηκε στο «ναι» του 38,69%, έτσι ώστε, στο τέλος, θριάμβευσε το «ναι» με 100%! 

Ουσιαστικά, πρόκειται για την ακύρωση του δημοψηφίσματος, αφού, με πρόσχημα την εθνική ομοψυχία και την αποφυγή διχασμού, η κυρίαρχη ερμηνεία υποστηρίζει ότι το άθροισμα του πλειοψηφικού «όχι» και του μειοψηφικού «ναι», αποτελεί επικύρωση της βούλησης του ελληνικού λαού, στο ότι η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας αποτελεί εθνικό μονόδρομο.

Με βάση αυτή την επικίνδυνη λογική, που ενώ καταργεί το περιεχόμενο της δημοκρατικής ετυμηγορίας διατηρεί την τυπική δημοκρατική διαδικασία, υποβάλλεται η ιδέα ότι σε μια κοινωνία δεν υπάρχουν συγκρουόμενα συμφέροντα, αντικρουόμενες πολιτικές και οικονομικές επιλογές και δρόμοι, με αποτέλεσμα να καταργείται σιωπηρά το κοινοβουλευτικό πολίτευμα με την εδραίωση της μεταδημοκρατίας.


Το «Όχι» της Ρήξης

Το δημοψήφισμα έγινε σε συνθήκες μονομερούς ταξικής και αποικιοκρατικής επίθεσης από το εσωτερικό και το εξωτερικό αντίστοιχα.

Το τυπικό ερώτημα που έθεσε η κυβέρνηση παρακάμφθηκε από τα ίδια τα γεγονότα: η κεντροδεξιά αντιπολίτευση, σε συνεργασία με τους ευρωκράτες και τα εγχώρια ΜΜΕ, επιχείρησε τον εκφοβισμό και την κατατρομοκράτηση του ελληνικού λαού με το σύνθημα «ανήκουμε στην Ευρώπη» και συνεχίζουμε το καθεστώς των αποικιοκρατικών μνημονίων.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα δήλωνε ότι «Η Ευρώπη και το ευρώ είναι εθνικός μονόδρομος», γεγονός που, αφενός, δεν επιδείχνει ουδετερότητα, αλλά σαφή τοποθέτηση υπέρ του «ναι» και αφετέρου, νοηματοδότησε το διακύβευμα του δημοψηφίσματος.

Άρα, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, με το «όχι», έδωσε απάντηση όχι μόνο στην τρομοκρατία και τον εκφοβισμό, στην αντιπολίτευση και στο σύστημα διαπλοκής που προωθεί τις ταξικές πολιτικές των μνημονίων σε βάρος του, αλλά, επιπλέον, στην ίδια την ΕΕ.

Το «Όχι» ήταν μια καθαρή εντολή ρήξης με την ΕΕ και σε πολύ μικρό ποσοστό απαντούσε στο τυπικό ερώτημα που έθεσε η κυβέρνηση.
Την άποψη αυτή ενισχύουν αρκετές δημοσκοπήσεις που δεν προβλήθηκαν από τα ΜΜΕ, οι οποίες έθεταν το ερώτημα της ρήξης και στις οποίες το ποσοστό υπέρ της ρήξης ανέρχονταν στο 70%.

Επιπλέον, η γεωγραφική κατανομή του «όχι» και του «ναι», έδειξε, ότι μέσω του δημοψηφίσματος-κυρίως στα αστικά κέντρα- εκφράσθηκε η ταξική αντιπαράθεση αστικής τάξης και χαμηλότερων τάξεων.

Στην επαρχία εντούτοις, που οι κοινωνικές ανισότητες δεν είναι τόσο έντονες, παρατηρήθηκε ένα ενδιαφέρον φαινόμενο: η υπερψήφιση του όχι, κατά κύριο λόγο, εξέλαβε χαρακτήρα πολιτισμικής ψήφου. 

Τοπικές έρευνες έδειξαν, ότι οι ψηφοφόροι του όχι δεν διάβαζαν καν το ερώτημα του δημοψηφίσματος, αλλά βάσιζαν την επιλογή τους στη βάση της αντιπαράθεσης Έλληνας/ευρωπαίος. 

Αναμφισβήτητα, το «όχι» σημαίνει εντολή ρήξης και προξενεί εντύπωση η βιαστική κυβερνητική ερμηνεία που το διαστρέφει σε εντολή «συμφωνίας πάση θυσία», εξομοιώνοντάς το με το «ναι».

Η μικροπολιτική ερμηνεία του «όχι», με βάση προειλημμένες αποφάσεις, έρχεται σε σύγκρουση με τη συμβολική διάσταση που εξέλαβε, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς: το «όχι» του ελληνικού λαού έγινε κατανοητό, όχι μόνο στο ιστορικό του πλαίσιο-αφού εγγράφεται σε μια μακρά παράδοση αντίστασης-, αλλά και ως αντίσταση των λαών στη δικτατορία των αγορών, της δημοκρατίας ενάντια στην μεταδημοκρατία, της αντιπαράθεσης στη γερμανική ΕΕ, της εναντίωσης στη φιλελεύθερη νεοαποικιακή Δύση.


Περί «εθνικού μονόδρομου» και Μεταδημοκρατίας

Ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι «ρυθμιστικός του πολιτεύματος», που σημαίνει ότι έχει ρόλο «δημοκρατικού συμβολισμού της πολιτείας» με κύρια επιδίωξη την κοινωνική συνοχή.

Απόρροια αυτής της αρχής είναι ότι πρέπει να κρατά ίσες αποστάσεις προς τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, χωρίς ο λόγος του να διακρίνεται από ιδεολογική φόρτιση που λειτουργεί παρεμβατικά στις κοινωνικές συγκρούσεις.

Εντούτοις, τίθεται το ερώτημα, αν, εν μέσω του δημοψηφίσματος, η παρέμβαση του Προέδρου υπέρ της ΕΕ ("Η πορεία της Ελλάδας εντός Ευρώπης και εντός Ευρωζώνης είναι εθνικός μονόδρομος»), δεν συνιστά παραβίαση της ουδετερότητας και τορπίλη στη κοινωνική συνοχή.

Οι απόρροιες μιας τέτοιας παρέμβασης-εφόσον έγινε αποδεκτή- είναι ότι όσοι πολίτες δε συντάσσονται με την άποψη του Προέδρου-που θεωρητικά αποτελεί ρυθμιστή του πολιτεύματος και μόνο, και δεν έχει αρμοδιότητες καθορισμού της πολιτικής-δεν αποτελούν εθνικό σώμα, δεν προφυλάσσονται από το σύνταγμα και τους νόμους και εν ολίγοις, ανήκουν στο αντισυνταγματικό τόξο.

Στο ίδιο μήκος κύματος, το κοινό ανακοινωθέν μετά τη σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών αναφέρει: «Η πρόσφατη ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού δε συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας. (…)».

Δηλαδή, «η ετυμηγορία του ελληνικού λαού», αναφέρεται στον λαό του συνταγματικού τόξου, έτσι όπως προσδιορίστηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Όσοι από τους πολίτες απέδωσαν στο «όχι» το περιεχόμενο της ρήξης, όχι μόνο χάνουν την ιδιότητα του πολίτη, αλλά δεν ανήκουν καν στον ελληνικό λαό.

Προφανώς, με όχημα την εθνική ρητορική, συντελείται η μετάλλαξη του πολιτεύματος, αφού, αφενός παραβιάζονται θεμελιώδεις συνταγματικοί κανόνες, αφετέρου, προσδιορίζεται ιδεολογικά το πολιτειακό καθεστώς, ανεξάρτητα από τη βούληση του ελληνικού λαού και τέλος, οι δημοκρατικές διαδικασίες εκπίπτουν στο επίπεδο ενός ανούσιου τελετουργικού ψηφοδοσίας που απλά επικυρώνει την κυρίαρχη ερμηνεία που εκπορεύεται από το καθεστώς εξουσίας.

Η η de facto δήλωση ότι η «Η πορεία της Ελλάδας εντός Ευρώπης (ΕΕ) και εντός Ευρωζώνης είναι εθνικός μονόδρομος», «όχι μόνο για λόγους οικονομικούς, αλλά και για λόγους εθνικής ασφάλειας», δηλώνει ότι η αστική τάξη της χώρας θεωρεί την παραμονή στην ΕΕ ως κάτι που υπερβαίνει την συνταγματική τάξη και την κοινοβουλευτική Δημοκρατία. 

Ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά της μεταδημοκρατικής τάξης πραγμάτων είναι ότι, παρότι οι τυπικοί αντιπροσωπευτικοί θεσμοί παραμένουν, οι αποφάσεις λαμβάνονται από μία πολιτική και επιχειρηματική ολιγαρχία που επιβάλλει μια λογική διαχειριστικής συναίνεσης.

Στο ελληνικό μεταδημοκρατικό σύστημα εξουσίας, ή ΕΕ λειτουργεί ως ένα υπερταξικό, εθνικό πρόταγμα που επιβάλλει τον «εκσυγχρονισμό» και τον «εξορθολογισμό» στη χώρα, δηλαδή το πλήρες άνοιγμα στη λεηλασία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, το οποίο συντηρεί οικονομικά την παρασιτική εγχώρια ελίτ.


Το «όχι» ως δύναμη ανατροπής

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που γρήγορα αφομοίωσε τη λογική των κομμάτων-καρτέλ, συντασσόμενη με την ευρωπαϊκή και την εγχώρια ελίτ, μέσα από την μεταδημοκρατική μετάλλαξη του νοήματος του «όχι», ελπίζει ότι υπάρχει η συναίνεση για την επιβολή ενός τρίτου μνημόνιου.

Εντούτοις, η κυβέρνηση δεν διαθέτει ουδεμία νομιμοποίηση, όπως και η κεντροδεξιά αντιπολίτευση, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 
Αυτή η έλλειψη νομιμοποίησης που είναι συνειδητή για το πλήθος των πολιτών που υπερψήφισε το «όχι», δεν θα επιτρέψει την εφαρμογή του σχεδίου υποταγής της χώρας στους δανειστές.

Είναι βέβαιο ότι η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αποκομμένη από τη κινηματική βάση της αλλά και από μια μεγάλη μερίδα κυβερνητικών βουλευτών, θα αναγκαστεί να συμμαχήσει με την κεντροδεξιά, μέσω της συνήθους εθνικής ρητορικής περί σωτηρίας της χώρας.

Εντούτοις, η απονομιμοποίησή της θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε εκλογές, γεγονός που θα σηματοδοτήσει την ανάδειξη πολιτικών δυνάμεων με καθαρά αντιευρωπαϊκό χαρακτήρα.

Είναι γεγονός ότι το αναπάντεχο «όχι» του ελληνικού λαού, δεν είναι κάτι περιστασιακό, αλλά αντανακλά μια διευρυνόμενη κοινωνική δυναμική ταξικής και πολιτισμικής αξιοπρέπειας που θα ανατρέψει τα σχέδια των δανειστών και των εγχώριων συνεργατών τους.

Από καρδιάς...

Μας χωρίζουν θάλασσες. Βαθιές και τόσο μαύρες που θα τρομάξεις, ραγιά της αριστεράς, της δεξιάς, του κέντρου, του κράτους και του παρακράτους. Η τρύπια βαρκούλα που έβγαλες στα ρηχά και αρμενίζεις μέχρι εκεί που πατώνει ο αστράγαλός σου φαντάζει από εδώ που σε βλέπουμε σαν καρυδότσουφλο. 

Μας χωρίζουν βουνά. Ψηλά κι άγρια, καημένε της πολιτικής, της εξουσίας, της συντεχνίας, της λαμογιάς. Η μυρμηγκοφωλιά που έχτισες με λαγούμια υπόγεια μοιάζει από εδώ που σε χαζεύουμε σαν λιλιπούτειος τάφος που αργά ή γρήγορα θα πλημμυρίσει με την πρώτη βροχή. 

Μας χωρίζουν κάμποι χρυσαφένιοι, ανόητε των διαπραγματεύσεων, των συμβιβασμών και των υποκλίσεων. Νομίζεις ότι καβαλάς άτι με κόκκινη σημαία και σκάμε στα γέλια που είσαι ένας  Δον Κυρ Φώτης καβάλα σε αρουραίο που κρατά στο χέρι λευκό πανί μη και σε λυπηθεί το κοπάδι ευρωπαϊκών προβάτων που έρχεται καταπάνω σου. 

Μας χωρίζουν ουρανοί. Έναστροι και φεγγαρόφωτοι, γελοίε της ιδιοτέλειας, της έμμισθης δουλοπρέπειας, του άνανδρου χαρακτήρα. Από τόσο μακρυά φαίνεται ξεκάθαρα ότι έρπεις μαζί με το σινάφι σου αλλάζοντας δέρμα ανάλογα με το ποιο αφεντικό σου πετάει σάπιο κομμάτι κρέας να χορτάσεις την ακόρεστη πείνα της υποτέλειας. 

Μας χωρίζουν περισσότερα από όσα ήλπιζες ότι μας δένουν. Θεώρησες αριστερόβλακα ότι θα τσιμπούσαν οι πάντες στο δόλωμα ελπίδα που πέταξες στα ρηχά. Έπιασες μόνο ψάρια που φοβούνται τα βαθιά νερά. Αναλώσιμα, αμελητέα απουσία από την ωκεάνια σε διαστάσεις ελληνική ψυχή. Ψαράκια που τσίμπησαν κάποτε στην "Αλλαγή" του πράσινου, στην "Νέα Ελλάδα" του μπλε και τώρα στην "Ελπίδα" του άχρωμου. Αυτά χορταίνουν με ψίχουλα αρκεί να είναι σίγουρα κάθε μήνα στο τρύπιο τσανάκι made in EU. Δεν έχουν καμία σχέση με τα απύθμενα στομάχια των Ελλήνων που δεν χορταίνουν παρά μόνο με δουλεμένο από χαρακωμένα χέρια ζυμωτό ψωμί. 

Σε κάνουμε χάζι από βουνοκορφές, από νησίδες, από φεγγάρια να έχεις το νου σου μη σου κάνει επίθεση το ελληνικό αεράκι και σου γυρίσει το καρυδότσουφλο πριν έρθουν οι Μεγάλες Δυνάμεις και νιώσεις καραβοκύρης σε υπερωκεάνιο. Νομίζεις ότι το να ξαναγίνεις ανάχωμα μεταξύ της Ελλάδας και της Ε.Ε είναι το ίδιο εύκολο όπως τέσσερα χρόνια πριν. Ξέρεις εσύ πότε. Την στιγμή που τα τούβλα της Βουλής άρχισαν να τρίζουν. Τώρα όμως είσαι πολύ μικρός για το Τέρας που έρχεται προς τα εδώ για να το καλύψεις όσο κι αν δουλεύουν τα φτυάρια του λαμογιοστρατού που έφτιαξες μαζεύοντας αρβιλοφύλακες από όλες τις μεραρχίες των κομμάτων. Μάζεψες όλο τον "αφρό" μόνο που για μας ο "αφρός" αυτός είναι γνωστός από παλιές εποχές. 

Πριν ακόμη υπάρξεις ως σπέρμα στον όρχι του προγόνου σου. Πέρασαν από εδώ στρατιές Εφιαλτών, Πηλιογούσηδων, Γερμανοτσολιάδων, Παρακρατικών, Πρασινοφρουρών, Κενταύρων, ΕΠΕΝιτών.....Τι να πρωτοθυμηθούμε! Η χεσμένη φουστανέλα έγινε κουκούλα, μετά  έγινε γραβάτα και τώρα η γραβάτα έγινε κασκόλ. Εξελιχτήκατε ευρωπαϊκώς αλλά βρωμάτε το ίδιο. Το ξύγκι από το σβέρκο της εποχής του Σκόμπι πέρασε στο ξύγκι του προκοιλιού της "Αλλαγής" και έφτασε να  γίνει ξύγκι στο προκοίλι του εγκεφάλου σας στην εποχή του "Νέου Συμφώνου για την Ελλάδα".

Είναι υπέροχα να σας αγναντεύουμε από τόσο μακρυά. Ξεφορτωθήκαμε κι εκείνη τη θλίψη για όσους δεν έφταιξαν και την "πάτησαν". Έγινε ανάμνηση η ευαισθησία για τον δειλό που δεν έμαθε τίποτε εδώ και χρόνια. Τον κρίμα που είδε φως Ελπίδας και μπήκε στο καρυδότσουφλό σας να σωθεί. 

Να σωθεί κι ας στερέψει η θάλασσα, κι ας καεί το στάρι στους κάμπους κι ας γίνει χαλίκι η Πίνδος, κι ας δώσουμε τα χέρια με αυτούς που ψήφιζαν το 2010, το 2011, το 2012, το 2013, το 2014 να γαμηθούν τα πάντα για το μεροκάματο της δουλικής βολής τους. Αυτούς τους σιχαινόμαστε περισσότερο από τους καπετάνιους των ρηχών νερών. Ήδη σπρώχνουν ο ένας τον άλλον πάνω στην αστεία λέμβο σωτηρίας για να πάρουν θέση με καλύτερη θέα...προς τον πάτο.

Είναι απίστευτη η Ελλάδα μακρυά σας. Μυρίζει βασιλικό κι αγιόκλημα. Έχει ένα σκοτάδι τόσο φωτεινό που δεν φοβάσαι τίποτε.

Από την γη της καρδιάς μας, 

χαιρετούμε τους μελλοθάνατους

Κωλόπαιδα

Κωλόπαιδα, όλων των κομμάτων και όλων των αποχρώσεων. Αλωνίζετε 5 ολόκληρα χρόνια πάνω σε κορμιά πολιτών έχοντας κάνει συνειδητά εγκλήματα κατά του λαού σας.  Ξεπουλήσατε χώρα, σκοτώσατε κόσμο και νομίζετε ότι επειδή το οξυγόνο λιγοστεύει ότι όλοι θα γονατίσουν για να τους δώσετε ένα ευρώ σαν να ήταν ζήτουλες.

Κωλόπαιδα, πτυχιούχοι της αντιγραφής και διδάκτορες του κώλου, άεργοι αγάμητοι που βρήκατε δουλειά μόνο στο κωλοχανείο της Βουλής κρυμμένοι πίσω από την φούστα της ασυλίας να ψηφίζετε ΝΑΙ σε μνημόνια και μεσοπρόθεσμα, ΝΑΙ στην πουτάνα την Ε.Ε δίνοντας τις συντεταγμένες στα στούκας των τρομοκρατών φεντεραλιστών εταίρων σας να βομβαρδίζουν σπίτια Ελλήνων, νοσοκομεία Ελλήνων, σχολεία Ελλήνων, λιμάνια Ελλήνων, αεροδρόμια Ελλήνων, γη Ελλήνων, παιδιά Ελλήνων, όνειρα Ελλήνων. 

Τα τακιμιάσατε όλοι σας στο φινάλε, βάλατε την υπογραφή σας για ένα κοινό μέτωπο υπέρ της Ευρώπης σκίζοντας με αυτόν τον τρόπο το ΟΧΙ που τόλμησε να πει, ακόμα και χωρίς να καταλάβει γιατί το είπε, ο Έλληνας. Παραπλανήσατε έναν λαό με σκοπό να εμφανιστείτε ως εθνικοί σωτήρες όλοι μαζί χωρίς ιδεολογίες και γραμμές να σας χωρίζουν. Να γίνεται όλοι Ένα εναντίον των πολλών. 

Κωλόπαιδα. Το μόνο που μένει σταθερό στην Ελλάδα είναι οι δείκτες των αυτοκτονιών και των ανέργων. Ο μόνος δείκτης που ανεβαίνει κατακόρυφα είναι των εξαθλιωμένων και απεγνωσμένων. 

Κωλόπαιδα. Που συνειδητά κάνατε τα παιδιά της κατοχής του '40 να στέκονται στα 80 τους στα συσσίτια των ΑΤΜ. Να τους δει το πόπολο και να τρομάξει ότι χωρίς την Ε.Ε θα πέφτουμε στον δρόμο σαν κοτόπουλα. 

Κωλόπαιδα. Γεννήματα των Παπανδρέιδων και των Καραμανλέων, των μεταπολεμικών μακελάρηδων των Ελλήνων που νομίζετε ότι η Δημοκρατία είναι στα μέτρα του Γέρου της Τρομοκρατίας του 1944. 

Κωλόπαιδα. Μαμμόθρεφτα μέχρι τα 90 σας παραδώσατε έναν λαό για σφαγή για την Μεγάλη Ιδέα των Χιτλέρ, Αντενάουερ, Σμιτ, Ντε Γκολ, Ντ' Εστέν κι όλων των άλλων ναζιστών.

Κωλόπαιδα. Κάνατε την έναρξη του ευρωπαϊκού ναζιστικού φεντεραλισμού πεδίο δράσης στην χώρα που είχε τα περισσότερα θύματα βάση πληθυσμού από το Γ' Ράιχ.

Κωλόπαιδα. Μετατρέψατε το αντίτιμο της εργασίας γενεών σε ευρώ και τώρα ξεστομίζετε ότι αυτές οι γενιές επέλεξαν να ζουν με το αντίτιμο της προδοσίας σας. 

Κωλόπαιδα. Οι κιλότες σας έχουν κατέβει μέχρι το αστράγαλο μπροστά σε Γιούνκερ, Μέρκελ και Σουλτς, Σόιμπλε και Σαπέν και το χαίρεστε αφάνταστα. Καλύτερα ευρωπαίες φθηνοπουτάνες, παρά Ελληνίδες με καθαρό κούτελο. 

Κωλόπαιδα. Δεκαετίες εκμαυλίζατε έναν λαό εις το όνομα της κοινής ευρωπαϊκής οικογένειας με δήθεν άτοκα δάνεια, με δήθεν ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, με δήθεν ανοιχτά σύνορα, με δήθεν προοπτική και την ίδια στιγμή τους κλείνατε την κάνουλα της πραγματικής οικονομίας με Μάαστριχ και κοινές πολιτικές που βύθιζαν τους Έλληνες όλο πιο βαθιά και  ύπουλα φέρνοντας τα σημερινά αποτελέσματα.

Κωλόπαιδα. Δίνατε επί δεκαετίες πόντο-πόντο Ελλάδα για να φτάσετε στο σήμερα να ξεπουλήσετε και τον τελευταίο πόντο αξιοπρέπειας. 

Κωλόπαιδα. Απειλείτε με τα χαμογελά σας τον ίδιο τον λαό που μαντρώσατε με δόλωμα το χρήμα απειλώντας τον πως θα του στερήσετε ακόμα και την ζωή με capital control σε φάρμακα και παροχές υγείας. 

Κωλόπαιδα. Πληρωμένα μέχρι σήμερα από τους εχθρούς για να κάνουν την δουλειά αναίμακτα και πιο αποτελεσματικά απ' ό,τι η Βέρμαχτ και τα σκυλιά που πλήρωναν σε κάθε κράτος της Ευρώπης για το μακέλεμα ανυπότακτων λαών. 

Κωλόπαιδα με πλήρη ιστορική αμνησία,  με πλήρη συνείδηση για την σφαγή που κάνουν, με πλήρη επίγνωση των πράξεων τους. 

Κωλόπαιδα. Σας έβαλαν τα ναζί αφεντικά σας να ξεφτιλίσετε και εκείνο το ΟΧΙ που τους πόνεσε εμπράκτως 75 χρόνια πριν. Τον κλείσατε κι αυτόν τον λογαριασμό. Τι άλλο θα κάνετε για πάρετε το ναζιστικό σας πουρμπουάρ; Μήπως να τυπώσετε και κατοχικό ευρώ όπως οι προγονοί τους κατοχικό νόμισμα;  Να βάλετε κουπόνι για ψωμί και γάλα;

Κωλόπαιδα. Κάνατε έναν λαό συμμέτοχο σε έγκλημα, έναν λαό που του ορίζετε την ζωή αντί ενός κωλονομίσματος και συζητάτε με αυτούς που σας λένε μπροστά στα μούτρα για "Σχέδιο ανθρωπιστικής κρίσης για την Ελλάδα" μη και πεινάσουν τα ελληνόπουλα....

Κωλόπαιδα. Σώσατε το τραπεζικό σύστημα των ναζί στήνοντας σε τοίχο εκτελέσεων ακόμα και τους αγέννητους Έλληνες.

Κωλόπαιδα. Άξιοι απόγονοι των σκυφτών πάντα πολιτικών ναζιστόμουτρων προγόνων σας.

Κωλόπαιδα με ξιφολόγχη την ελπίδα και λούγκερ την αξιοπρέπεια.

Μ.Θεοδωράκης - Ναοί στο σχήμα τ'ουρανού (25η Μαρτίου)

Ναοί στο σχήμα του ουρανού

και κορίτσια ωραία
με το σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!
Πουλιά το βάρος της καρδιάς μας ψηλά μηδενίζοντας
και πολύ γαλάζιο που αγαπήσαμε!
Φύγανε φύγανε
ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.
Φύγανε φύγανε
και βαθιά κάτω απ'το χώμα συννέφιασε ανεβάζοντας
χαλίκι μαύρο
και βροντές, η οργή των νεκρών
και αργά στον άνεμο τρίζοντας
εγυρίσανε πάλι με το στήθος μπροστά
φοβερά των βράχων τ'αγάλματα

Επιτέλους Κατοχή .....Ευτυχώς που ο Σύριζα και οι ΑΝΕΛ δεν τράβηξαν το θέατρο της αριστεροπατριωτικής κωμωδίας περισσότερο "δουλεύοντας" κι άλλο τους πολίτες με τσιτάτα όπως "ελπίδα και αξιοπρέπεια" και "ούτε βήμα πίσω". Ευτυχώς ξεφτιλίστηκαν νωρίς. Ευτυχώς που οι Ευρωπαίοι εργοδότες τους βιάζονται να στήσουν τα οπλοπολυβόλα απέναντι στους Έλληνες....

Ευτυχώς που ο Σύριζα και οι ΑΝΕΛ δεν τράβηξαν το θέατρο της αριστεροπατριωτικής κωμωδίας περισσότερο "δουλεύοντας" κι άλλο τους πολίτες με τσιτάτα όπως "ελπίδα και αξιοπρέπεια" και "ούτε βήμα πίσω". Ευτυχώς ξεφτιλίστηκαν νωρίς. Ευτυχώς που οι Ευρωπαίοι εργοδότες τους βιάζονται να στήσουν τα οπλοπολυβόλα απέναντι στους Έλληνες.  

 

Αν κάποιος φανταστεί ότι όλο αυτό το ψέμα της κοινωνικής αλληλεγγύης και  του δήθεν πατριωτισμού διαρκούσε ακόμα ένα 6μηνο, τα πράγματα για τους Έλληνες θα ήταν πιο τραγικά. Χάσαμε 6 χρόνια από την ζωή μας μέσα σε αγωνία και απόγνωση. Ο χρόνος δεν μετράει για μας όπως για τους πολιτικούς. Πλέον για μας το δευτερόλεπτο είναι αιώνας και γι' αυτούς ο κάθε χρόνος απλά επιδοτούμενες αυτοκρατορικές διακοπές μετά ασυλίας. Έξι χρόνια οι αυτοκράτορες-βουλευτές των διορισμένων από τις Βρυξέλλες κυβερνήσεων πέρασαν ζάχαρη, ο λαός μετράει σταυρούς σε νεκροταφεία εκτελεσμένων από τις πράξεις του πολιτικού συστήματος.  

 

Το σενάριο "Τρομοκρατήστε κι άλλο τους Έλληνες" θα συνεχιστεί. Δόξα τω θεώ των Τραπεζών, όσο υπάρχει κέρδος στις αγορές και κέρδος υπέρ των ταμείων των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης θα κάνουν ό,τι γουστάρουν, ειδικά μετά τα τανκς του δημοψηφίσματος που έβαλε στην ελληνική βουλή ο κ. Τσίπρας με την παρεούλα του. 

 

Ας βαρέσουν κι άλλο, αντέχουμε. Δεν έχουν ιδέα πόσο αντέχουμε. Και πώς να έχουν ιδέα όλα αυτά τα ηλίθια, που με μισθό βουλευτού και εξτραδάκια από τις δεκάδες επιτροπές που στήνουν στο κοινοβούλιο, δήθεν για να κουβεντιάζουν λύσεις; 

Πώς  μπορούν να μπουν στον ψυχισμό και στο μυαλό ενός πολίτη που έχει δημιουργήσει και είδε την δημιουργία του να γκρεμίζεται μέσα σε ένα βράδυ από το χαζοτροφείο της Βουλής;

 

Πώς να κατανοήσουν ότι ο άνθρωπός σου χρήζει φαρμάκων για να σωθεί και να του αρνείται η ηγεσία το δικαίωμα στην ζωή λόγω χρεών προς το ναζιστικό κράτος;

Αν η πολιτική ήταν εργασία τότε θα μάς κυβερνούσε οικοδόμος και υπουργό Οικονομικών θα είχαμε παντοπώλη. Ο ένας θα ήξερε από χτίζω οικοδόμημα βάση σωστών θεμελίων και ο άλλος από στοκάρισμα εμπορεύματος υπέρ του καταστήματος γνωρίζοντας τα κόλπα των πονηρούληδων προμηθευτών. Η πολιτική του είδους Τσίπρα, Παπανδρέου, Σαμαρά, Μπακογιάννη, Καμμένου, Θεοδωράκη και όλων αυτών  είναι ο μοναδικός δρόμος επιλογής τεμπέληδων, άχρηστων και κομπλεξικών. Τι άλλο θα έκαναν στην ζωή τους αν δεν ήταν πολιτικοί; Δεν θα τους εμπιστευόσουν ούτε να σου γυαλίζουν τα παπούτσια γιατί στο τέλος θα έλειπαν οι σόλες και τα κορδόνια. Αν τους κόψεις την γλώσσα (το μοναδικό ζωντανό εργαλείο του κορμιού τους) θα αυτοκτονήσουν, αλλά μέχρι να κοπούν οι γλώσσες αυτοί θα μιλάνε υπογράφοντας πάντα ΝΑΙ.  

 

Αυτά τα συναισθηματικά ανάπηρα, λοιπόν, πήραν την απόφασή τους να παραδώσουν όλα μαζί συννενοημένα την χώρα, χαρακτηρίζοντας με τις πράξεις τους και τα λόγια τους ως άχρηστους τους Έλληνες να κουμαντάρουν τον τόπο τους. Εμείς το βάρος, αυτοί το πούπουλο στην ζυγαριά. Για όλα φταίμε εμείς και αυτοί απλά προσπαθούσαν να μάς κάνουν "ανθρώπους". Να μάς κάνουν Ευρωπαίους και αναπτυγμένους. Δηλαδή σαν τα μούτρα τους.

Αμ δε! Τώρα αρχίζουν τα ωραία. Επιτέλους με το αυτοξεβράκωμά τους ξεκαθάρισε το τοπίο και η Ελλάδα δεν έχει πλέον αριστερούς και δεξιούς, ούτε πολίτες του κόσμου και εθνικιστές. Μαζευτήκαν όλοι από την πλευρά της Ε.Ε και έμειναν οι "άχρηστοι" από την άλλη. Το τάσι με τα πολιτικά πούπουλα αρχίζει να βαραίνει ενώ το άλλο αρχίζει να παίρνει την ανιούσα. 

 

Ο Σύριζα τράβηξε την σημαντικότερη κόκκινη γραμμή και αυτή είναι μεταξύ του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας και του λαού. Του λαού, όχι του όχλου. Ο όχλος πάντα ήταν με τον κεχαγιά που θα του έδινε ένα γρόσι και θα έκανε κωλοτούμπες. Όμως ο όχλος όσο  κι αν ποσοτικά να υπερτερούσε του λαού πάντα ποιοτικά ήταν της ίδιας στάθμης με τους κεχαγιάδες του. Άοσμος, ηλίθιος, δουλοπρεπής και ακίνδυνος. Φασαριόζος άνευ ουσίας. Ξέρεις που θα τον βρεις για να τον αποτελειώσεις. Παλιά, συνωστιζόταν στα γραφεία βουλευτάδων για ρουσφέτι, σήμερα κάνει τα πάντα να αρμέξει από μικρά ως μεγάλα κονδύλια ευρωπαϊκά, είτε για ανάπτυξη επιχειρηματικότητας με χρήμα από τον κρατικό κορβανά , είτε για κανά 5μηνο της ξεφτίλας, είτε για καμιά μεταθεσούλα. Οι αξιοπρεπείς ποτέ δεν συναλλάσσονταν με το κράτος πουλημένων, αντιθέτως οι δουλοπρεπείς το κάνουν με μεγάλη ευκολία ακόμα κι αν τρώνε "ματωμένα" λεφτά. 

Τα οπλοπολυβόλα θα στηθούν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Θα πέσει βαριά κατοχή στην χώρα. Ο κρυμμένος μαυραγοριτισμός του όχλου θα ξετρυπώσει ακόμα και μέσα σε οικογένειες. Θα πιάσουν όλα τα γεφύρια και όλα τα στενά. Δεν θα μπορείς να αναπνεύσεις. Θα κυκλοφορείς σαν Εβραίος που αντί να έχεις κίτρινο αστέρι στο πέτο, θα έχεις την γαλανόλευκη που θα σε χαρακτηρίζει παρία. Πείνα δεν θα πέσει όπως αυτή που γνώρισαν οι παππούδες μας. Θα πέσει η πείνα της "πολυτέλειας" κατά τους κατοχικούς πολιτευτές και ευρωπαίους διαχειριστές τους. Πείνα στην Υγεία, στην Ενέργεια και στο Νερό. Δεν αλλάζουν το πρωτόκολλο καταστροφής οι οικονομικοί εγκληματίες στον κόσμο της νέας τάξης πραγμάτων. 

 

Ευτυχώς όμως φτάνουμε στην αρχή του τέλους όλου αυτού του κατασκευάσματος που λέγεται ελληνικό κράτος με την σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο λογαριασμός που θα πληρωθεί θα είναι μεγάλος και δεν θα είναι ανάλογος του χρέους που φορτώθηκε η Ελλάδα και προσθέτει πάνω του άλλα 80 δις (τουλάχιστον) ο Τσίπρας και τα φιλαράκια του. 

Ο λογαριασμός που θα πληρωθεί θα είναι σκληρός και αμείλικτος όπως είναι οι λογαριασμοί που κλείνουν μεταξύ τους ο όχλος και τα εκλεκτά του ψηφισμένα βρωμόσκυλα από την μια και ο  λαός που δε μασάει από απειλές από την άλλη. Αυτό δεν θα είναι εμφύλιος, θα είναι ξεκαθάρισμα ύψιστης ανάγκης που διατάζει η αξιοπρέπεια και η ελευθερία. 

 

Κι αν μετά έρθει μια νέα Βάρκιζα; Ποιος την χέζει την Βάρκιζα όταν ο λαός θα έχει κάνει μέχρι τότε το καθήκον του; Κανείς δεν πολέμησε για τη νίκη. Πολέμησε γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.     

 

 

 Της Κατερίνας Γκαράνη