ΕΛΛΗΝΕΣ, MHN ΑΘΩΩΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργου Κασιμάτη

1. Οι βάσεις των «Μνημονίων», που δένουν χειροπόδαρα την Ελλάδα, δεν είναι απλώς οικονομικές. Τα «Μνημόνια» δεν είναι απλά δανειακά κείμενα που εκμεταλλεύονται οικονομικά τον οφειλέτη. Με τα «Μνημόνια» δεν επιδιώκεται μόνο η διασφάλιση με σκληρούς όρους των δανειζόμενων κεφαλαίων. Τα «Μνημόνια» έχουν στόχο την ολοκληρωτική κατάλυση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας ως κυρίαρχου κράτους. Αυτό είναι ολοφάνερο από τους έξης όρους των δανειακών συμβάσεων του Μαΐου 2010 (Α΄ Μνημόνιο) και του σχεδίου Δανειακής Σύμβασης που ενέκρινε η Βουλή (Β΄ Μνημόνιο):

1ος Όρος: Παραίτηση υπέρ των δανειστών από όλα τα δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας και από όλες τις ασυλίες που παρέχει το διεθνές δίκαιο σε κάθε κράτους για την προστασία ζωτικής σημασίας αγαθών του. [άρθρα 3 (4) και (5), 4 (1) (β), 15 (1) (α) και Παράρτημα 4 της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης»]

2ο Όρος: Δέσμευση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών [άρθρο 4 (2) της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης»]. Η δέσμευση αυτή αποκλείει κάθε είδους οικονομική διασφάλιση άλλου δανειστή εκτός από αυτούς του Μνημονίου. Με αυτό τρόπο αποκλείει ολοκληρωτικά στην Ελλάδα να συνάψει οικονομικές σχέσεις με άλλες χώρες, καταλύοντας έτσι την ανεξαρτησία της.

3ος Όρος: Οι δανειακές μας συμβάσεις (τα «Μνημόνια») υπάγονται υποχρεωτικά στο αγγλικό δίκαιο και οι δικαστικές αποφάσεις είναι απόλυτα εκτελεστές και δεσμευτικές στην Ελλάδα [άρθρο 14 (1) και (3) της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης»]. Ο όρος αυτός –και μόνος του- καταλύει την κυριαρχία του κράτους, γι’ αυτό και έχει κριθεί ως αντίθετος με το διεθνές δίκαιο. Με τον όρο αυτόν αντιμετωπίζεται το δανειζόμενο κράτος ως ιδιώτης οφειλέτης. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα:

(α) δεν μπορεί να επικαλεστεί τα δικαιώματα και την προστασία που παρέχει το διεθνές δίκαιο σε κάθε κράτος (ούτε προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, ούτε την προστασία της εθνικής κυριαρχίας που παρέχει στα κράτη η διεθνής κοινότητα) και

(β) το κράτος ως οφειλέτης δεν μπορεί να επικαλεστεί απέναντι στους δανειστές του, ούτε τα δικαιώματα που παρέχει το ελληνικό δίκαιο και τα δίκαια όλων των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης στον ιδιώτη δανειστή, γιατί δεν τα αναγνωρίζει το αγγλικό δίκαιο. Τα δικαιώματα αυτά είναι πολλά: (ακυρότητα των εκμεταλλευτικών συμβάσεων, δικαίωμα αναπροσαρμογής των συμβάσεων λόγω μεταβολής των συνθηκών κ.ά.).

4ος Όρος: Οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να μεταβιβάσουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους από τις δανειακές συμβάσεις σε τρίτο κράτος ή πρόσωπο. Η Ελλάδα δεν έχει αυτό το δικαίωμα (άρθρο 2 της «Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης).

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι όροι αυτοί εξακολουθούν να ισχύουν και αποτελούν δεσμεύσεις (με διάφορους τρόπους και όρους) και του Β’ Μνημονίου.

2. Από το σύνολο σχεδόν των όρων που είναι εκμεταλλευτικοί, τοκογλυφικοί, εκβιαστικού και παράνομοι, αναφέρω μόνο τους παραπάνω όρους, γιατί αυτοί είναι ολοφάνερο ότι αποτελούν τη βάση κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας και της πολιτικής ανεξαρτησίας της χώρας μας, που αποτελεί το σκοπό των δανειστών μας (των κρατών μελών της Ευρωζώνης με επικεφαλής τη Γερμανία και το ΔΝΤ).

Από τους όρους αυτούς προκύπτει ότι η μόνη σωστή αντιμνημονιακή πολιτική είναι αυτή που θεωρεί ότι δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνο:

- η καταγγελία των «Μνημονίων» με (προσωρινή) στάση πληρωμών – και όχι «παύση» πληρωμών που λένε πολλοί σκόπιμα, γιατί σημαίνει χρεοκοπία-

- ο έλεγχος του ύψους του δανείου, ώστε να προσδιοριστεί επακριβώς το μη επαχθές χρέος, που είναι το νόμιμο κατά το διεθνές δίκαιο, γιατί ανταποκρίνεται στην αντοχή του κράτους ως προς το να εξασφαλίσει τις βασικές ανάγκες του λαού του και της άμυνάς του,

- η διαγραφή (το «κούρεμα») του επαχθούς μέρους του δανείου, που υπερβαίνει τις δυνάμεις του κράτους να το πληρώσει και η αναδιαπραγμάτευση, μεταξύ ίσων κρατών, του μη επαχθούς μέρους του δανείου με νόμιμους όρους.

Αυτό που υποστηρίζουν –τώρα, οψίμως- τα κόμματα της μνημονιακής παράταξης ότι θα αναδιαπραγματευθούν όρους των «Μνημονίων» ή ότι θα επιδιώξουν «σταδιακή αποδέσμευση από αυτά» είναι αναποτελεσματικά και λέγονται για να παραπλανήσουν το λαό. Η αλήθεια είναι μια: Από τη στιγμή που υπάρχουν οι παραπάνω όροι ως βάση του δανεισμού της Ελλάδας, χωρίς προηγούμενη καταγγελία των δανεικών συμβάσεων που τους περιέχουν, καμιά άλλη διαπραγμάτευση δεν είναι δυνατή, ούτε μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά.

3. Ο σκοπός των παραπάνω επονείδιστων όρων είναι διττός:

(α) Η ένταξη στο μπλοκ δυνάμεων ΗΠΑ-Ευρώπης της Ελλάδας ως υποτελούς μέλους, χωρίς δικαίωμα να στραφεί προς άλλη κατεύθυνση και

(β) Η μεταβίβαση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών σε πολυεθνικές εταιρείες του ίδιου πολιτικού μπλοκ και ο πλήρης αφελληνισμός της ελληνικής οικονομίας εις όφελος των χρηματοπιστωτικών κέντρων που υπάγονται στο ΔΝΤ.

4. Υποστηρικτικός αυτών των στόχων των δανειστών μας είναι ο πολιτικός λόγος:

- που εκφέρουν και αναπτύσσουν σκόπιμα τα κόμματα και τα ΜΜΕ που στηρίζουν τη μνημονιακή πολιτική,

- καθώς, δυστυχώς, και οι αντιμνημονιακές παρατάξεις και τα μέσα επικοινωνίας τους, από έλλειμμα γνώσης του πραγματικού συμφέροντος της Ελλάδας και της πραγματικής βούλησης του ελληνικού λαού.

Ο λόγος αυτός παρουσιάζει τα έξης ελλείμματα:

(α) Ποτέ και τίποτε δεν ακούγεται για ό,τι έχει σχέση με την κυριαρχία του ελληνικού κράτους, τα εθνικά μας θέματα και την εξωτερική μας πολιτική. Τον τελευταίο καιρό το Υπουργείο Εξωτερικών έχει σβήσει από το χάρτη.

(β) Ποτέ και τίποτε δεν ακούγεται για τον τρόπο με τον οποίο φεύγουν καθημερινά, χωρίς καμιά διαφάνεια και χωρίς καμιά πληροφορία, οι πλουτοπαραγωγικές πήγες μας, τόσο οι οικονομικού ενδιαφέροντος, όσο και οι γεωπολιτικού ενδιαφέροντος. Δεν ακούσαμε ποτέ, πού μεταβιβάζονται (νομίζω, μεταβιβάστηκαν ήδη) τα δικαιώματα του υποθαλάσσιου πλούτου της Ελλάδας.

(γ) Ποτέ και τίποτε δεν ακούγεται για το επονείδιστο «Ταμείο», μέσω του οποίου φεύγει από την Ελλάδα χωρίς κανένα δικαίωμα της Ελλάδας κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή και κάθε έσοδο, με αδιαφανείς διαδικασίες και με απώλειες δισεκατομμυρίων. Κανένα κόμμα δεν είπε μέχρι σήμερα ότι πρέπει να καταργηθεί αυτό το εγκληματικό και παμφάγο τέρας.

(δ) Ποτέ και τίποτε δεν ακούγεται –παρά το ότι υπάρχει πλούσια πρακτική- για το τρόπο με τον οποίο γίνεται η σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο στάση πληρωμών και η αναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων, για να μάθει ο κόσμος ότι όχι μόνο εφικτό είναι, αλλά και αναγκαίο.

(ε) Ποτέ και τίποτε δεν ακούστηκε για το ότι οι δανειακές συμβάσεις είναι ανυπόστατες και ότι είναι αντίθετες με το δίκαιο της ΕΕ και ότι δε δεσμεύουν νομικά τη Χώρα

(στ) Τέλος, ποτέ και τίποτε δεν ακούστηκε, ότι –εκτός από την πολιτική της υποτέλειας- υπάρχει και η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, και ότι το ΔΝΤ και η Ευρωζώνης της Γερμανίας δεν είναι οι μόνες πήγες δανεισμού και βοήθειας στον Πλανήτη.

Πειραιάς 12. 5. 2012

Γιώργος Κασιμάτης

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ Η ΕΠΑΝΑΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΕΞΙΑΣ ΚΑΚΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

(Μιλώντας στην ΚΩ)

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ

Η ΕΠΑΝΑΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΕΞΙΑΣ ΚΑΚΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ.

Η χώρα ανακτά μια σχέση με την πολιτική. Με την αληθινή, την καλή πολιτική. Η σχέση αυτή διακόπηκε εδώ και χρόνια. Έχει σημασία να κατανοήσουμε τα αίτια, τις στιγμές της καταστροφής, της δολοφονίας της πολιτικής στην χώρα. Αυτό που κάνω στο βιβλίο μου. Λόγω αδυναμίας του Πανεπιστημίου, του καθηγητικού προσωπικού η δολοφονία αυτή δεν ερμηνεύεται σοβαρά, δομικά. Πολύ περισσότερο δεν ερμηνεύεται με δημοσιογραφικού τύπου άρθρα που επαναλαμβάνονται. Παραδείγματος χάριν πολλοί γράφουν για την κομματοκρατία σήμερα. Πρόκειται για μεγάλο λάθος που αποπροσανατολίζει, καλύπτει άλλες δομές εγχώριες και ξένες. Η κομματοκρατία είναι φαινόμενο της δεκαετίας του 80’ όχι του 90’ και πολύ περισσότερο του 2012.

Η καταστροφή της πολιτικής είναι η αιτία της σημερινής ακυβερνησίας. Η χώρα στερείται πολιτικού κεφαλαίου. Η ποιότητα του πολιτικού της προσωπικού είναι πολύ χαμηλή. Κακής Ποιότητας. Αυτό που ονόμασα Κακιστοκρατία. Δεν αποτελούσε μόνο ο υιός Παπανδρέου έκφραση της κακιστοκρατίας. Αυτός βέβαια έκανε σχολή από πολύ παλιά. Όταν παρατηρεί κανείς την νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου παρατηρεί την παραμονή της κακιστοκρατίας είτε ως ανακύκλωση παλιών υλικών με διάφορους τρόπους όπως οι μεταγραφές είτε ως είσοδος στο Κοινοβούλιο «νέου» αλλά κακής ποιότητας υλικού. Στο βιβλίο μου μιλώ για το πώς πρέπει να διαμορφώνεται, να σχηματίζεται, να παράγεται η διευθύνουσα τάξη της χώρας. Το ο γιος του Δικηγόρου Δικηγόρος και η κόρη ή ο υιός του βουλευτή βουλευτής χαρακτηρίζουν υπανάπτυκτες, μπλοκαρισμένες κοινωνίες που κάποια στιγμή πάνε στο Δ.Ν.Τ. αφού πρώτα προσκυνήσουν τον Κεμάλ τον πρόδρομο του Χίτλερ. Έτσι στο Κοινοβούλιο έχουμε φιλοκεμαλικούς και φιλοναζιστές.

Η σύνθεση του Κοινοβουλίου που προέκυψε από τις εκλογές εκφράζει το παλιό, την παλιά μη Ελλάδα, όχι την Ελλάδα. Θα είχε ενδιαφέρον μια συζήτηση για αυτά με τους φοιτητές των σχολών Πολιτικών, Οικονομικών Επιστημών και Κοινωνιολογίας. Θα ήταν η αφετηρία για κάτι αληθινά νέο, φρέσκο, δυναμικό και έξυπνο. Όχι επανάληψη της μούχλας που εκπέμπουν αυτές οι σχολές που αποτελούν την άλλη όψη της κομματικής, μη κομματικής σκουριάς, μάλλον αραχνίασης. Είναι γεμάτα αράχνες τα κρατικοδίαιτα και όχι μόνον γραφεία των κομμάτων μη κομμάτων, Δεξιών και Αριστερών. Ίσως ο Τσοχατζόπουλος και ο Τσουκάτος μπορούν να φωτίσουν αυτήν την πλευρά.

Η Ακυβερνησία της χώρας είναι προϊόν αυτής της εξέλιξης και πραγματικότητας. Δεν υπάρχει μια επαρκής διανοητικά, ηθικά, ψυχικά πολιτική ομάδα που να αναλάβει την ευθύνη της πορείας της χώρας. Να την αντιπροσωπεύσει στην Ευρώπη ως υποκείμενο διαπραγμάτευσης και όχι ένοχης επαιτείας. Είναι ένας κόσμος του μη Αθηναϊκού χωριού, των τριών άσχημων πλατειών του κέντρου μη κέντρου της Αθήνας. Είναι ένας κόσμος μόνιμος θαμών του υποανάπτυκτου μη Αθηναϊκού Τηλεοπτικού Πριγκιπάτου μάλλον Πασαλικίου και των Κρατικών ΥΕΝΕΔ. Είναι ομάδα τέταρτης κατηγορίας στο ποδόσφαιρο θα έλεγαν οι φίλαθλοι. Για τους μαχαλάδες θα έλεγαν οι Παππούδες μας.

Μια ομάδα υψηλής επάρκειας και ευθύνης θα επανακαθόριζε τις σχέσεις της πολιτικής με την κοινωνία προτάσσοντας το εσωτερικό ζήτημα, θεμελιώδης συνιστώσα του οποίου είναι το ηθικό πολιτικό ζήτημα της χώρας. Επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στην κρατικοδίαιτη μη παραγωγική διανοητικά και πολιτικά νομενκλατούρα της μεταπολίτευσης δεξιά και αριστερά.

Η χώρα θα είχε ανανεωθεί πολιτικά, δεν θα έφθανε στο βάραθρο αν δεν υπήρχε η δημόσια χρηματοδότηση των κομμάτων. Ούτε ΚΚΚΑΣΟΡ, ούτε Ν.Δ., ούτε ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ΔΗΜ.ΑΡ., ούτε Χρυσή Αυγή κλπ. θα υπήρχαν. Ούτε θα ανακυκλώνονταν επαναπροτείνοντας την παλιά μη Ελλάδα. Στο ζήτημα της δημόσιας χρηματοδότησης ακόμη και σήμερα η συμφωνία τους είναι Οικουμενική. Σ’ αυτό κάνουν Οικουμενική Κυβέρνηση.

Η επίλυση του εσωτερικού ζητήματος θα νομιμοποιούσε αυτήν την Εξωκομματική και Υπερκομματική ομάδα ώστε να διαπραγματευτεί με ισότιμους και ηγεμονικούς όρους με το Βερολίνο, το Παρίσι, την άλλη Ευρώπη. Η εγχώρια δεξιά και αριστερά κακιστοκρατία είτε είναι βασιλικότερη των χρηματιστών βασιλέων, των εξωελλαδικών δυνάμεων και θεσμών, ένα είδος εκπροσώπων τύπου τους – πορτ παρόλ – είτε άναρθρος, άφωνος, αδέξιος μάλλον και κωμικός αντιπολιτευτικός θίασος. Στού κασίδη το κεφάλι μαθαίνουν διάφοροι μπαρμπέρηδες. Κάνοντας Πρωθυπουργικές, Υπουργικές και Βουλευτικές καριέρες επάνω στα ερείπια της χώρας.

Έτσι αντί για κινήσεις, πρωτοβουλίες υψηλής Κοινωνικής και Εθνικής ευθύνης που θα απορρέουν από την αυτοπεποίθεση μιας πολιτικής ομάδας, Πολιτικών Δημόσιων Ανδρών, έχουμε το παιχνίδι της κολοκυθιάς. Το παλιό παιδικό παιχνίδι ως Δημόσια ζωή και διακυβέρνηση. Η πολιτική στο επίπεδο του καφενείου και του ποδοσφαίρου. Από την δεκαετία του 80’ μίλησα για την επερχόμενη πολιτική παρακμή. Τότε δεν ήταν κατανοητό, τώρα είναι πολύ ορατό.

Η έννοια της Εθνικής, Κοινωνικής και Συλλογικής ευθύνης δεν χαρακτήριζε ποτέ αυτό το λεγόμενο πολιτικό αλλά με τα χαρακτηριστικά του ΙΔΙΩΤΗ προσωπικό.

Από το 2008, το 2009, το 2010 ακόμη και το 2012 το σύστημα - χώρα, άνθρωποι του Έθνους και του Κράτους, έπρεπε να πάρουν πρωτοβουλίες ώστε να απεγκλωβιστούμε, να υπερβούμε αυτήν την συνωστισμένη Κακιστοκρατία. Ώστε να κυβερνηθεί η κρίσιμη περίοδος της διαπραγμάτευσης με τους ξένους, αυτό που δεν έκαναν, να αντιμετωπισθεί η επίθεση ενάντια στην χώρα από τους κερδοσκόπους και να ανοίξουν ουσιαστικές διαδικασίες αληθινής πολιτικής ανανέωσης. Όχι ανακύκλωσης του παλιού.

Μία παράμετρος η οποία σκόπιμα αποσιωπάται είναι ότι αυτή η ΔεξιόΑριστερή κακιστοκρατία είναι μειοψηφική. Μιλώ στο βιβλίο μου – πρόκειται για μια συμβολή στην Σύγχρονη Πολιτική Εκπαίδευση των Ελλήνων - για την σημασία της Αποχής. Οι πολίτες απορρίπτουν, απονομοιμοποιούν τις διαδικασίες ανάδειξης μίας ένοχης δεξιοαριστερής κακιστοκρατίας. Ένοχοι, μνημονιακοί ήταν όλοι τους επί δεκαετίες.

Το ιστορικό αίτημα είναι η Επαναθεμελίωση της Πολιτικής Δημόσιας ζωής της χώρας. Αυτό έχουμε καθήκον να κάνουμε και θα το κάνουμε.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

Eλληνα,μην ξεχνάς...λεφτά υπάρχουν! (μια διάλεξη με τον Richard D. Wolff)

Πάμε για εκλογές με ελπίδες ο Τσίπρας και Καμμένος...να ψηφίσουν την κατάργηση του παράνομου Μνημονίου!

TroktikoBlog: Πάμε για εκλογές με ελπίδες ο Τσίπρας και Καμμένος...: Χάρη στην σταθερή στάση του ΣΥΡΙΖΑ και του Καμμένου, οι Έλληνες αρχίζουν να ελπίζουν ότι με τις νέες εκλογές θα προκύψει μια νέα ισ...

Aνάγκη να ολοκληρωθεί η κατεδάφιση

Χρήστος Γιανναράς
Συγκεντρωμένες σε βιβλίο οι κυριακάτικες εδώ επιφυλλίδες της χρονιάς 2007 έχουν τον τίτλο: «H κατάρρευση του πολιτικού συστήματος στην Eλλάδα σήμερα». Xαρισματική οξυδέρκεια; Διορατική ευφυΐα; Tίποτε από αυτά, δυστυχώς. Mόνο κοινή, κοινότατη λογική στην «ανάγνωση» της ελλαδικής πολιτικής πραγματικότητας. Oποιοσδήποτε παρατηρητής με στοιχειώδη νοημοσύνη και (απαραιτήτως) αμερόληπτη ανιδιοτελή κρίση, μπορούσε πριν από έξι (6) κιόλας χρόνια να διαγνώσει τη συντελεσμένη κατάρρευση του πολιτικού συστήματος. Nα κατανοήσει ότι τα εμφανιζόμενα ως πολιτικά κόμματα ήταν μόνο συντεχνίες συμφερόντων, μολυσματικές εστίες φαυλότητας, συσπειρώσεις απίστευτης ανικανότητας καμποτίνων.
Έχει κάποια σημασία να μνημονευθεί η υπεροπτική αδιαφορία, η χλευαστική περιφρόνηση, η σκόπιμη διαβολή του προβληματισμού που κόμιζε επί χρόνια η κυριακάτικη εδώ επιφυλλιδογραφία. Kάπως ευγενικότεροι οι πραιτωριανοί του κ. Σαμαρά τη χαρακτήριζαν, τουλάχιστον δημόσια, «ρομαντική απαισιοδοξία», ενώ τα περιβάλλοντα του ολίγιστου των Παπανδρέου και Kαραμανλή του βραχέος απλώς σώρευαν καλά συγκαλυμμένο μένος αποστροφής. Tώρα η κατάρρευση συντελέστηκε σαν εφιαλτικός καταπέλτης. Tο άμεσο μέλλον, οι μέρες που έρχονται, εγκυμονούν μετασχηματισμό της λαϊκής οργής σε πανικό. Aπέναντι στις ύαινες της διεθνούς τοκογλυφίας η Eλλάδα έχει να αντιτάξει νεόκοπες, αμήχανες, όχι σοβαρότερες από τις προηγηθείσες φιγούρες της εγχώριας παρακμιακής χαρτοκοπτικής.
Eντυπωσίασε στις εκλογές της 6ης Mαΐου η συντριβή και ο εξευτελισμός των δύο μεγάλων πολιτικών καρκινωμάτων της μεταπολίτευσης. O πρασινογάλαζος αμοραλισμός που εδραίωσε θεσμικά στην Eλλάδα τη φαυλότητα και κλεπτοκρατία, την παροιμιώδη ανικανότητα και απολυταρχία της μικρόνοιας, αποδοκιμάστηκε από τους ψηφοφόρους αμείλικτα. Σαρώθηκαν οι εξυπνακίστικες ρητορείες, τα χρυσοπληρωμένα ευρήματα γκαιμπελικών «επικοινωνιολόγων», η αγυρτεία των τεχνασμάτων εντυπωσιασμού της εξουσιολαγνείας. Στάλθηκαν στα σπίτια τους οι φανταχτεροί σπιθαμιαίοι της μεταπολίτευσης, θα ζήσουν το υπόλοιπο του βίου τους με τον πανικό της επικρεμάμενης εισαγγελικής διερεύνησης της αυτουργίας, ή της ανοχής και απόκρυψης, κοινωνικών κακουργημάτων. (Aλήθεια, πόσους και ποιας νοητικής στάθμης ψηφοφόρους ήθελε να γοητεύσει ο κ. Eυάγγ. Bενιζέλος, όταν διόριζε τον κ. Πύρρο Δήμα επικεφαλής του «ψηφοδελτίου επικρατείας» του ΠAΣOK; Πόσους και ποιας δημοκρατικής ευαισθησίας πολίτες επιχειρούσε να σαγηνεύσει ο κ. Σαμαράς, όταν διόριζε εν ενεργεία δικαστικό στο δικό του «ψηφοδέλτιο επικρατείας»; H εξοντωτική συντριβή των δύο πρωτουργών του μεταπολιτευτικού αμοραλισμού κομμάτων –που μακάρι να συνοδευτεί και από την εισαγγελική διερεύνηση των οικονομικών τους– δίνει την ελπίδα ότι και η πιο μεθοδική εξηλιθίωση δεν εξαφανίζει τα ενστικτώδη αντανακλαστικά αυτοάμυνας μιας κοινωνίας).
Oι εκλογές της 6ης Mαΐου επικυρώνουν και με τη γλώσσα των αριθμών την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος που γέννησε και εξέθρεψε η μεταπολίτευση. Kατέρρευσε η απάτη των ασπόνδυλων «πολυσυλλεκτικών» κομμάτων, δηλαδή η μεταποίηση της πολιτικής σε παιχνίδι εντυπώσεων, σε ανταγωνισμό εξεύρεσης κεφαλαίων για τη διαφημιστική πλύση εγκεφάλου των πολιτών. Mόνο που η συντριβή των κορυφαίων της πολιτικής αχρειότητας πραγματοποιήθηκε με μοχλό δυο άλλες, επίσης κατεστημένες διαστροφές: την καπηλεία της Aριστεράς από τον καριερισμό και την καπηλεία του πατριωτισμού από τον ψυχολογικό εθνικισμό και τον ρατσιστικό τραμπουκισμό.
Δυστυχώς οι συλλογικές επιγνώσεις ωριμάζουν με απογοητευτική βραδύτητα – χρειάστηκαν τριάντα οχτώ χρόνια για να αποδοκιμαστούν εκλογικά και το παπανδρεϊκό πρωτότυπο και η νεοδημοκρατική απομίμησή του. Πόσος χρόνος άραγε θα χρειαστεί για να αφυπνιστεί η ελλαδική κοινωνία στην πιστοποίηση απειλητικών συμπτωμάτων, όπως η συμφεροντολογική, αντικοινωνική Aριστερά και ο διάστροφος νοσογόνος εθνικισμός;
Oι τετρακόσιες πέντε χιλιάδες πεντακόσιοι εξήντα δύο Eλληνες που ψήφισαν τη «Xρυσή Aυγή» είχαν, από το πρώτο κιόλας βράδυ των εκλογικών αποτελεσμάτων, τηλεοπτική εικόνα για το ποιο είδος αντιλήψεων και συμπεριφορών έμπασαν με την ψήφο τους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Kανένα Mέσο «Eνημέρωσης» δεν είχε πληροφορήσει, με οπτικο-ακουστικό υλικό, τους πολίτες για το «πολιτικό προσωπικό» των καινοφανών κομμάτων. O γραπτός λόγος, που αναλαμβάνει να αναπληρώσει το κενό πληροφόρησης, δεν είναι πειστικός, ξενίζει ή δημιουργεί την υποψία εμπαθών προκαταλήψεων.
Oι εννιακόσιες εβδομήντα τρεις χιλιάδες τριακόσιοι έντεκα Eλληνες που ψήφισαν τον ΣYPIZA δεν χρειάζονταν οπτικο-ακουστικό υλικό για την πληροφόρησή τους, απλώς δεν έθεσαν ποτέ στον εαυτόν τους το ερώτημα: Tο όραμα ποιας κοινωνίας, ποιους στόχους και προτεραιότητες, ποια ποιότητα ζωής υπηρετεί αυτό το κόμμα; Kάποτε στην Eλλάδα το να είσαι Aριστερός, ακόμα και με τον μεταπρατικό, ξιπασμένο πρωτογονισμό της ζαχαριαδικής απάτης, ήταν ρίσκο, διακινδύνευες πολλά. Πάλευες για κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες ενάντια στη ζούγκλα των εγωκεντρικών συμφερόντων. Στα τριάντα οχτώ χρόνια της μεταπολιτευτικής Eλλάδας, το να είσαι Aριστερός συνιστά προϋπόθεση για να κάνεις καριέρα – κυρίως στο πανεπιστήμιο, σε καλοπληρωμένα πόστα της εκπαίδευσης, σε κρατικούς θώκους διαχείρισης του «πολιτισμού» και της «πληροφόρησης», όπως και για να προβληθείς σαν «καλλιτέχνης».
Kαι αυτή την αυτονόητη αναξιοκρατία την επέβαλε ο «Συνασπισμός της Aριστεράς και της Προόδου», που γενετικά μεταλλαγμένος ονομάζεται σήμερα ΣYPIZA. Xρησιμοποιούμενος από την ηροστράτεια ευφυΐα του Aνδρέα Παπανδρέου σαν «το εγγράμματο τμήμα του ΠAΣOK», κατέστησε τον «Aριστερισμό» προϋπόθεση καριέρας, ιδιαίτερα για ατάλαντους ή οπωσδήποτε μειονεκτικούς. Όποιος διέκρινε και γνώριζε ποιοι περιστοίχιζαν τον κ. Tσίπρα στον «γύρο του θριάμβου» της Πλατείας Kλαυθμώνος το πρώτο βράδυ, δεν υστερούσε σε ρίγος τρόμου συγκρίνοντας με την εικόνα των ακολούθων του κ. Mιχαλολιάκου. H επίδειξη του αριστερού καριερισμού, της ασημαντότητας να πλαισιώνει την εξουσία, είναι ένα άλλο είδος τραμπουκισμού, που ο ΣYPIZA τον κατέστησε γνώρισμα και της «Aριστεράς», όχι αποκλειστικότητα των φαύλων «πολυσυλλεκτικών» κομμάτων.
H κατεδάφιση του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος είναι ανάγκη να ολοκληρωθεί. Διαφορετικά δεν γεννιέται το καινούργιο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: Να χρεοκοπήσουμε εδώ και τώρα

1:15 μ.μ.    Σχόλια

Για μέρες τώρα βαραίνουμε τις ψυχές μας με μια μόνιμη αγωνία: Θα χρεοκοπήσει το κράτος μας; Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε αυτό που φοβόμαστε...Αν οι φίλοι μας οι Γερμανοί δεν έχουν πρόβλημα να χρεοκοπήσουμε, καιρός είναι να το κάνουμε.

Χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όχι ως διαπραγματευτική μπλόφα και ούτε μόνο γιατί το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να χρεοκοπήσουμε σε ένα χρόνο (βλ. το προηγούμενο άρθρο μου Το Πρώτο Τάνγκο στην Ευρωζώνη) αλλά επειδή ήρθε η ώρα να στρέψουμε το βλέμμα στην αισιόδοξη πλευρά της χρεοκοπίας.
Υπάρχει τέτοια πλευρά; Και βέβαια υπάρχει.

Σε σχέση με χώρες όπως η γνωστή τρόικα Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και η Βρετανία και το Βέλγιο, το σύνολο του χρέους μας (δημοσίου και ιδιωτικού) είναι το μικρότερο. Πως αυτό; Επειδή οι έλληνες, ως άτομα αλλά και ως ιδιωτικός τομέας, χρωστάμε πολύ λιγότερα εκείνων. Ακόμα και οι αντιπαθέστατες τράπεζές μας έχουν ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα: Πάνω από 150 δις πραγματικών καταθέσεων!

Μιλάμε για άνω του μισού ΑΕΠ σε καταθέσεις, κάτι για το οποίο οι περισσότεροι εταίροι μας θα σκότωναν να το έχουν, που λέει ο λόγος. Αν μάλιστα προσθέσετε και όλα τα χρήματα ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό, θα δείτε ότι οι έλληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί κατά μέσον όρο, κι ας έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη (με εξαίρεση την Λεττονία).

Ως πολίτες είμαστε ελάχιστα χρεωμένοι σε σχέση με πολλούς από τους επικριτές μας στις Λόνδρες, στα Παρίσια και στις Νέες Υόρκες. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι είμαστε λευκές περιστερές. Για δεκαετίες φορτώναμε το δημόσιο με τόσο μεγάλο χρέος που το βλέπουμε πλέον να βουλιάζει μπροστά στα μάτια μας.

Εδώ όμως που φτάσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Ακόμα και να αποφασίσουμε σύσσωμοι (ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, γιάπηδες και στελέχη του ΠΑΜΕ, αστοί των βορείων προαστίων και αναρχικοί της Πλατείας Εξαρχείων) να δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στο κράτος, δεν αρκεί. Αν μάλιστα το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το δημόσιο, η ‘γενναιοδωρία' μας αυτή θα στεγνώσει την κυκλική ροή του πλούτου από το οποίο εξαρτάται το δημόσιο για τα έσοδά του το 2011, το 2012 κ.ο.κ.

Ποια είναι λοιπόν τα χαρμόσυνα νέα; Ότι μια πτώχευση θα αποδειχθεί σχετικά ανώδυνη. Ο λόγος διττός: Πρώτον, δεν είμαστε κατά μέσον όρο ούτε οι φτωχότεροι ούτε οι πιο υπερχρεωμένοι. Δεύτερον, όσον αφορά τα χρέη του δημοσίου, αυτά βαραίνουν εμάς, ως άτομα, πολύ λιγότερο από όσο βαραίνουν τους ξένους.

Κάντε την σύγκριση με την Ιαπωνία, το χρέος της οποίας ανήκει σε Ιάπωνες σε ποσοστό 95%. Αν το Ιαπωνικό κράτος αναγκαστεί στην πτώχευση, η καταστροφή της χώρας θα είναι ολική. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει για εμάς, καθώς μας ανήκει (δηλαδή στις δικές μας τράπεζες) μόνο το 25% του δημόσιου χρέους μας. Έτσι λοιπόν, δεδομένου ότι η πτώχευση του δημοσίου διαγράφεται ως αναπόφευκτη (εκτός αν πανικοβληθούν οι εταίροι μας αρκετά και το συνδράμουν για χρόνια πολλά, οπότε έχει καλώς), το κόστος της στάσης πληρωμών δεν θα το υποστούμε μόνοι μας.

Μα αν το δημόσιο κηρύξει στάση πληρωμών, τι θα γίνει την επόμενη μέρα; Πως θα ξανα-δανειστεί; Πράγματι, το κράτος θα στριμωχθεί. Για κάμποσο καιρό το δημόσιο θα πρέπει απλώς να ξοδεύει όσα μαζεύει από φόρους. Και γιατί είναι κακό αυτό; Να μάθει επί τέλους, αφού θα έχει ανακουφιστεί από το νταλκά των τοκοχρεολυσίων, να ζει με αυτά που εισπράττει. Π.χ. να καταγγείλει όλες τις εξοπλιστικές συμβάσεις, να συμπιέσει τους ανώτερους μισθούς (τον δικό μου συμπεριλαμβανομένου) τόσο που να καλύπτει τις δαπάνες του από τους φόρους που εισπράττει κλπ.

Οι τράπεζές μας; Θα υποφέρουν, είναι αλήθεια - δεδομένου ότι ακόμα και το 25% του δημόσιου χρέους που διαθέτουν θα παγώσει. Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι το έχουν ήδη διαθέσει στην ΕΚΤ ως ενέχυρο για ζεστό χρήμα που έχουν ήδη πάρει. Και ότι έχουν πρόσβαση στις τεράστιες, κατά κεφαλήν, αποταμιεύσεις μας. Για να μην προσθέσω ότι απολαμβάνουν εγκληματικά υψηλά ποσοστά κέρδους τόσα χρόνια. Όπως το κράτος μας, έτσι κι αυτές να μάθουν να ζουν λιτά και με σύνεση όπως κάνουν χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ.

Επί πλέον, ο αποκλεισμός του κράτους μας από τις χρηματαγορές δεν θα διαρκέσει πολύ. Αν κηρύξει στάση πληρωμών, και ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του, δεν θα περάσει πολύ καιρός που παλιοί δανειστές θα αποδεχθούν νέους όρους αποπληρωμής ενός ποσοστού των περασμένων δανεικών και νέοι υποψήφιοι δανειστές (μπορεί και οι ίδιοι με τους παλιούς) θα σχηματίσουν ουρά έξω από το Υπουργείο Οικονομίας να το δανείσουν!

Βλέπετε, το χρέος μας θα έχει μειωθεί τόσο που θα αποτελούμε εξαιρετική επένδυση. Έτσι είναι το κεφάλαιο - όταν οσφραίνεται ένα επικερδές deal δεν σέβεται ούτε τον εαυτό του.

Σε τελική ανάλυση, είναι λάθος μας να φοβόμαστε τόσο πολύ την στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου. ¶λλοι πρέπει να φοβούνται μια τέτοια εξέλιξη περισσότερο από εμάς:

• η κυβέρνηση της κας Μέρκελ η οποία θα πρέπει να διασώσει τις Γερμανικές τράπεζες που θα κλονιστούν από μια δική μας στάση πληρωμών

• η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που θα πρέπει να δει τι θα κάνει με μία χώρα-μέλος την οποία δεν μπορεί να αποβάλει από την ΕΕ αλλά η οποία τελεί υπό πτώχευση

• οι κυβερνήσεις όλων των άλλων χωρών (πλην ίσως της Ολλανδίας και της Αυστρίας) που θα τρέμουν για το ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος των αγορών (των οποίων η όρεξη θα έχει ανοίξει από την ‘επιτυχημένη' επίθεση στο χρέος της Ελλάδας)

• οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας (χωρών με συνολικό χρέος πάνω από 400%)

• όλοι όσοι έχουν επενδύσει στο ευρώ, είτε σε περιουσιακά στοιχεία είτε ως μέσο συναλλαγής.

Στάση πληρωμών λοιπόν!

Τώρα!

Με χαμόγελο και αισιοδοξία!

(Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Ότι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης, οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν...)

«Tο μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία»...Έλληνας, «ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιωτέραν»

Χρήστος Γιανναράς
Aπό τη σημερινή ημέρα δεν είναι λογικό να περιμένουμε εκπλήξεις. Tο ευτυχέστερο δυνατό αποτέλεσμα της εκλογικής διαδικασίας θα είναι η πρόσκαιρη αποτροπή συνθηκών χάους: ανεξέλεγκτης βίας, λεηλασιών, αιματοχυσίας.
H ελληνική κοινωνία έχει βυθιστεί σε παρακμή χωρίς προηγούμενο. Στα τετρακόσια χρόνια κάτω από τον τουρκικό ζυγό οι συνθήκες επιβίωσης των Eλλήνων ήταν ασύγκριτα δυσκολότερες από τις σημερινές, συνήθως εφιαλτικές. Tο ίδιο και στα χρόνια των μεγάλων συμφορών: το 1897, το 1922, στην πολυαίμακτη ανταρσία του 1946 - 1950. Όμως σε όλες αυτές τις δραματικές περιστάσεις, όπως και στις επανειλημμένες πτωχεύσεις του κράτους, στον λιμό που συνόδεψε τη γερμανική κατοχή, στο μαρτύριο της προσφυγιάς που προηγήθηκε και σε κάθε άλλη συλλογική οδύνη, ο Έλληνας δεν έπαυε να βρίσκει στήριγμα ζωής στην ελληνικότητά του. Nα σώζει τη βεβαιότητα ότι αξίζει να είναι Έλληνας, «ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιωτέραν» – το ζούσε. Όχι με αφηρημένες, ψυχολογικές - επιδερμικές καυχήσεις, αλλά με σαρκωμένη την «ευγένεια» της προνομιακής καταγωγής σε πράξη: στη γλώσσα, στην ιστορική μνήμη και συνείδηση, στη λαϊκή παράδοση και ευσέβεια: θησαύρισμα εμπιστοσύνης.
Σήμερα, σε συνθήκες παρακμής που μοιάζουν να τις έχουμε επιδιώξει μεθοδικά, η ελληνικότητα είναι αναπηρία, κουσούρι ή αναχρονιστικό ιδεολόγημα που προσφέρεται για καπηλεία: ψυχολογικό ντοπάρισμα αφελών. Nα είσαι Έλληνας δεν παραπέμπει σε ιδιαιτερότητα πολιτισμού, σε συνέχεια θησαυρισμάτων αρχοντιάς και καλλιέργειας, ούτε δηλώνει ένταξη σε ζωντανό σώμα σχέσεων κοινωνίας, σε «νόημα» της ύπαρξης και της συνύπαρξης. H ελληνικότητα της παρακμής είναι μόνο κρατική υπηκοότητα, Έλληνας επομένως σημαίνει μειονεκτικός συμπλεγματικός μεταπράτης που μόνο αντιγράφει, μόνο δανείζεται, πιθηκίζει το αλλότριο βαρβαρικό που του γυαλίζει. Όλα στη σημερινή παρακμιακή Eλλάδα είναι δάνεια, όλα απομιμήσεις, ο Έλληνας δεν παράγει, δεν έχει τίποτε δικό του να προτείνει. Aκόμα και τη γλώσσα του την πειθάρχησε στη βαρβαρική αρχή της «χρησιμότητας»: κατάργησε τους τόνους και τα πνεύματα για «ευκολία», αποκόπηκε από τη συνέχεια της ελληνικής εκφραστικής – αν είναι κάτω των σαράντα ετών δεν καταλαβαίνει ούτε τον Παπαδιαμάντη, του είναι ξένη γλώσσα το «Tη υπερμάχω». Θυσίασε ακόμα και το βασικό όχημα που του εξασφάλισε ιστορική επιβίωση επί τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια: τη μικρή κοινότητα – δέχτηκε αδιαμαρτύρητα το κορυφαίο έγκλημα του μεταπρατισμού: τον «Kαποδίστρια» και τον «Kαλλικράτη».
Δεν υπάρχει κόμμα στις σημερινές εκλογές που να εκφράζει έστω και ίχνος ελάχιστο πρόθεσης για αντίσταση στην παρακμή. Όλοι μιλάνε για «κρίση» και την καταλαβαίνουν σαν οικονομική αποκλειστικά δυσπραγία, γι’ αυτό και συναγωνίζονται σε αηδιαστική, ναυτιώδη κενολογία με μοναδικό μέλημα να εντυπωσιάσουν το άσκεπτο πλήθος και να υφαρπάσουν την ψήφο του. Tους βολεύει να συρρικνώνουν την παρακμή σε μόνη την οικονομική κρίση: δίχως το κουράγιο και την εντιμότητα να αποβάλουν από τα κόμματά τους τουλάχιστον τους αυτουργούς της καταστροφής στην οικονομία, πού να βρουν την ευθυκρισία και την τόλμη να αναθεωρήσουν τις πολιτικές που οδήγησαν εσκεμμένα στην παλιμβαρβαρική αγλωσσία, στη ρήξη και διακοπή της συνέχειας πολιτισμού των Eλλήνων, στη διαστροφή και κατασυκοφάντηση της ελληνικής ιστορίας, να καταγγείλουν τις πολιτικές που διέλυσαν το κύτταρο επιβίωσης του Eλληνισμού, τη μικρή κοινότητα;
Ό, τι πιο αποτροπιαστικό σε ανευθυνότητα, εγωλαγνεία και καιροσκοπισμό έχει να επιδείξει η ιστορία εκατόν ογδόντα χρόνων κρατικού βίου, το ενσάρκωσαν στην προεκλογική αυτή περίοδο οι φιγούρες: Eυάγγελος Bενιζέλος και Aντώνης Σαμαράς. Aπορεί κανείς για τον ολοσχερή πολιτικό αυτεξευτελισμό τους και για το δραματικό ανθρώπινο κατάντημα – άραγε δεν υπάρχει δίπλα τους ένας φίλος ειλικρινής ή στενός συγγενής, κάποιος με τίμια οδύνη, για το θέαμα τέτοιας αυτοδιαπόμπευσης και καταισχύνης; O Eυ. Bενιζέλος, με τη παγερή ευγλωττία επαγγελματία ψευδομάρτυρα, να θέλει να πείσει ότι αγνοεί, ακόμα σήμερα, την αποκάλυψη του Στρος - Kαν για το πώς πρακτορεύτηκε η παράδοση της Eλλάδας στον ζυγό του ΔNT, ότι αγνοούσε, δεν έβλεπε από τον υπουργικό του θώκο (όπου με όρκο ανέβηκε) τα όσα προετοίμασαν μεθοδικά και συνόδευσαν αδυσώπητα το εντεταλμένο κακούργημα. Kαι από την άλλη το θέαμα του A. Σαμαρά, φαιδρό και συνάμα καταθλιπτικό, να χτυπιέται στα προεκλογικά ανάβαθρα, με το κατά παραγγελίαν νευρόσπαστο πάθος της μετριότητας που μεγαλαυχεί, να τσιρίζει επαγγελίες και υποσχέσεις προκλητικά ανεδαφικές. Ωσάν να βρισκόμαστε σε εκλογές άλλων καιρών, ωσάν να μην είναι ολοφάνερη η διάλυση του κράτους, επαπειλούμενο το χάος, παραλυμένη από τη βύθισή της στον μηδενισμό η κοινωνία. Kαι ωσάν να μην έχει αποδειχθεί στην πράξη η ατολμία και ηγετική ανεπάρκεια του A. Σαμαρά.
«Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμα και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές». Tο είπε ο Karl Kraus και το επιβεβαιώνει κάθε κοινωνία σε παρακμή. Όπου βρεθείς κι όπου σταθείς στην Eλλάδα σήμερα ανασαίνεις μπόχα σήψης και αποσύνθεσης, κατακλύζεσαι από μαρτυρίες και πιστοποιήσεις παράλυσης θεσμών και λειτουργιών, εκθηριωμένης φαυλότητας και αναιδέστατης ανικανότητας, βενιζέλειου αμοραλισμού και σαμαρικής ανερμάτιστης υπερφροσύνης. Δεν υπάρχει πτυχή του κοινού βίου που να μην κραυγάζει το κοινωνικό αδιέξοδο, την αδυσώπητη παρακμή: το σχολειό, η εφορεία, τα δημόσια έργα, η χωροταξία, τα δικαστήρια, η αστυνομία, οι φυλακές, ο στρατός, η «διοικούσα» Eκκλησία, ο συνδικαλισμός, η τοπική «αυτοδιοίκηση», τα νοσοκομεία και η περίθαλψη, τα τηλεοπτικά κανάλια και τα ραδιόφωνα, τα νεκροταφεία, τα ασφαλιστικά ταμεία – όλα, μα όλα σαρκώνουν στεντορείως την παρακμή. Mαρτυρούν το αδιέξοδο κάτσιασμα, τη βαρβαρότητα των εγωκεντρικών προτεραιοτήτων, τη χαμένη αίσθηση και χαρά να κοινωνείς τη ζωή, να μετέχεις, να μοιράζεσαι.
Kαι η «διανόηση» του τόπου επιμένει να ερμηνεύει την εξόφθαλμη παρακμή αποκλειστικά σαν αδυναμία μας να «εκδυτικιστούμε» επαρκώς, να «εξατομικευτούμε», να υποταχθούμε δίχως αντιστάσεις στον μεταπρατισμό, στη φανταχτερή αλλοτρίωση, στην παραίτηση από τη γλώσσα, την Iστορία, την πάλη για «νόημα». H πείρα δύο αιώνων προσπάθειας για επιβολή του κοραϊκού ιδεολογήματος δεν διδάσκει τίποτα τη «διανόηση» ούτε την πολιτική εξουσία.
Tο ψυχορράγημα ενός λαού με τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια ιστορία θα διαρκέσει ακόμα πολύ. «Πάρτε μαζί σας νερό, το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία».

To πολιτικό σύστημα της Ελλάδας κατέρρευσε - .....το φαινόμενο που δεν σχολιάστηκε και πέρασε απαρατήρητο.

Με τις εκλογές της 6ης Μαΐου η κρίση ολοκληρώθηκε. Από την οικονομική και κοινωνική κρίση, περάσαμε στην πολιτική και όλα δείχνουν πως το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας κατέρρευσε..." ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Περικλής Κοροβέσης, εκφράζει τα πρώτα συμπεράσματά του για τα αποτελέσματα των Βουλευτικών Εκλογών 2012.

"...Κατά την άποψή μου δεν είναι μόνο κρίση του δικομματισμού, αλλά και των κομμάτων της Αριστεράς.

Τα υψηλά αθροιστικά τους ποσοστά, την έχουν αναδείξει σε πρώτη εκλογική δύναμη. Και σε αυτήν ακριβώς την επιτυχία τους, εστιάζεται και η κρίση τους.
Πριν αναλύσουμε αυτό και πέρα από την λογική των «κερδισμένων και χαμένων» ας αρχίσουμε ανάποδα.

Το ποσοστό της αποχής ήταν τεράστιο. Ο ένας στους τρεις ψηφοφόρους δεν πήγε να ψηφίσει. Και αυτό σημαίνει πως δεν δέχεται το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Σεβαστή άποψη με μια ισχυρή δόση ρομαντισμού και ουτοπίας. Η αποχή μετράει για ένα εμπορικό προϊόν ή κάποιες αλυσίδες πολυκαταστημάτων που χάνοντας πελάτες χάνουν και κέρδη, αλλά δεν ισχύει για τους πολιτικούς.

Οι επαγγελματίες της πολιτικής δεν έχουν ούτε την ευαισθησία, ούτε το φιλότιμο ή την υπερηφάνεια αυτών που απέχουν. Ισχύει για αυτούς το λαϊκό ρητό: «Τον τρελό τον φτύνανε και έλεγε πως έβρεχε».

Το εκλογικό σώμα, αν αφαιρέσεις το 35% της αποχής, από 100% γίνεται 65%. Οι εκλογομάγειροι μετατρέπουν αυτό το 65% σε 100% και πάνω σε αυτό υπολογίζουν τα ποσοστά των κομμάτων. Άρα, τα πραγματικά τους ποσοστά στο σύνολο του εκλογικού σώματος είναι κατά ένα τρίτο λιγότερα από αυτά που ανακοινώνονται.

Επιπλέον, οι βουλευτές εκλέγονται με λιγότερους ψήφους και έτσι η αποχή γίνεται μια ευεργεσία για το πολιτικό σύστημα. Ακόμα με τον εκλογικό νόμο όλα τα ποσοστά δεν μετρούν το ίδιο.

Οι δύο παραπάνω ποσοστιαίες μονάδες της ΝΔ της δίνουν χάρισμα 50 βουλευτές, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ για τον ίδιο αριθμό βουλευτών χρειάστηκε περίπου ένα 17%.
Ο εκλογικός νόμος είναι ένα πολύπλοκο μαθηματικό παιγνίδι για να σου κλέβει την ψήφο, άμα δεν την ρίχνεις σωστά.

Τις απώλειες των κομμάτων εξουσίας τις καταλαβαίνουμε καλύτερα από τον αριθμό των ψηφοφόρων που χάνουν. Κι εδώ μιλάμε για εκατομμύρια. Εντούτοις δεν το παίρνουν σαν αποδοκιμασία. Και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος είναι πρόθυμοι να ξανακυβερνήσουν. Πέρα βρέχει.

Και αυτό σημαίνει στην ουσία του προβλήματος, πως η ψήφος δεν υπολογίζεται. Μετράει μόνο η καρέκλα και η εξουσία. Ένα αυτιστικό παιγνίδι ερήμην του λαού.
Κανείς τους δεν δήλωσε πως η πολιτική μας απέτυχε και ρίχτηκε στον καιάδα. Και θα συνεχίσουν να θεωρούν τα ερείπια του δικομματισμού σαν πολυτελή έπαυλη εξουσίας με πισίνα και θέα. Το μόνο που βάζει μυαλό σε αυτούς τους πολιτικούς είναι το ελικόπτερο που τους παίρνει.

Και εντάξει, να συμφωνήσω και γω με τους πολλούς και να πω γκρεμίστηκε ο δικομματισμός. Αλλά αυτό έγινε προς όφελος της Δημοκρατίας ή απλά ο πολιτικός αχταρμάς που είχε ο ψηφοφόρος του δικομματισμού τον πέρασε σε άλλα σχήματα;

Κατ’ αρχήν οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, συγκεντρώνουν ένα εντυπωσιακό ποσοστό της τάξεως περίπου του 7% και 21 έδρες. Ποσοστό που ποτέ δεν συγκέντρωσε ο ΣΥΝ όταν κατέβαινε στις εκλογές μόνος του.

Ο Φώτης Κουβέλης είδε το όραμά του για μια κυβερνητική σοσιαλδημοκρατία να συρρικνώνεται στο ελάχιστο και να βγαίνει τελευταίο κόμμα, και πίσω από τη Χρυσή Αυγή. Και ο  Πάνος Καμένος κερδίζει παραπάνω από τα μισά ποσοστά από αυτά που πήρε η ΝΔ. Καμένος και Μιχαλολιάκος μαζί κάνουν παραπάνω ποσοστά από τον ΣΥΡΙΖΑ που παρουσιάζεται ως ο εντυπωσιακός νικητής των εκλογών.

Μήπως η έκπληξη αυτών των εκλογών είναι η ανασυγκρότηση της Ακροδεξιάς και του Νεοναζισμού  με πρώτο θύμα «την ακροδεξιά με κοστούμι» του Καρατζαφέρη;

Όσο και να είναι σημαντικές οι διαφορές αυτών των δύο πολιτικών σχηματισμών στους βασικούς άξονες συμπίπτουν.

Αυτό το φαινόμενο δεν σχολιάστηκε και σχεδόν πέρασε απαρατήρητο. Και δεν είδαμε καμιά ανάλυση από την πληθώρα των αναλυτών της T.V. να μας εξηγεί τι σημαίνει η νομιμοποίηση του ναζισμού στην Ελλάδα και πως η βίαιη συμμορία της Χρυσής Αυγής γίνεται κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που θα περνάει γραμμή σε όλη τη δεξιά. Ειδικά για τους μετανάστες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό δεν το περίμενε κανείς. Ούτε και οι πιο αισιόδοξοι στο ΣΥΡΙΖΑ. Και δικαιολογημένος, ο ενθουσιασμός. Αλλά από τους πιο σκεπτικιστές ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, μπαίνει ένα απλό ερώτημα: Είναι αυτά τα πραγματικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, αποτέλεσμα της πολιτικής του δουλειάς ή είναι «πληθωριστικοί» ψήφοι που ρίχτηκαν εκεί από την πολιτική συγκυρία και αύριο μπορούν πάλι να μετατοπιστούν σε μια κατεύθυνση που θα τους φανεί πιο ελκυστική;

Ένα δεύτερο ερώτημα που μπαίνει είναι μήπως αυτή η εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ οδηγήσει στην ενίσχυση της γραφειοκρατίας του ΣΥΝ για να βγάζει βουλευτές τους επαγγελματίες πολιτικούς του στη βάση της επετηρίδας και μετατραπεί σε ένα εκλογικό μηχανισμό προς άγραν εδρών;

Και όταν λείπουν όλα αυτά έχουμε ένα ακόμα αρχηγικό κόμμα. Και είναι αυτό που το χαρακτηρίζει και όχι η όποια του ρητορική.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο Τσίπρας, έχει λάβει εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. Το πιο πιθανό σενάριο είναι να συνεχιστεί η προεκλογική καμπάνια για τις επόμενες εκλογές. Και όλα θα ξεκαθαριστούν τον Ιούνιο.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο κόμμα (Η διαφορά με τη ΝΔ είναι μικρή) αλλά δεν φαίνεται να αποκτάει αυτοδυναμία, τότε μπορεί να έχουμε μια ανακατάταξη του πολιτικού σκηνικού και να δούμε σημεία και τέρατα. Η φαντασία σε αυτήν την εξουσία θα είναι φουτουριστική.

Παρακολούθησα όσο μπορούσα καλύτερα τον προεκλογικό αγώνα. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις μιλούσαν για τη σωτηρία της χώρας και του κράτους σαν να ήταν μια αυτόματη μηχανή που λειτουργούσε ερήμην της κοινωνίας.

Ο πόνος και η δυστυχία αυτού του λαού δεν έπαιξε σε κανένα παράθυρο της Τ.V.
Oι άνεργοι και οι άστεγοι δεν παίζουν στα πάνελ. Μένουν εκεί που ανήκουν. Στο δρόμο. Και έχουν τα δικά τους μόνιμα EXIT POL."

Εκκωφαντικό το μήνυμα των εκλογών..6η Μαΐου «Η μέρα που αλλάζουν όλα»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Δεν χρειάστηκαν ούτε έξι… ώρες (!) για να διαπιστώσει ο μεγάλος χαμένος των προχθεσινών εκλογών, ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς που τις προκάλεσε, την παντελή αδυναμία σχηματισμού φιλομνημονιακής κυβέρνησης και να υποχρεωθεί εκών – άκων να καταθέσει τη διερευνητική εντολή που του είχε δώσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τόσο ο Αντ. Σαμαράς όσο και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος κινούνται πολιτικά μέχρι τώρα αγνοώντας προκλητικά το εκκωφαντικό μήνυμα των εκλογών: το ότι ο λαός συνέτριψε τα κόμματά τους κραυγάζοντας στεντορεία τη φωνή «Οχι στο Μνημόνιο!».Είναι πράξη πολιτικής αλαζονείας και θράσους η απόπειρα σχηματισμού φιλομνημονιακής κυβέρνησης όταν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ως μοναδικές μνημονιακές δυνάμεις με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, δεν συγκέντρωσαν ούτε καν το ένα… τρίτο (!) των ψήφων, αφού πήραν μόλις το 32% από κοινού έναντι του συνήθους 80% και πλέον που συγκέντρωναν επί περισσότερα από 30 χρόνια. Μια τέτοια κυβέρνηση θα συνιστούσε απόπειρα ωμής και κατ’ ουσίαν πραξικοπηματικής παραχάραξης της λαϊκής ετυμηγορίας. Ευτύχημα αποτελεί το ότι δεν καρποφόρησε.
Πριν από τον σχηματισμό κυβέρνησης υφίσταται ένα άλλο θέμα. Αναγνωρίζουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ότι ο λαός ψήφισε κατά του Μνημονίου; Και αν ναι, προτίθενται να προσαρμόσουν την πολιτική τους σε αυτή τη λαϊκή απαίτηση; Τέλος, αν δεν σκοπεύουν να αλλάξουν τη φιλομνημονιακή γραμμή τους, έχουν σκοπό να σεβαστούν τη λαϊκή ετυμηγορία, να παραμερίσουν και να αφήσουν να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας οι αντιμνημονιακές δυνάμεις, αν αυτές κατορθώσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση;
Οι εκλογές απέκλεισαν τη δυνατότητα σχηματισμού φιλομνημονιακής κυβέρνησης. Αυτό είναι το δευτερεύον. Το πρωτεύον είναι ότι ο ελληνικός λαός έστειλε ηχηρότατο μήνυμα τόσο προς τα ελληνικά πολιτικά κόμματα και το ελληνικό κατεστημένο όσο και προς την ΕΕ και την ηγεμονική της δύναμη, τη Γερμανία, ότι δεν αντέχει άλλη λιτότητα.
Αρνείται πλέον ο ελληνικός λαός, αδυνατεί να ζήσει, υπό το καθεστώς του ολέθριου Μνημονίου.
Οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι οφείλουν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν ότι η πολιτική οικονομικού στραγγαλισμού των Ελλήνων έφτασε στα όριά της. Πρέπει να πάρουν μέτρα άμεσης χρηματοδοτικής ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας αντί να ετοιμάζουν νέα μέτρα μείωσης των μισθών και των συντάξεων.
Ο οικονομικός ιστός της Ελλάδας βρίσκεται υπό πλήρη κατάρρευση. Χωρίς άμεση οικονομική ενίσχυση εκ μέρους της ΕΕ και του κράτους, χωρίς παροχή δανείων προς τις επιχειρήσεις από τις τράπεζες, στους αμέσως επόμενους λίγους μήνες θα κλείσουν δεκάδες χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις. Αν οι Ευρωπαίοι δεν δώσουν χρήματα και ακολουθήσουν πολιτική οικονομικού εκβιασμού της όποιας ελληνικής υπηρεσιακής ή μεταβατικής κυβέρνησης, οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας θα προσλάβουν βίαιη τροπή, με επιπτώσεις για όλη την Ευρώπη.
Το μήνυμα των προχθεσινών εκλογών είναι σαφέστατο: η ΕΕ δεν μπορεί πια να ελπίζει στην ύπαρξη στην Ελλάδα υποτελών κυβερνήσεων σαν αυτή του Γιώργου Παπανδρέου. Οφείλει λοιπόν το Βερολίνο να αλλάξει πολιτική, αν θέλει να μην αντιμετωπίσει στην επόμενη φάση εξεγερτικές καταστάσεις στην Ελλάδα, οι οποίες ταχύτατα θα εξαπλωθούν και σε άλλες χώρες της ΕΕ.
Μπορεί από τεχνική σκοπιά οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να έχουν όντως θωρακίσει τα τραπεζικά τους συστήματα από κινδύνους προερχόμενους από ενδεχόμενη κατάρρευση της Ελλάδας. Αδυνατούν να αντιληφθούν όμως τις εκρηκτικές επιπτώσεις που θα είχαν σε άλλους ευρωπαϊκούς λαούς απευκταίες σκηνές εμπρηστικής κοινωνικής αναταραχής στην Ελλάδα.
Ελπίζουμε να μη χρειαστεί να το μάθουν ποτέ. Αν όμως οι Γερμανοί δεν προσαρμόσουν την πολιτική τους, σε λίγο η Ευρωζώνη θα φλέγεται απ’ άκρη σε άκρη…
«Σπίγκελ»
«Η μέρα που αλλάζουν όλα»
ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΣ ίσως ο τίτλος του άρθρου στην ηλεκτρονική έκδοση του σοβαρού γερμανικού περιοδικού «Σπίγκελ» αλλά χαρακτηριστικός του κλίματος που αρχίζει να επικρατεί στους πιο οξυδερκείς κύκλους της ηγεμονικής δύναμης της ΕΕ: «Εκλογές στη Γαλλία και την Ελλάδα – Η μέρα που αλλάζει τα πάντα». Στο ίδιο πνεύμα και οι υπότιτλοι: «Η 6η Μαΐου μετατοπίζει το κέντρο βάρους στην Ευρωζώνη – η Γαλλία και η Ελλάδα στρέφονται προς τα αριστερά, η πορεία λιτότητας τίθεται εν αμφιβόλω. Τώρα θα μπορούσε η κρίση να επιστρέψει με πλήρη ορμή ή αντιθέτως να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά για πρώτη φορά». «Ολόκληρη η νότια Ευρώπη προσβλέπει στη Γαλλία. Αν οι Γάλλοι δεν παίρνουν πλέον στα σοβαρά το Δημοσιονομικό σύμφωνο, δεν θα το κάνουν ούτε οι Ελληνες ή οι Ισπανοί» γράφει το περιοδικό.

ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ "ΕΚΛΕΓΜΕΝΩΝ"

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ: ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ "ΕΚΛΕΓΜΕΝΩΝ": Μάταια ο κ. Κοντογιώργης, προσπάθησε να μεταφράσει το μήνυμα των εκλογών στους "εκλεγμένους" και τις "εκλεγμένες". Τόσο ο Κρανιδιώτης όσο...

Το πόκερ της κυβέρνησης...Τα κόμματα των δωσίλογων, των γόνων και των μελών της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ θέλουν μέσω του ΣΥΡΙΖΑ να παγιδεύσουν ολόκληρο τον ελληνικό λαό ...Να τον απογοητεύσουν ...Να τον βυθίσουν στη θλίψη ...Να τον κάνουν να αισθανθεί αδύναμος ...Να τον κάνουν να αισθανθεί ανίκανος και ως εκ τούτου να τον βυθίσουν στη μοιρολατρία, η οποία θα τον μετατρέψει σε ένα "εύπλαστο" υποχείριό τους. Αυτός είναι ο στόχος τους. Γι' αυτό τους βοηθάνε οι δωσίλογοι του δικομματισμού ...Για ν' "αποδειχθεί" ότι δεν ήταν προδότες, όταν υπέγραφαν τα προδοτικά Μνημόνια, αλλά "ρεαλιστές" ...Για να "καταλάβει" ο λαός ότι δεν υπάρχει καμία άλλη πολιτική πέραν εκείνης, την οποία έχει προσυπογράψει ο δικομματισμός.

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Η ευκαιρία του Τσίπρα και ...η μπλόφα των 4 δις ευρώ.

Το πόκερ της κυβέρνησης.

Δωσίλογοι και Τρόικα προσπαθούν να παγιδεύσουν τον Τσίπρα και το ΣΥΡΙΖΑ.

Προσπαθούν να "ακυρώσουν" την εντολή του ελληνικού λαού.

Υπάρχουν παιχνίδια, τα οποία μπορείς ως παρατηρητής —και χωρίς να παίρνεις μέρος ο ίδιος σε αυτά— να τα παρακολουθείς και να καταλαβαίνεις την εξέλιξή τους σχεδόν ισότιμα με τους πρωταγωνιστές τους και παιχνίδια όπου αυτό δεν συμβαίνει. Σε παιχνίδια, όπως το σκάκι, για παράδειγμα, καταλαβαίνεις τις κινήσεις των παικτών και μπορείς ακόμα και ως παρατηρητής να "ζεις" το παιχνίδι σε πραγματικό χρόνο. Μπορείς ακόμα και να "επέμβεις" σε αυτό, προειδοποιώντας τον έναν ή τον άλλο παίκτη για τις συνέπειες μιας κίνησης ή για τον τρόπο αντιμετώπισης ενός προβλήματος. Υπάρχουν όμως παιχνίδια όπου δεν μπορείς να καταλάβεις τι συμβαίνει. Ένα τέτοιο παιχνίδι είναι το πόκερ. Εκεί ο κάθε παίκτης γνωρίζει μόνον ό,τι αφορά τον ίδιο και ο παρατηρητής τίποτε απολύτως.

Σε ένα τέτοιο παιχνίδι πόκερ με κλειστά "χαρτιά" προσπαθούν οι ξένοι και ντόπιοι τοκογλύφοι, σε συνεργασία με τους δωσίλογους του δικομματισμού, να παρασύρουν τον Τσίπρα ...Ένα παιχνίδι, στο οποίο συμμετέχει και ο ΣΕΒ δια του προέδρου του. Με το σκεπτικό ότι δήθεν επιθυμούν να τερματίσουν την ακυβερνησία και να δώσουν κυβέρνηση στον τόπο, θα προσπαθήσουν να τον "παρασύρουν" σε τραγικά λάθη ...Σε λάθη, όμως, που, εκτός όλων των άλλων, θα έχουν και "διδακτικό" για τον λαό περιεχόμενο ...Σε λάθη, τα οποία θα "αποδείξουν" στον λαό πως δεν πρέπει να κυνηγάει τους "ανεμόμυλους" των αντιμνημονιακών δυνάμεων ...που θα του "αποδεικνύουν" πως δεν μπορεί να ελπίζει σε σωτήρια "λύση", την οποία δεν εγκρίνουν οι ίδιοι.

Αυτός είναι ο στόχος τους. Θέλουν να χτυπήσουν το ΣΥΡΙΖΑ, για να "πληγώσουν" τον λαό. Θέλουν να εκμεταλλευτούν τις κυβερνητικές αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνουν ζημιά στον λαό. Στόχος είναι να του "αποδείξουν" ότι το παιχνίδι θα παιχθεί όπως τους βολεύει αυτούς και όχι όπως θέλει ο ίδιος. Να του "αποδείξουν" ότι σε αυτό το παιχνίδι η "δημοκρατία" είναι απλά μια υπερεκτιμημένη έννοια ...Ένα λαϊκό παιχνίδι, που, πέρα από τις "εντυπώσεις" και λίγο "όπιο", δεν προσφέρει τίποτε άλλο στον λαό.

Αυτός είναι ο στόχος τους ...Να "εμπεδώσουν" στη συνείδηση του λαού ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αφεθεί να εκμεταλλευτεί τη Δημοκρατία, για να τους παρακάμψει ...Να "πείσουν" τον λαό πως είναι αδύνατον μόνος —και με τη βοήθεια της Δημοκρατίας— να βρει τη λύση που τον βολεύει ...Να τον κάνουν να πάψει να ελπίζει σε οποιαδήποτε αλλαγή και να τον καθηλώσουν στην υποταγή και τη μοιρολατρία. Σε αυτόν τους τον στόχο θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την απειρία του Τσίπρα. Εφόσον αυτός "εκφράζει" σήμερα τον κύριο "όγκο" της λαϊκής διαμαρτυρίας, είναι και αυτός που πρέπει να παγιδευτεί. Σε αυτήν την παγίδα θα χρησιμοποιήσουν τα δύο κόμματα του δοσιλογισμού.

...Ένα εγχείρημα εκ των δεδομένων δύσκολο, αν σκεφτεί κάποιος ότι θα στηριχθούν στη βοήθεια των τενεκέδων του δικομματισμού ...Στη βοήθεια ενός Αντωνάκη και ενός Βαγγέλα ...Στη βοήθεια των losers, οι οποίοι παρέλαβαν έναν πανίσχυρο καθεστωτικό δικομματισμό και σήμερα διαχειρίζονται την "παράγκα" τού καραγκιόζη ...Των άχρηστων γόνων και των βουλιμικών μνηστήρων. Δοκιμάζουν ένα τέτοιο εγχείρημα υψηλού ρίσκου, γιατί απλούστατα δεν έχουν πολλές επιλογές μπροστά τους. Απλά θεωρούν ότι έχουν υπό έλεγχο την κατάσταση, εφόσον από αυτούς τους losers η μόνη απαίτηση τους είναι τους "στείλουν" τον Τσίπρα στην "αγκαλιά" τους ...Να στείλουν τον πραγματικό νικητή των ελληνικών εκλογών στη διδακτική "αγκαλιά" τους.

...Να στείλουν τον Τσίπρα στην αγκαλιά της Μέρκελ και του τροχοφόρου Σόιμπλε, για να τον τρομοκρατήσουν. Να τον "μυήσουν" στα δήθεν μυστικά της Ένωσης και βέβαια στις υποχρεώσεις και στην τρομοκρατία της. Εκεί ο Γιούγκερ δεν θα τον "κοπανάει" φιλικά με τον φάκελο στο κεφάλι, όπως έκανε με τον Βενιζέλο. Δεν θα τον πιάνει από τον "λαιμό", όπως έκανε με τον Ισπανό υπουργό οικονομικών. Δεν θα τον χαιρετήσει "στρατιωτικά", όπως κάνει με τα δουλικά του. Εκεί θα προσπαθήσουν να τον "ψαρώσουν" σε Βαβέλ των άγνωστων γλωσσών και των κακιασμένων προσώπων. Για να "μάθει" κι αυτός τι σημαίνει "διαπραγμάτευση", όπως διατείνεται προς κάθε κατεύθυνση η χοντρός μπουγατσοφάγος της Θεσσαλονίκης.

Αυτό το σχέδιο είναι υψηλού ρίσκου, γιατί προϋποθέτει να του αναθέσουν την κυβερνητική ευθύνη. Προϋποθέτει να του δώσουν την εξουσία σε ένα κυρίαρχο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ένα ρίσκο τεράστιο, εφόσον αυτή η απόφαση είναι από τη φύση της επικίνδυνη, γιατί εκ των δεδομένων δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν πώς και με ποιον τρόπο θα χρησιμοποιήσει την εξουσία, την οποία θα του παραδώσουν. Δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τι έχει ακριβώς στο μυαλό του να κάνει και πώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσουν.

Ακολουθούν μια επικίνδυνη τακτική, της οποίας το αποτέλεσμα δεν έχουν εξασφαλισμένο. Αν κάποτε, για παράδειγμα, φοβούμενοι την "Αριστερά", την οδήγησαν στην πτώση μέσω της "Αποστασίας", σήμερα εμφανίζονται με την ακριβώς αντίθετη στρατηγική. Θα βοηθήσουν την Αριστερά να σχηματίσει Κυβέρνηση, για να εκμεταλλευτούν την αδυναμία της ...Αδυναμία, την οποία θα επιχειρήσουν να τη μετατρέψουν σε αδυναμία του ίδιου του λαού. Το πρωτοφανές αυτό σχέδιο μοιάζει με αυτά των αντιπυρικών ζωνών. Φοβούμενοι την ελληνική "πυρκαγιά", προσπαθούν να προκαλέσουν οι ίδιοι μια ελεγχόμενη Συριζιανή "φωτιά", η οποία θα "κάψει" μερικώς μια κατάσταση, ώστε να μην τους απειλεί.

Θέλουν η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανιστεί σαν αδυναμία του ελληνικού λαού, ώστε να σταματήσει κάθε αντίδραση. Αυτό το σχέδιο δρομολογήθηκε από πολύ νωρίς. Ήδη από τις πρώτες ώρες, που έλαβε τη διερευνητική "εντολή" ο Σαμαράς, κατέστησε σαφές ότι κάνει "αγγαρεία", εφόσον δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να συνθέσει μια κυβέρνηση συνεργασίας. Ταυτόχρονα κύκλοι του "διέρρεαν" από πολύ νωρίς ότι θα μπορούσε με την "ανοχή" της η ΝΔ να στηρίξει μια αριστερή Κυβέρνηση. Ακόμα και μια Κυβέρνηση καθαρά του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτό το "κόλπο" συμμετέχει και ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ...Ο άλλος "πετυχημένος" των πρόσφατων εκλογών. Και αυτός σε όλες του τις προτάσεις "στοχεύει" στο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτόν τον απόλυτο "συντονισμό" των δύο κομμάτων, τα οποία έχουν ήδη υπογράψει την υποταγή τους στο ΔΝΤ, τον διαπιστώσαμε με τον πιο απόλυτο τρόπο στο δελτίο ειδήσεων του Megaκαναλιού της Διαπλοκής ...Του καναλιού, που, αφού απέτυχε να "μαγειρέψει" το γνωστό ντιμπέιτ των δύο χαμένων, τώρα επανέρχεται και προσπαθεί να "μαγειρέψει" την παγίδα του νικητή. Σε αυτό το δελτίο είδαμε τον γνωστό Αβραμόπουλο να κάνει για λόγους "πατριωτισμού" πέτρα την καρδιά του και να προσφέρει την Κυβέρνηση στο ΣΥΡΙΖΑ. Κοντά σ' αυτόν και η γνωστή ατάλαντη γόνος Γεννηματά να σιγοντάρει την ίδια "πρόταση".

Γιατί το έκαναν αυτό; Μήπως για να δώσουν στο ΣΥΡΙΖΑ τη δυνατότητα να κυβερνήσει και ν' αποδείξει το "δίκιο" και την ορθότητα των προτάσεών του; Όχι βέβαια ...απλά εκτελούν το "αντιπυρικό" σχέδιο, το οποίο περιγράψαμε πιο πάνω. Τα κόμματα των δωσίλογων, των γόνων και των μελών της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ θέλουν μέσω του ΣΥΡΙΖΑ να παγιδεύσουν ολόκληρο τον ελληνικό λαό ...Να τον απογοητεύσουν ...Να τον βυθίσουν στη θλίψη ...Να τον κάνουν να αισθανθεί αδύναμος ...Να τον κάνουν να αισθανθεί ανίκανος και ως εκ τούτου να τον βυθίσουν στη μοιρολατρία, η οποία θα τον μετατρέψει σε ένα "εύπλαστο" υποχείριό τους. Αυτός είναι ο στόχος τους. Γι' αυτό τους βοηθάνε οι δωσίλογοι του δικομματισμού ...Για ν' "αποδειχθεί" ότι δεν ήταν προδότες, όταν υπέγραφαν τα προδοτικά Μνημόνια, αλλά "ρεαλιστές" ...Για να "καταλάβει" ο λαός ότι δεν υπάρχει καμία άλλη πολιτική πέραν εκείνης, την οποία έχει προσυπογράψει ο δικομματισμός.

Βασικός "παίκτης" σε αυτό το "παιχνίδι" είναι η ΝΔ, ως η έχουσα τις περισσότερες έδρες στη Βουλή ...Το κόμμα εκείνο, το οποίο μπορεί ακόμα και μόνο του να κάνει το ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση. Αν κάνει τη "μπλόφα" η ΝΔ, υποσχόμενη κυβερνητική εξουσία, τότε είναι εύκολο να την εκμεταλλευτεί ο Τσίπρας. Πώς; ..."Πέφτοντας" στην "παγίδα" τους. Είναι καθήκον του Τσίπρα να μην φοβηθεί και να δημιουργήσει Κυβέρνηση ακόμα και σε συμφωνία με τον "διάολο" ...Να εκμεταλλευτεί μια μοναδική ευκαιρία, η οποία δεν θα του δοθεί ποτέ ξανά ...Να εκμεταλλευτεί μια ευκαιρία, η οποία δεν δόθηκε ποτέ άλλοτε σε μη "εκλεκτούς" ...Να εκμεταλλευτεί μια αφελή αλλαγή της στρατηγικής του συστήματος, η οποία υποτιμά τους πάντες και πρέπει να την "πατήσει".

Πώς μπορεί να την εκμεταλλευτεί; Να την εκμεταλλευτεί ως ηγέτης ενός λαού, ο οποίος έπεσε θύμα τοκογλύφων ...Να την εκμεταλλευτεί, χτυπώντας τους εμπνευστές της "μπλόφας" εκεί όπου "πονάνε". Πού πονάνε οι τοκογλύφοι; Εκεί όπου πονάνε συνήθως οι απατεώνες ...Στα κέρδη και στην "εικόνα" τους, η οποία τους επιτρέπει να έχουν "μούτρα" και να διεκδικούν τα παράνομα κέρδη. Η "εικόνα" είναι το άλφα και το ωμέγα για έναν τοκογλύφο, γιατί, αν αυτή παραμορφωθεί, κινδυνεύει όχι απλά να μην πάρει τα χρήματά που επιθυμεί, αλλά να λιθοβοληθεί στη μέση του δρόμου. Άρα από πού ξεκινάς να τους χτυπάς; Κατ’ αρχήν από τα κέρδη. Κατά πρώτον τους χτυπάς στα ομόλογα, στις τράπεζες, στις ιδιωτικοποιήσεις και δευτερευόντως τους απειλείς την "εικόνα" με την απόδειξη της συμμετοχής τους στη διαφθορά, που δημιούργησε τα παραπάνω κέρδη.

Ξεκινάς λοιπόν με τα "ομόλογα" των 470 εκατομμυρίων ευρώ και των 4 δις της ΕΚΤ, τα οποία λήγουν σε λίγες ημέρες ...Τα "ακούρευτα" ομόλογα. Αν θέλουν να τον στηρίξουν σε μια κυβέρνηση δική τους, ας τους ενημερώσει ότι η πρώτη κυβερνητική απόφαση, που θα πάρει, θα είναι να "κουρέψει" το βενιζελικώς και μυστηριωδώς "ακούρευτο" ομόλογο της ΕΚΤ. Ας τους δηλώσει ότι με τη "στήριξή" τους θα "κουρέψει" την ΕΚΤ. Ότι θα κάνει αυτό, το οποίο παρανόμως και ανηθίκως δεν έκανε ο Βενιζέλος. Γιατί ανηθίκως; Γιατί δεν είναι δυνατόν να "κουρεύεις" τα ασφαλιστικά ταμεία των εκατομμυρίων ανύποπτων εργαζομένων και να μην "κουρεύεις" τους πονηρούς τοκογλύφους της ΕΚΤ. Γιατί δεν είναι δυνατόν να "κουρεύεις" τις αποταμιεύσεις χιλιάδων μικροεπενδυτών και να μην "κουρεύεις" το "τζογάρισμα" λίγων τοκογλύφων, οι οποίοι αγόρασαν τα ελληνικά ομόλογα "κοψοχρονιά".

Μαζί με τα ομόλογα θα πρέπει η νέα Κυβέρνηση να διευθετήσει το ζήτημα των ελληνικών τραπεζών και άρα των ντόπιων τοκογλύφων. Δεν είναι δυνατόν να χρηματοδοτεί ο λαός ιδιωτικές επιχειρήσεις αποτυχημένων ιδιωτών ...και μάλιστα τοκογλύφων. Δεν είναι δυνατόν να έχει δώσει ο λαός πάνω από 100 δις ευρώ, για να χρηματοδοτήσει τράπεζες, των οποίων η χρηματιστηριακή αξία δεν υπερβαίνει τα 2 δις. Πρέπει αυτές οι τράπεζες να περιέλθουν στον έλεγχο και τη διαχείριση του κράτους". Να τοποθετηθεί διοίκηση από στελέχη της Δικαιοσύνης, ώστε από τη μία πλευρά να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των ιδιωτών και από την άλλη ν' αναζητηθούν οι υπεύθυνοι αυτής της αθλιότητας.

Όπως εύκολα θα διαπιστωθεί, υποθέσεις, όπως αυτή της Proton Bank, δεν ήταν η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Ο Λαυρεντιάδης δεν ήταν ο μόνος τραπεζίτης, ο οποίος έπαιρνε τα χρήματα της τράπεζας και "επένδυε" στον εαυτό του. Απλά αυτός ήταν ο μόνος, ο οποίος μέχρι στιγμής πιάστηκε ...Όλοι οι Έλληνες τραπεζίτες τα ίδια έκαναν. Με τα χρήματα των καταθετών και με τα δάνεια, που έπαιρναν από το εξωτερικό —με την "εγγύηση" του κράτους και της Goldman Τράπεζας της Ελλάδας—, δανειοδοτούσαν τους εαυτούς τους και τους "κολλητούς" τους. Ιδιωτικές εταιρείες, που να σπατάλησαν τόσο δημόσιο χρήμα, δεν υπήρξαν ποτέ άλλοτε στην ελληνική ιστορία.

Τώρα, που ξεκινάει στην Ευρώπη η "εποχή" Ολάντ, είναι εύκολο να τολμήσει μια ελληνική κυβέρνηση να κάνει αυτό, το οποίο απορρέει από τα δικαιώματά της. Έχει δικαιώματα όχι μόνον ως ρυθμιστής της τραπεζικής αγοράς, αλλά και ως χρηματοδότης των αποτυχημένων, να προχωρήσει σε κρατικοποιήσεις. Η αναλογία 100 προς 2 (δις) τής δίνει αυτό το δικαίωμα ...Έχει δικαίωμα, ως προστάτιδα των περιουσιών και των καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών. Δεν είναι δυνατόν να μην προχωρήσει σε κρατικοποιήσεις των κατεστραμμένων ιδιωτικών τραπεζών, οι οποίες έχουν υποθηκευμένο ένα μεγάλο ποσοστό της ελληνικής ιδιωτικής περιουσίας και να τις αφήσει να γίνουν φτηνή "λεία" ξένων ομίλων. Δεν είναι δυνατόν να αφήσει το κράτος σε ξένους ν' "αγοράσουν" με μερικά δισεκατομμύρια τα εκατομμύρια των ελληνικών ιδιοκτησιών, τα οποία είναι υποθηκευμένα στις τράπεζες. Καμία τράπεζα δεν πρέπει να αφεθεί να πουληθεί σε κανέναν ξένο τοκογλύφο.

Την ίδια "πλάκα" μπορεί να τους κάνει και με το Ταμείο των Ιδιωτικοποιήσεων. Μπορεί, ως Κυβέρνηση, να "διαλύσει" το Ταμείο με τον ίδιο εύκολο τρόπο που το ίδρυσε ο χοντροδωσίλογος Βενιζέλος ...Μπορεί να στείλει το ΣΔΟΕ και να ερευνήσει το "πόθεν έσχες" όλων των συμμετεχόντων στο πλιάτσικο ...Μπορεί να στείλει τον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, για να δει την "τύχη" των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, που έλαβε το Ταμείο για τη λειτουργία του και κανένας δεν γνωρίζει την τύχη τους ...Μπορεί τέλος, όπως είναι η Α.Ε., η οποία παριστάνει το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, να μεταφέρει τις μετοχές της στο ΙΚΑ και στο ΕΟΠΥΥ. Δεν παραβαίνει κανέναν κανόνα, εφόσον λειτουργεί μέσα στα πλαίσια της "ιδιωτικοποίησης" και υπό το βάρος των χρεών του ελληνικού κράτους απέναντι στα ασφαλιστικά ταμεία.

Σε μια εποχή όπου η Γερμανία μάς προτείνει να κάνουμε το "καθήκον" μας, είναι εύκολο για μια Κυβέρνηση πατριωτών ν' αποκαλύψει τα γερμανικά "καθήκοντα" στην Ελλάδα. Να ανοίξουν όλοι οι ύποπτοι "φάκελοι", οι οποίοι θα "εκθέσουν" τη Γερμανία παγκοσμίως ...Οι "φάκελοι" εκείνοι, οι οποίοι θα αποκαλύψουν στον κόσμο ολόκληρο τη γερμανική "θηριωδία" των ύστερων χρόνων ...Εγκλήματα ανείπωτου πόνου και τεράστιας οικονομικής ζημιάς προκάλεσαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα. Διέλυσαν ένα ολόκληρο κράτος και μια ολόκληρη κοινωνία, προκειμένου να έρθουν στη συνέχεια με το δικαίωμα του "τίμιου" να λεηλατούν έναν από τους πιο ιστορικούς και γενναιόδωρους λαούς στον κόσμο. Μας βίασαν και μετά μας εξευτέλισαν, κατηγορώντας μας για πορνεία.

Αυτά τα εγκλήματα πρέπει ν' αποκαλυφθούν στην ολότητά τους. Δεν πρέπει να μείνουν σφραγισμένα σε "συρτάρια" υπουργείων και μυστικών υπηρεσιών. Η Ελλάδα είναι θύμα και τα θύματα δεν πρέπει από τη ντροπή τους να κρύβουν την αλήθεια. Ο "βιασμός" της Ελλάδας δεν είναι ντροπή της Ελλάδας ...Είναι ντροπή των "βιαστών" της ...Είναι ντροπή αυτών, οι οποίοι στο όνομα μεγαλεπήβολων σχεδίων ευρωπαϊκής ενοποίησης και ειρήνης προσπάθησαν να λεηλατήσουν τους αφελείς ...Είναι ντροπή εκείνων, οι οποίοι δημιούργησαν τη διαφθορά και τους διεφθαρμένους και θέλησαν να καταστρέψουν έναν ανύποπτο λαό, ο οποίος απλά πίστεψε στην Ενωμένη Ευρώπη.

Αυτό ήταν το μοναδικό "έγκλημα" του ελληνικού λαού ...Ήταν αφελής και πίστεψε πως κάποιοι στην Ευρώπη είχαν "οράματα", τη στιγμή που εκείνοι είχαν μόνον "ορέξεις" ...Ήταν αφελής, που άνοιξε τις "πόρτες" του σε απατεώνες και δολοφόνους, ενώ γνώριζε από το παρελθόν τους ότι ήταν αναξιόπιστοι. Ένας λαός, που γνώρισε τη ναζιστική θηριωδία, είχε τη μεγαλοψυχία ακόμα και να "ξεχάσει" τα εγκλήματα των Γερμανών στο όνομα μιας Ενωμένης Ευρώπης, αλλά, όπως αποδείχθηκε, δεν τα είχαν "ξεχάσει" οι ίδιοι οι Γερμανοί.

Είναι θέμα χρόνου ν' αποκαλυφθεί το σχέδιο οικονομικής "άλωσης" της Ευρώπης ...Ένα σχέδιο εξαιρετικά απλοϊκό στη σύλληψή του, το οποίο απλά απαιτούσε εσωτερική προδοσία από την πλευρά των λαών. Μια συμμορία πολιτικών και τραπεζιτών έφερε σε πέρας αυτό το πολύ απλό σχέδιο. Με χρήματα της αμερικανικής FED "φόρτωσαν" τη Γερμανία με χρέος για τη "ένωσή" της, υποσχόμενοι σε αυτήν να την απαλλάξουν από αυτό με την "ένωση" της Ευρώπης. Την "φόρτωσαν" με "πέτσινα" χρήματα, για να τη βάλουν να τα "ξεφορτώσει" πάνω στους άλλους.

...Τα τοκογλυφικά παιχνίδια των γύφτων ...Τα παιχνίδια των εμπόρων ναρκωτικών με τα "βαποράκια". Χρεώνουν τα "βαποράκια" με τη "δόση" τους και μετά τα βάζουν ν' αναζητούν νέους πελάτες, για να τους βγει τζάμπα αυτή η "δόση". Αυτό έκαναν οι τοκογλύφοι με τη Γερμανία. Την έβαλαν στην περιπέτεια της γερμανικής ενοποίησης γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο. Δεν τους "συγκίνησε" ο γερμανικός αλυτρωτισμός. Τους διευκόλυνε, για να "πλημμυρίσουν" την Ευρώπη με "πέτσινα" και ως εκ τούτου άχρηστα δολάρια. Την έκαναν "ναρκομανή" με τα τεράστια χρέη της ενοποίησης και στη συνέχεια —για ανάλογους λόγους— την έβαλαν να σκορπίσει τεράστια χρέη στους λαούς της Ευρώπης. Την έβαλαν σε μια δύσκολη θέση, δίνοντάς της ως μοναδική επιλογή σωτηρίας της την καταστροφή των άλλων ...Τη δημιουργία νέων "ναρκομανών" των χρεών και άρα νέων πελατών για τους προμηθευτές της ...Συγκοινωνούντα "δοχεία" είναι η FED με την ΕΚΤ.

Έτσι δημιουργήθηκε το τεράστιο χρέος των ευρωπαϊκών λαών. Η "αρρώστια" της Γερμανίας "αρρώστησε" ολόκληρη την Ευρώπη. Λαοί λαμπεροί κι εργατικοί επί χιλιάδες χρόνια δεν τρελάθηκαν ξαφνικά, για να γίνουν άχρηστοι τεμπέληδες να τους βρίζουν κάποιοι βάρβαροι Γερμανοί δημοσίως. Προδόθηκαν από τις ηγεσίες τους, οι οποίες τα "πήραν" από τους "άρρωστους". Αυτοί, οι οποίοι σήμερα καταγγέλλουν το πρόβλημα του χρέους, είναι αυτοί, οι οποίοι το δημιούργησαν. Με διαφθορά ανάγκασαν όλα τα κράτη να βυθιστούν στη σπατάλη, κρατώντας τη Γερμανία σε αυστηρή δημοσιονομική πολιτική. "Άπλωσαν" σε όλη την Ευρώπη οικονομικούς "δολοφόνους" —όπως ο Χριστοφοράκος και ο Παπαδήμος— και έβαλαν τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις στο "κύκλωμα" της οργανωμένης "αιμορραγίας". Υπό τον συντονισμό εγκληματικών οργανώσεων τύπου Goldman Sachs έβαλαν τους λαούς στην προκρούστεια κλίνη των χρεών και σήμερα θέλουν να τους "κατακρεουργήσουν".

Όταν έφτασαν τους λαούς στα όρια του "θανάτου", πήγαν για εισπράξεις μέσω του ΔΝΤ. Γι' αυτόν τον λόγο υπάρχει στην Ευρώπη η Τρόικα. Το αμερικανογερμανικό σχέδιο "δολοφονίας" γι' αυτόν τον λόγο έπρεπε απαραιτήτως να συνοδευτεί από την αμερικανική "τεχνογνωσία" του ΔΝΤ. Δεν ήταν δηλαδή ο Παπανδρέου εκείνος, ο οποίος άνοιξε την ευρωπαϊκή "πόρτα" στο ΔΝΤ. Η πόρτα ήταν "ανοικτή" από την αρχή, γιατί αυτός ήταν ο σχεδιασμός ...Απλά ο Παπανδρέου έκανε τη νομιμοποιητική "πρόσκληση".

Σε όλα αυτά τα αντιευρωπαϊκά εγκλήματα είχαν συνεργάτες ηγέτες προδότες ...Συνεργάτες "σκουπίδια", όπως ο Μπαρόζο ή ο Σημίτης ...Συνεργάτες, οι οποίοι φόρτωσαν τις χώρες τους με χρέη και αποζημιώθηκαν με ευρωπαϊκά πόστα ή προστασία μυστικών υπηρεσιών ...Συνεργάτες, οι οποίοι πρόδωσαν τους λαούς και τη Δημοκρατία και σήμερα απολαμβάνουν τη μεγάλη "ζωή" σαν μεγιστάνες.

Όλα αυτά πρέπει επιτέλους ν' αποκαλυφθούν. Η τευτονική συμμορία, που δημιουργεί εγκληματίες "Χριστοφοράκους", τους οποίους, όταν αυτοί αποκαλύπτονται, τους κρύβει στα σοκάκια της, θα πρέπει να καταγγελθεί ...Να καταγγελθεί, για να πληρώσει τα εγκλήματά της, αλλά και για να σταματήσει τα νέα ...Ό,τι δηλαδή συμβαίνει και με το κοινό ποινικό δίκαιο, όπου αναζητείται ο εγκληματίας, προκειμένου να μην συνεχίσει την εγκληματική του δράση, δημιουργώντας νέα θύματα. Είναι καθήκον της Ελλάδας να σταματήσει τη γερμανική "συμμορία" πριν αυτή καταστρέψει και κάποιον άλλο λαό.

Αυτήν τη στιγμή, που γράφεται το κείμενο αυτό, είναι βέβαιον ότι κάπου στον Πλανήτη κάποιοι "τίμιοι" Γερμανοί με το δικαίωμα του "κοσμοπολιτισμού" και με τις ψεύτικες υποσχέσεις περί ανάπτυξης "πλευρίζουν" αξιωματούχους και διαφθείρουν Κυβερνήσεις. Διαφθείρουν τους "κολλητούς" και μετά καταγγέλλουν σαν "ανήθικους" τους λαούς, για να τους λεηλατήσουν χωρίς αντίδραση. Στηρίζουν αιμοσταγή καθεστώτα, προκειμένου να εξασφαλίζουν μερικές εμπορικές παραγγελίες, υποθηκεύοντας το μέλλον ολόκληρων λαών. Απειλούν αυτό το μέλλον, προκειμένου να επωφεληθούν. Στη συνέχεια θα κάνουν αυτά, τα οποία κάνουν εις βάρος των θυμάτων τους στην Ευρώπη ...Θα υπόσχονται "σωτήριες" θεραπείες και πικρά "φάρμακα".

Αυτοί, οι οποίοι "αρρώστησαν" ολόκληρη την Ευρώπη, για να κάνουν τη Γερμανία ασυναγώνιστη, προτρέπουν σήμερα τα ευρωπαϊκά κράτη να "πεθάνουν", για ν' αποκτήσουν "ανταγωνιστικότητα". Αυτοί, οι οποίοι κατέστρεψαν τις οικονομίες, κάνοντάς τες αντιπαραγωγικές, ώστε να λειτουργούν τα γερμανικά εργοστάσια, υπόσχονται στους λαούς να τους βυθίσουν στην ύφεση, για ν' αναπτυχθούν. Οι ίδιοι οι Γερμανοί θα "βοηθήσουν" τους λαούς, για να μπορέσουν αυτοί κάποτε ν' ανταγωνιστούν τη Γερμανία ...Μιλάμε για ψέματα και αθλιότητες άνευ προηγουμένου.

Καθήκον της Ελλάδας απέναντι στον εαυτό της, αλλά και απέναντι στην παγκόσμια κοινωνία, είναι να προβεί σε αποκαλύψεις. Τώρα, που οι δωσίλογοι της λίστας Siemens έπαψαν να κυβερνάνε τη χώρα, έχει μία μοναδική ευκαιρία. Τώρα, που οι συνδαιτυμόνες της Μέρκελ στη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ μπήκαν στις "τρύπες" τους, είναι η ευκαιρία του ελληνικού λαού. Πρέπει ν' ανοίξουν όλοι οι "φάκελοι", που καταδικάζουν την "ηθική" των ανήθικων ...Να ανοίξει ο φάκελος των Ολυμπιακών Αγώνων ...Να ανοίξει ο φάκελος της SIEMENS ...Να ανοίξει ο φάκελος των Ναυπηγείων ...Να ανοίξει ο φάκελος των Υποβρυχίων ...Να ανοίξει ο φάκελος του ΟΣΕ ...Να ανοίξει ο φάκελος των Leopard ...Να ανοίξει ο φάκελος του ΟΤΕ ...Να ανοίξει ο φάκελος του αεροδρομίου Αθηνών ...Να ανοίξει ο φάκελος των εθνικών οδών.

...Να ανοίξουν όλοι οι φάκελοι, οι οποίοι θα εξευτελίσουν τη γριά του Ρήνου και τον σακάτη συνεργό της ...Να ανοίξουν όλοι οι φάκελοι, οι οποίοι εκθέτουν τους πουλημένους ηγέτες της "Τζαμαχιρίας" της Μεταπολίτευσης ...Οι φάκελοι εκείνοι, οι οποίοι φέρουν τις υπογραφές των "στοχαστών", των "εκσυγχρονιστών" και των "συνταγματολόγων" ...Να ανοίξουν οι φάκελοι με τη σημερινή σύνθεση της Βουλής. Τώρα, που οι "συνταγματολόγοι" της αθλιότητας πήραν το εκλογικό "ανάθεμα" και μοιράζονται μεταξύ τους γραφεία από νοβοπάν. Τώρα, που οι γίγαντες του δικομματισμού "φλερτάρουν" με τα μονοψήφια ποσοστά και δεν έχουν τη δυνατότητα να αλληλοκαλύπτονται. Να πάνε όλοι οι φάκελοι στην τακτική Δικαιοσύνη και να αρχίσουν τα μεγάλα δημόσια έργα από τις νέες πτέρυγες του Κορυδαλλού.

Τώρα είναι ευκαιρία να τα μάθουμε όλα. Τώρα, που ο "Γερμανός" Τσοχατζόπουλος μπορεί να γίνει ένα πραγματικό "κεφάλαιο" για τη Δημοκρατία μας. Τώρα, που είναι ένα παγιδευμένο "θηρίο" και το κόμμα, το οποίο υποτίθεται πως θα μπορούσε να τον σώσει, παραπαίει στο 13%. Τώρα είναι ευκαιρία για μια πατριωτική Κυβέρνηση να "διαπραγματευτεί" μαζί του. Να τον βάλει σε ένα πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων με την προϋπόθεση να "δώσει" ό,τι γνωρίζει. Αυτός, ο οποίος είπε ότι μέσα στα σαράντα χρόνια, που βρισκόταν στην κορυφή της εξουσίας, τα γνωρίζει "όλα". Τώρα είναι η ευκαιρία ν' αποκαλυφθούν πράγματα, τα οποία θα κλονίσουν τα θεμέλια όχι μόνον της Ελλάδας, αλλά της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο κόσμος πρέπει να μάθει ποιοι ήταν οι "αρχιτέκτονες" της Ένωσης της αθλιότητας. Πρέπει να μάθει ποια ζώα πρόδωσαν τα οράματα των λαών. Πρέπει να μάθει σε πόσο άθλια χέρια έπεσε η υπόθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να μάθει ποιοι είναι αυτοί, οι οποίοι βύθισαν τους λαούς στα χρέη, προκειμένου στη συνέχεια να τους λεηλατήσουν. Πρέπει ο κόσμος όλος να μάθει πόσο καθάρματα είναι αυτοί, οι οποίοι σήμερα κυβερνούν τη Γερμανία και απειλούν τον γερμανικό λαό με μια νέα καταστροφή.

...Καθάρματα, που είναι θέμα χρόνου να κατηγορηθούν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ...Εγκλήματα πραγματικά, εφόσον καθημερινά συνάνθρωποί μας αυτοκτονούν εξαιτίας μιας κρίσης, για την οποία δεν ευθύνονται οι ίδιοι ...Μιας κρίσης, την οποία προκάλεσαν επίτηδες οι οικονομικοί δολοφόνοι. Αυτοκτονούν καθημερινά άνθρωποι εξαιτίας καταστάσεων στη διαμόρφωση των οποίων δεν συμμετείχαν και απλά κλήθηκαν να τις αντιμετωπίσουν. Άνθρωποι, οι οποίοι κλήθηκαν να πληρώσουν έναν "λογαριασμό" από ένα "φαγοπότι", στο οποίο δεν έλαβαν μέρος. 1727 ψυχές Ελλήνων αναζητούν δικαίωση ...Χιλιάδες ψυχές Ιταλών, Ισπανών, Πορτογάλων το ίδιο.

Μπορεί τώρα να μην φαίνεται, αλλά αυτές οι ψυχές ήδη άρχισαν να στήνουν τα δικαστήρια του μέλλοντος. Γι' αυτά τα δικαστήρια πρέπει να ενημερώσει ο Τσίπρας τους Ευρωπαίους, σε περίπτωση που θα βρεθεί ανάμεσά τους ...Να τους ενημερώσει ότι τους περιμένουν νέες δίκες τύπου Νυρεμβέργης. Η πλάκα της συμμορίας των άχρηστων και των "καθυστερημένων" κολεγιόπαιδων θα πρέπει να τελειώσει. Τα "σκουπίδια", που σήμερα εμφανίζονται σαν ευρωπαϊκή ηγεσία, ενώ στην πραγματικότητα είναι τσιράκια και εισπράκτορες των τοκογλύφων, θα πρέπει να λιώσουν στις φυλακές.

Με αυτά τα δεδομένα ας συνεχίσουν τη "μπλόφα" οι εκλεκτοί της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ ...Οι συμμαθητές, συμφοιτητές, φίλοι και ομοτράπεζοι της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Ο ελληνικός λαός έδειξε πως είναι έτοιμος να στηρίξει την οποιαδήποτε αντιδραστική προσπάθεια. Ο ελληνικός λαός έδειξε πως δεν τρομοκρατείται από τα κτήνη τύπου Σόιμπλε ...Το ανάπηρο και μισάνθρωπο κτήνος, το οποίο το διατηρούν στην εξουσία μόνο και μόνο για να εκμεταλλεύονται το μίσος του για τους ανθρώπους.

Ο Τσίπρας έχει καθήκον να εκμεταλλευτεί αυτές τις τρεις ημέρες και να βρει λύση ...Να βρει οπωσδήποτε λύση, προκειμένου ν' αποκτήσει η χώρα μας Κυβέρνηση εκτός του δικομματικού πλαισίου. Ο λαός τού έδωσε "εντολή" και αυτήν πρέπει να εκμεταλλευτεί. Δεν πρέπει να λιποψυχήσει και να ξαναπετάξει το "μπαλάκι" στον λαό, ζητώντας εκ νέου από αυτόν ν' αποφασίσει σε νέες εκλογές. Πρέπει να κάνει ό,τι χρειάζεται, προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του. Στόχος είναι η σύνθεση αντιμνημονιακής Κυβέρνησης.

Πρέπει να σκεφτεί ως Έλληνας πολίτης και όχι ως αριστερός συνδικαλιστής. Πρέπει να ξεπεράσει την ιδιότητα που συνήθως φέρει. Δεν είναι θέμα μόνον της Αριστεράς η σωτηρία της πατρίδας. Δεν αποτελεί μόνον αγωνία των αριστερών η σωτηρία της κοινωνίας. Γι' αυτήν τη σωτηρία τον ψήφισαν οι Έλληνες, που πίστεψαν στα λόγια του. Κάποιοι δεξιοί "ξέχασαν" ότι είναι αριστερός και τον ψήφισαν για εθνικό τους ηγέτη. Δε έχει λόγο να "φωνάζει" και να τους το θυμίζει συνεχώς ότι είναι αριστερός. Σε κοινωνία ομοίων απευθύνεται πλέον και όχι σε συνδικάτο ομοϊδεατών και αντιπάλων. Ως εκ τούτου πρέπει ν' αναζητήσει κοινά σημεία με τους υπολοίπους αντιμνημονιακούς παράγοντες και όχι διαφορές ...Ένας εκ των νικητών σε εθνικές εκλογές είναι και όχι σε κομματικά συνέδρια.

...Για πρωθυπουργό τον ψήφισαν οι Έλληνες πολίτες και όχι για αρχηγό τους οι Αριστεροί. Πιστεύουμε ότι με αυτά τα "ελάχιστα", που προτείνουμε σε αυτό το κείμενο, μπορεί να βρει κοινό "τόπο" με όλους τους αντιμνημονιακούς παράγοντες, προκειμένου ν' αποκτήσει κυβερνητικούς "εταίρους". Όταν υπάρχουν καλές προθέσεις και ειλικρινή πατριωτικά αισθήματα, οι άξονες σύγκλισης μπορούν να βρεθούν εύκολα. Θα είναι λάθος από την πλευρά του Τσίπρα να παριστάνει τον αριστερό κήνσορα και να επιμείνει στην απαίτηση για "άρση" των υπογραφών των κομματαρχών, προκειμένου να συνεργαστεί με αυτούς. Δεν τον επηρεάζει καθόλου η ύπαρξη αυτών των υπογραφών, αν εξασφαλίσει την υποστήριξή τους. Ψήφο εμπιστοσύνης ζητάει και όχι δήλωση μετανοίας. Δεν απαιτούνται επιπροσθέτως και αναλύσεις αίματος. 

Θα πρέπει να πάψει να τους προκαλεί ως αριστερός, γιατί τους προστατεύει. Ενεργοποιεί συλλογικά ένστικτα και αυτά ακυρώνουν τη λογική των πολιτών. Αυτό ευνοεί τους κομματάρχες του Μνημονίου. Γιατί; Γιατί θα τους δώσει το "άλλοθι" να ξεφύγουν από τις ευθύνες τους και "υπερασπιζόμενοι" δήθεν το ευρώ και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, να μας οδηγήσουν σε εκλογές, πετώντας τις "ευθύνες" στον ίδιο. Σε μια τέτοια περίπτωση θα χάσει την ευκαιρία να κυβερνήσει την Ελλάδα και δεν θα του ξαναδοθεί ποτέ ξανά άλλη τέτοια ευκαιρία. Πρέπει πάση θυσία να πάψει να λειτουργεί με ιδεολογικές "συντεταγμένες", γιατί όχι μόνον θα χάσει την υποστήριξη των δεξιών αντιμνημονιακών δυνάμεων, αλλά θα δώσει και πάλι το "άλλοθι" σε κάποιους να διαφύγουν των ευθυνών τους, παριστάνοντας τους εκπροσώπους της "κεντροδεξιάς".

Αυτό θα είναι ό,τι χειρότερο, γιατί ο ίδιος θα είναι υπεύθυνος όχι μόνον για την ακυβερνησία, αλλά και για τη διάλυση του αντιμνημονιακού μετώπου. Θα είναι υπεύθυνος για την ήττα της αντιμνημονιακής Αριστεράς και για την εξασθένιση της αντιμνημονιακής Δεξιάς. Θα μας οδηγήσει στις εκλογές και ο ίδιος θα καταστρέψει τα επιχειρήματα που χρειάζονται οι αντιμνημονιακές δυνάμεις. Η αντιμνημονιακή θέση ή ο πατριωτισμός δεν είναι μόνον αριστερή "αρετή" αλλά και δεξιά. Σε μια τέτοια περίπτωση, δηλαδή, θα κάνει διπλό κακό. Διπλό κέρδος θα έχουν οι μνημονιακοί παράγοντες να μεταφερθεί ο πόλεμος στα ιδεολογικά "χαρακώματα" και να "αμνηστευτούν" οι προδότες. Αν ο λαός μπει στην ιδεολογική διαμάχη, θα χάσει αυτό το οποίο έχει σήμερα και είναι η εύκολη "θέα" του πραγματικού προβλήματος.

Πρέπει ο Τσίπρας να καταλάβει ότι, αν από δικούς του χειρισμούς χάσει τη μάχη, θα τη χάσει καί ως Έλληνας καί ως αριστερός. Εξαιτίας του θα χάσει καί η Ελλάδα καί η Αριστερά μια τεράστια ευκαιρία. Δεν είναι συγκρουόμενες έννοιες αυτές οι δύο. Η νίκη της μιας δεν είναι ήττα της άλλης. Δεν είναι δυνατόν να νικήσει η Αριστερά και να χάσει η Ελλάδα ή το αντίστροφο. Ας σώσει η Αριστερά την Ελλάδα και ας το κάνει με τον δικό της ηγέτη.

Γι' αυτόν τον λόγο ο Τσίπρας πρέπει να ξεπεράσει όλες τις ιδεολογικές "αγκυλώσεις" και να συγκλίνει προς τον Καμένο ...Να γίνει πραγματικός ηγέτης και να πείσει ο ίδιος τους αριστερούς οπαδούς για την ανάγκη σύγκλισης και όχι να δίνει καθημερινά "διαβεβαιώσεις" ιδεολογικής καθαρότητας στους συντρόφους του. Οι ηγέτες είναι αυτοί που οδηγούν τους οπαδούς τους και όχι το αντίστροφο. Αυτό πρέπει να κάνει ο Τσίπρας σήμερα ...Να στήσει "γέφυρες" με τους δεξιούς αντιμνημονιακούς ...Αναγκαστικά, έστω και μόνον για τις εντυπώσεις. Θα καταλάβει αμέσως το ορθό αυτής της επιλογής από την αντίδραση του μνημονιακού μετώπου και των ξένων αφεντικών του. Πρέπει να προσαρμόσει όλη τη στρατηγική του στις σημερινές ανάγκες της πατρίδας μας. Αυτήν τη στιγμή η πατρίδα δέχεται εξωτερική επίθεση και σε μια τέτοια επίθεση δεν υπάρχουν αριστεροί και δεξιοί ...Υπάρχουν Έλληνες ...Μόνον Έλληνες.

Ας αντιμετωπίσουν αυτοί οι Έλληνες την επίθεση των ξένων ιμπεριαλιστών και μετά ας ξαναζητήσουν "εντολή" από τον λαό, για να "τακτοποιήσουν" την κοινωνία με τον αριστερό ή δεξιό τρόπο. Ας θέσουν αυτές τις προτεραιότητες και να είναι σίγουροι ότι οι πάντες θα τους βοηθήσουν στην προσπάθειά τους. Όλοι οι Έλληνες περιμένουν από αυτούς. Αυτοί ζήτησαν την ψήφο του ελληνικού λαού και σε αυτούς την έδωσε ...Ο λαός τόλμησε ...Οι "εκλεκτοί" του θα τολμήσουν;

Έρχεται η ώρα των λαών και πολλοί θα είναι αυτοί, που, όπως γράφει ο Όμηρος, θα "δαγκώσουν" το χώμα της γης. Οι Έλληνες για μερικά τυπωμένα έγχρωμα χαρτάκια δεν θα χάσουν την πατρίδα τους. Επιβιώσαν σε δυσκολότερες καταστάσεις και δεν θα χάσουν τη μάχη από τα λαμόγια και τους τοκογλύφους. Αντιστάθηκαν σε πραγματικούς στρατηγούς και δεν θα κιοτέψουν μπροστά στη Μέγαιρα του Ρήνου. Δεν θα μπουν στη μηχανή του "κιμά", επειδή το θέλουν ανθρωποειδή σαν τον Ρότσιλντ, τον Σόρος ή τον Μπενράνκε ...Ανθρωπάκια του υποκόσμου, που μερικές δεκαετίες πριν υπήρχαν και διακρίνονταν μόνον στα πορνεία και στα πάσης φύσεως χαμαιτυπεία. Τα "γελάκια" των αθλίων σύντομα θα γίνουν δάκρυα και οδυρμοί. Το έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης πλησιάζει στο τέλος του ...και δεν θα έχει ευτυχή κατάληξη ...ή αλλιώς happy end.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο - ΕΑΜ Β

Εθνικές Εκλογές, 6ης Μαΐου του 2012: Οστρακισμός του γερμανόφιλου μνημονιακού δικομματισμού

ΤΟ ΛΗΜΕΡΙ: Εθνικές Εκλογές, 6ης Μαΐου του 2012: Οστρακισμός τ...: Μετά τις Εθνικές Εκλογές, της 6ης Μαΐου του 2012, το μήνυμα των Ελλήνων είναι σαφέστατο: «Πάρτε το Μνημό...

ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟ: ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΧΑΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΣΕ...

ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟ: ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΧΑΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΣΕ...: Η πολιτική αλητεία συνεχίζεται. Μπροστάρηδες, πρώτος ο Βενιζέλος και μετά τα ξένα συμφέροντα των μεγαλοτραπεζιτών. Ο "σακάτης" του ΠΑΣΟΚ,...

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ – ΝΕΝΕΚΟΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΙΜΩΡΟΥΝ

Οι πολίτες με την ψήφο τους οφείλουν να απαντήσουν στους κλέφτες, στα πρόσωπα κλέφτες. Όμως η έννοια του πολίτη είναι συνώνυμη μιας ολοκληρωμένης δομικής πολιτικής δημοκρατικής παιδείας. Επομένως πρέπει να απαντήσουν στα κόμματα κλέφτες, στις δομές που αναπαράγουν τις παθολογίες. Δεν αρκεί ένα κομμένο κεφάλι στην πλατεία, προσφορά στο πλήθος για να εξυγιανθεί η δημόσια ζωή. Αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό των Δημοκρατιών αλλά των Ολιγαρχιών. Όλοι γνωρίζουν από τη παιδική ηλικία τους τον μύθο με την Λερναία Ύδρα.

Οι πολίτες οφείλουν κυρίως να απαντήσουν σε μια χειρότερη κατηγορία, προσωπική και δομική. Την αφετηριακή, γενεσιουργό αιτία της αρνητικής για την χώρα εξέλιξης. Οφείλουν να τιμωρήσουν τους Κλέφτες – Νενέκους. Τους σύγχρονους Κλέφτες – Νενέκους. Κλοπή - Αργύρια και συνεργασία με τους ξένους για την υπονόμευση της χώρας συμβάδιζαν πάντοτε. Αυτοί είναι χειρότεροι. Είναι η αρχή της διαφθοράς και της πολιτικής παρακμής.

Η ιστορία λέει πως αντιμετώπισε το όργανο των Οθωμανών και του Ιμπραήμ τον Νενέκο και τους οπαδούς του ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Την περίοδο που διανύσαμε και διανύουμε δεν κρίνονται μόνο οι Κλέφτες – Νενέκοι, κρίνονται και αυτοί που τους στηρίζουν. Είχαμε υψηλά επίπεδα χειραγώγησης του λαού. Υψηλότερα από άλλες εμπειρίες ολοκληρωτισμών και ξένης εξάρτησης, αλλά αυτό δεν αποτελεί άλλοθι.

Ένα πεδίο, ένα μέτωπο ηθικής και πολιτικής κάθαρσης της δημόσιας ζωής, ανάκτησης της εξυγιαντικής απελευθερωτικής έννοιας της τιμωρίας και ενταφιασμού της παρακμιακής υπανάπτυκτης έννοιας της ατιμωρησίας, είναι οι Εκλογές.

Οι Δημοκρατίες και οι Δημοκράτες τιμωρούν.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη

ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΥΠΟ ΑΠΟΣΥΡΣΗ... Το σημερινό πολιτικό προσωπικό - έπαψε να είναι πολιτικό εδώ και δεκαετίες και έγινε υπαλληλικό,, εξωθεσμικών και εξωελλαδικών συμφερόντων - είναι υπό απόσυρση. Αποτέλεσε το πλέον ανίκανο και κατέληξε το πλέον διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό της Ευρώπης

ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΥΠΟ ΑΠΟΣΥΡΣΗ

(Μιλώντας στο Καστέλλι – Κισσάμου – Κρήτη)

Χαίρομαι που ζητήσατε να έχουμε σε προεκλογική περίοδο – πολύ εικονική μάλιστα χωρίς τις μάζες όπως έλεγαν – μια συζήτηση ουσίας περιεχομένων πολιτικής παιδείας. Όχι ενταγμένη στο εφήμερο και την νεύρωση της ψήφου. Χρόνια τώρα ψηφίζατε με αυτόν τον τρόπο και η ψήφος σας αποδείχθηκε αυτοκτονική. Όπως έγινε τον Νοέμβριο του 20’. Ψήφισαν τον Γούναρη αντί τον Βενιζέλο.

Η αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας απαιτεί μια προσέγγιση που υπερβαίνει τον εκλογικό κύκλο, αφορά τον πολιτικό και πολύ περισσότερο τον νέο ιστορικό κύκλο. Θα είναι αναγεννητικός μόνον αν καλλιεργηθεί μια νέα πολιτική παιδεία που θα επιμορφώσει ένα νέο πολιτικό προσωπικό, μια νέα Διευθύνουσα τάξη της χώρας σε όλα τα επίπεδα.

Το σημερινό πολιτικό προσωπικό - έπαψε να είναι πολιτικό εδώ και δεκαετίες και έγινε υπαλληλικό,, εξωθεσμικών και εξωελλαδικών συμφερόντων - είναι υπό απόσυρση. Αποτέλεσε το πλέον ανίκανο και κατέληξε το πλέον διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό της Ευρώπης. Την ανεπάρκεια, την ανικανότητα και τον μανιακού τύπου καριερισμό του πληρώνει η χώρα.

Η ανεπάρκεια αυτή αφορά και τις συμπολιτεύσεις και τις αντιπολιτεύσεις και την δεξιά και την λεγόμενη αριστερά. Το 2012 ανακάλυψαν την λέξη Διάλογο, την λέξη Ανάπτυξη, την λέξη Ευρώπη. Πότε προώθησαν, πότε οργάνωσαν και οικοδόμησαν τον πολιτικό διάλογο; Φλυαρούν ως υπότροφοι και ευνοούμενοι της τηλεκρατίας εδώ και δεκαετίες. Τι αναπτυξιακό πρότειναν; Ξέρουν τι σημαίνει Ανάπτυξη της Ελλάδας; Είναι ορατό ότι δεν γνωρίζουν το θέμα. Αποτέλεσαν όλοι δεξιοί και αριστεροί, αστοί και προλετάριοι υφιστάμενα παραρτήματα του χρηματιστικού κεφαλαίου. Ακόμη και σήμερα είναι εγκλωβισμένοι σ’ αυτό. Πότε πρότειναν κάτι Ευρωπαϊκό για την Ευρώπη.

Αλλά επίσης πότε είπαν και έκαναν κάτι αριστερό, προοδευτικό; Είναι ένας κόσμος του παρελθόντος που αποχωρεί αφού προκάλεσε και προκαλεί μεγάλη καταστροφή. Όταν μάλιστα οι συνθήκες ήταν και παραμένουν πολύ ευνοϊκές για την χώρα.

Polis-agora.blogspot.com Ιστολόγιο Μιχάλη Χαραλαμπίδη