Η τελευταία φορά που κάποιος δήμευσε περιουσίες ήταν επί Χίτλερ

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ: Την τελευταία φορά, όπου μία κυβέρνηση της δυτικής Ευρώπης συμπεριφέρθηκε με αυτόν τον τρόπο (κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων στην Κύπρο), ήταν η γερμανική υπό τον Αδόλφο Χίτλερ – ο οποίος «δήμευσε» τις περιουσίες όλων των Εβραίων (υστερόγραφο)

“Ο εν ψυχρώ βιασμός και η εκ προμελέτης δολοφονία της Κύπρου, δεν θα ήταν δυνατόν να συμβούν, εάν δεν υπήρχαν «Εφιάλτες» εντός των τειχών της. Η επιμονή των πολιτών της όμως να συνεχίσουν να μένουν στο ίδιο σπίτι με τους βιαστές και δολοφόνους τους, είναι σίγουρα μαζοχιστική – αφού είναι πολύ πιθανόν ότι θα συνεχίσουν να βιάζονται, καθώς επίσης να δολοφονούνται, για πολλά από τα επόμενα χρόνια".

Άρθρο

“Ανόητο πείσμα, ακόρεστη δίψα για δύναμη, εγωκεντρισμός”, αναφέρεται (σε ελεύθερη μετάφραση) στην πρώτη σελίδα της διαδικτυακής έκδοσης του Spiegel, επάνω από τη φωτογραφία της καγκελαρίου, «συνοδευμένης» από τον υπουργό οικονομικών της – “τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο του πλανήτη σήμερα”, κατά ορισμένα γερμανικά ΜΜΕ.

Περαιτέρω, στο ίδιο άρθρο διαβάζουμε τα εξής: “Το δράμα της δήθεν διάσωσης της Κύπρου τεκμηριώνει το ότι, οι «Ευρω-συγκρούσεις» εξελίσσονται καθημερινά, όλο και περισσότερο, σε μία μάχη για την ηγεσία της Ευρώπης. Εξωτερικά φαίνεται πως η καγκελάριος και ο υπουργός της ενδιαφέρονται για την Οικονομία. Στην πραγματικότητα όμως, επιθυμούν διακαώς να κυριαρχήσουν σε όλους τους υπόλοιπους λαούς, δένοντας τους σφιχτά με τα δεσμά των χρεών”.

Όλα τα προηγούμενα, σε ελεύθερη πάντοτε μετάφραση, «λέχθηκαν» από Γερμανούς, οι οποίοι κατανοούν που δυστυχώς οδηγούνται ξανά – όχι από Έλληνες, από Κυπρίους, από Ισπανούς, από Γάλλους κλπ., οι οποίοι ακόμη δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη.

Από την άλλη πλευρά τώρα, η «ετυμηγορία» της Ρωσίας, όσον αφορά τις προσπάθειες «διάσωσης» της Κύπρου, αφού προηγουμένως οδηγήθηκε χωρίς κανέναν απολύτως λόγο στη χρεοκοπία (θα παρομοιάζαμε τη «διάσωση» του νησιού από τη Γερμανία με αυτήν ενός «βιαστή» ο οποίος, αφού βιάσει επανειλημμένα το θύμα του, προθυμοποιείται αργότερα να του προσφέρει τις πρώτες βοήθειες, ισχυριζόμενος ότι ήταν απαραίτητος ο βιασμός – ότι ήταν «πικρό μεν, αλλά φάρμακο», όπως έλεγε κάποτε το ΔΝΤ για την Ελλάδα), ήταν «καταπέλτης»:

“Η προηγούμενη εβδομάδα θα καταχωρηθεί ως μία από τις πλέον καταστροφικές στην ιστορία της Ευρωζώνης”, είπε χαρακτηριστικά γνωστός Ρώσος συνεχίζοντας: “Την τελευταία φορά, όπου μία κυβέρνηση της δυτικής Ευρώπης συμπεριφέρθηκε με αυτόν τον τρόπο (κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων κλπ.), ήταν η γερμανική υπό τον Αδόλφο Χίτλερ – ο οποίος δήμευσε τις περιουσίες των Εβραίων.

Η προπαγάνδα των ναζί τότε χαρακτήρισε τα χρήματα των Εβραίων «βρώμικα» – όπως ακριβώς κάνει και η «Ευρώπη» σήμερα, με τα χρήματα των Ρώσων….Η «Ευρώπη» αναγκάζει την Κύπρο να κλέψει, αυτά που λίγες ημέρες πριν είχε υποχρεωθεί να ληστέψει”.

Σε σχέση με τα παραπάνω, φαίνεται πως η κατάσταση ευρίσκεται πλέον εκτός ελέγχου – με την Κύπρο να είναι το πεδίο μάχης, μεταξύ της Γερμανίας από τη μία πλευρά (κανείς δεν γνωρίζει εάν πράγματι οι Η.Π.Α. κινούν τα νήματα από το παρασκήνιο, μέσω του ΔΝΤ), καθώς επίσης της Ρωσίας από την άλλη – ενώ οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί, «για τους Κυπρίους και χωρίς τους Κυπρίους», είναι το λιγότερο τερατώδεις (αν και αναμενόμενες, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναλύσεις μας).

Συνεχίζοντας, ο παραλληλισμός της Γερμανίδας καγκελαρίου με τον Χίτλερ, καθώς επίσης των καταθετών στις τράπεζες με τους Εβραίους, εκ μέρους της Ρωσίας, είναι σίγουρα υπερβολικός. Εν τούτοις, δεν μπορούμε να μην ευαισθητοποιηθούμε από το ότι, «οι Εβραίοι το 1940 δεν πίστευαν, μέχρι την τελευταία στιγμή, πως θα χάσουν τις περιουσίες τους από τους ναζί, πολύ περισσότερο βέβαια ότι θα οδηγούνταν στα κρεματόρια – ούτε οι Γάλλοι φυσικά ότι θα εισέβαλλε η Γερμανία στη χώρα τους».

Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω, αυτό που κατά πολλούς θεωρείται πλέον βέβαιο είναι το ότι, αργά ή γρήγορα θα «κατασχεθούν», ανάλογα με την Κύπρο, καταθέσεις και σε άλλες χώρες (άρθρο μας).

Παράλληλα, θα κλείσουν αρκετές τράπεζες με το «δεδικασμένο» πλέον της Λαϊκής (πρώτη από όλες υποθέτουμε η Ισπανική Bankia), ο παγκόσμιος οικονομικός πόλεμος θα κλιμακωθεί (ανάλυση μας), τόσο οι καταθέτες, όσο και οι επενδυτές θα «αποχαιρετήσουν» σταδιακά την Ευρώπη (πιθανόν και το ευρώ), θα υπάρξουν πολλαπλές επιθέσεις εναντίον τραπεζών (bank run), ενώ οι κοινωνικές αναταραχές, οι εμφύλιοι πόλεμοι, καθώς επίσης οι διακρατικές συρράξεις, θα επανέλθουν στο προσκήνιο απειλητικότερες από ποτέ.

Σημείωση: “Είναι μονόδρομος το ευρώ, όταν πρέπει ταυτόχρονα να αποδεχτεί ένας λαός την υποδούλωση στη Γερμανία, την εξαθλίωση και τη λεηλασία του, όπως κάποτε από τον Χίτλερ και τους ναζί;” ρωτούν κάποιοι φίλοι μας. “Δεν υπάρχουν μονόδρομοι, αλλά περισσότερο ή λιγότερο επώδυνοι δρόμοι”, είναι η προφανής απάντηση, με μία από τις ορθολογικές δυνατότητες να έχει ήδη αναλυθεί πριν ένα χρόνο, στο κείμενο μας «Ελλάδα, ενώπιοι ενωπίω».

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (26 Μαρτίου 2013)

Πρόκειται αλήθεια πράγματι για την αναβίωση του ναζισμού στη Γερμανία; Είναι αντικειμενικές οι τοποθετήσεις της Ρωσίας; Είναι σωστοί οι χαρακτηρισμοί του Spiegel, όσον αφορά τη Γερμανίδα καγκελάριο, καθώς επίσης τον υπουργό οικονομικών της;

Κατά την άποψη μας, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται με την πρώτη ματιά – ενώ η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή, από όσο φανταζόμαστε. Η Κύπρος, ακριβώς επειδή είναι πολύ μικρή συγκριτικά με την υπερχρεωμένη Ιταλία ή με την Ισπανία, οπότε λιγότερο επικίνδυνη για το σύστημα, «δολοφονήθηκε», έτσι ώστε να αποτελέσει ένα «παράδειγμα προς αποφυγήν» – με στόχο ουσιαστικά τον εκφοβισμό εκείνων των οφειλετών-χωρών, οι οποίες ίσως θελήσουν στο μέλλον να αποφύγουν την εξόφληση των δανείων τους.

Ειδικότερα, όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν (άρθρο μας), ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης κεφαλαίων στην Ευρώπη είναι αναμφίβολα η Γερμανία - η οποία, λόγω του ότι είναι η μοναδική σχεδόν πλεονασματική οικονομία της νομισματικής ζώνης, έχει δανείσει μεγάλο μέρος των κεφαλαίων της (κρατικά, επιχειρήσεων και τραπεζών) έντοκα σε όλες τις υπόλοιπες χώρες (Πίνακας Ι).

Κάποια δε από τα επενδυτικά κεφάλαια αγνώστων ιδιοκτητών, τα οποία είναι τοποθετημένα σε ομόλογα της Ευρωζώνης και τα οποία αυξάνουν συνεχώς τα επιτόκια τους, ενδεχομένως να ανήκουν σε Γερμανούς.

δείτε τους πίνακες εδώ

Με κριτήριο λοιπόν όλα αυτά, η Γερμανία είναι, άμεσα ή έμμεσα (μέσω της ΕΚΤ), ο δανειστής πολλών χωρών της Ευρωζώνης – οι οποίες αδυνατούν ή δεν θέλουν να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Στα πλαίσια αυτά, όπως συμβαίνει και με τις επιχειρήσεις που χρεοκοπούν, έχουν ενεργοποιηθεί οι «σύνδικοι πτώχευσης» – οι οποίοι απαιτούν τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων (δημόσια και ιδιωτική περιουσία) των οφειλετών, για να εξοφληθεί η Γερμανία (με όλα όσα κάτι τέτοιο συνεπάγεται για την ειρήνη στην Ευρώπη).

Φυσικά δεν κινδυνεύουν μόνο οι οφειλέτες, όπως η Ισπανία, η Ιταλία κλπ. αλλά, ίσως πολύ περισσότερο, οι δανειστές - κυρίως δε η Γερμανία η οποία, εάν δεν καταφέρει τελικά να εισπράξει τις απαιτήσεις της, θα χρεοκοπήσει (με εκκωφαντικό θόρυβο). Πόσο μάλλον όταν οι εξαγωγές της, οπότε σε μεγάλο βαθμό το ΑΕΠ και η εξυπηρέτηση των δικών της δανείων, εξαρτώνται από την περαιτέρω είσπραξη των απαιτήσεων της.

Συμπερασματικά λοιπόν, είναι εντελώς ανόητο να μιλάμε για σχέδιο «διάσωσης» της Κύπρου (της Ελλάδας, της Ιρλανδίας κλπ.) – αφού πρόκειται για ένα σχέδιο διάσωσης της Γερμανίας από τη χρεοκοπία, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία. Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος πελάτης φυσικού αερίου της Ρωσίας – η οποία μάλλον δεν θέλει να χάσει ούτε τον πελάτη, ούτε τις οικονομικές απαιτήσεις της απέναντι του.

Σε παγκόσμιο επίπεδο τώρα, αργά ή γρήγορα θα συμβεί το ίδιο και με την Κίνα – η οποία, επειδή είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής των Η.Π.Α., θα ζητήσει κάποια στιγμή την εξόφληση των υποχρεώσεων της. Όταν έλθει αυτή η ώρα (άρθρο μας), επειδή εδώ δεν πρόκειται για χώρες του μεγέθους της Κύπρου και της Γερμανίας, ο πλανήτης θα δοκιμαστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό – ας ελπίσουμε χωρίς να καταστραφεί ολοκληρωτικά, αφού θα κινδυνεύσουν με χρεοκοπία είτε η Κίνα, είτε οι Η.Π.Α. (όπως είτε η Γερμανία, είτε ο Ευρωπαϊκός Νότος εντός Ευρωζώνης).

Ολοκληρώνοντας υπενθυμίζεται ότι, τα ξένα πιστωτικά ιδρύματα, εκτός των ρωσικών, έχουν εκκρεμή δάνεια ύψους 59,2 δις $ προς την Κύπρο (τέλη Σεπτεμβρίου 2012, σύμφωνα με την BIS). Τα ρωσικά δάνεια δε, σε κυπριακές εταιρείες ρωσικής καταγωγής, υπολογίζονται στα 30-40 δις $ από την Moody’s (πηγή:Reuters). Επομένως, ο «συστημικός κίνδυνος» δεν είναι εντελώς αμελητέος.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 25. Μαρτίου 2013

viliardos@kbanalysis.com

«Mε κυνισμό και αθωότητα»

Χρήστος Γιανναράς

Η σωστή διάγνωση της ασθένειας είναι το μισό της θεραπείας. Έχει λοιπόν μεγάλη σημασία να ξέρουμε, αν ο εφιάλτης τον οποίο ζει η ελλαδική κοινωνία σήμερα είναι μια συγκυριακή, εφήμερη κρίση ή η πραγματικότητα μιας ιστορικής παρακμής.

Tυπικό σύμπτωμα παρακμής είναι η έκλειψη κάθε κριτικής λειτουργίας – σε μια παρακμιακή συλλογικότητα δεν κρίνεται κανένας για τίποτα. Yπάρχουν οι θεσμοί κρίσης, ελέγχου, αξιολόγησης. Aλλά δεν λειτουργούν. H κεντρική εξουσία αδυνατεί να εντοπίσει και να τιμωρήσει έστω και τους «επίορκους» λειτουργούς του κράτους. Παρακμή σημαίνει να έχουν πάψει να λειτουργούν, για δεκαετίες, «πειθαρχικά συμβούλια» κρίσης παραπτωμάτων, παρανομιών, αντικοινωνικής συμπεριφοράς των υπαλλήλων του κράτους. Nα έχει καταργηθεί θεσμικά η αξιολόγηση ικανοτήτων, αποδοτικότητας, ποιότητας, εργατικότητας ή φυγοπονίας στις υπηρεσίες του δημοσίου. Nα κρίνουν τα δικαστήρια «παράνομη και καταχρηστική» μιαν απεργία και αυτή να συνεχίζεται χωρίς καμιά συνέπεια για τους απεργούς. Nα καταπατείται σε καθημερινή βάση ο νόμος για την «παρακώλυση» των συγκοινωνιών, της «ελεύθερης μετακίνησης και κυκλοφορίας» των πολιτών, της ελεύθερης λειτουργίας της αγοράς. Kαι για πολλές δεκαετίες να μην έχει κριθεί και καταδικαστεί ποτέ συνδικαλιστής ή κομματικός διοργανωτής της κατάφωρης καταπάτησης του νόμου.

Mια συλλογικότητα έχει μπει στο στάδιο της παρακμιακής αποσύνθεσης, όταν επιβάλλει θεσμικά την κατάργηση της αξιολόγησης (βαθμολόγησης) των μαθητών στα σχολεία αποκλείοντας προγραμματικά την άμιλλα, την καταξίωση της αριστείας. Όταν η «αντιγραφή» στις εξετάσεις είναι καθεστώς, αυτονόητη (ατιμώρητη) πρακτική στα πανεπιστήμια. Όταν εκεί και η εκλογή ή εξέλιξη των καθηγητών είναι συνάρτηση της κομματικής και ιδεολογικής, πειθήνιας στράτευσής τους. Όταν οι ηγεσίες της Δικαιοσύνης, των Eνόπλων Δυνάμεων, των κοινωφελών οργανισμών, οι πρυτανείες των AEI, δεν προκύπτουν από αμερόληπτη κρίση αλλά από κυβερνητική (κομματική) εύνοια. Όταν οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι επικεφαλής επιστημονικών συλλόγων, επαγγελματικών σωματείων, συντεχνιακών επιμελητηρίων και συνδικαλιστικών οργανώσεων εκλέγονται με κριτήριο την κομματική τους ένταξη, όχι την ικανότητα και αξιοσύνη τους. Tότε η παρακμή τεκμαίρεται θανατηφόρα. Δεν υπάρχει μέλλον, ιστορική προοπτική, για μια τέτοια συλλογικότητα.
Tο κράτος είναι οργανωτικός μηχανισμός στην υπηρεσία των κοινωνικών αναγκών. Όταν το κράτος λειτουργεί άκριτα, χωρίς κρίση και έλεγχο της επάρκειας και ποιότητας των υπηρεσιών του, η ακρισία μεταδίδεται αναπόφευκτα και σε κάθε πτυχή του συλλογικού βίου. Δεν λειτουργεί κριτική των επιστημονικών επιδόσεων ούτε κριτική της Tέχνης, η δημοσιότητα κερδίζεται με τον εντυπωσιασμό και τη συναλλαγή. Δεν λειτουργεί καν βιβλιοκρισία, οι βιβλιοπαρουσιάσεις είναι μόνο λιβανωτός και άμετρος εκθειασμός, οι εφημερίδες δημοσιεύουν μόνο εγκώμια βιβλίων για να μη στερηθούν τις πληρωμένες διαφημίσεις των Eκδοτών.
Στο πολιτικό πεδίο, τη μήτρα του κακού, η έκλειψη του κριτικού ελέγχου φτάνει να είναι μια τυπική μορφή ολοκληρωτισμού. Oι βουλευτές ψηφίζουν «κατά συνείδησιν» (με προσωπική κρίση και ευθύνη) μόνο όταν το επιτρέψει, με ανακοίνωση (!) ο κομματάρχης. Όποιος διανοηθεί να κρίνει τις αποφάσεις του ή την κομματική «γραμμή», είναι αυτονόητο και κοινά παραδεκτό ότι «θέτει εαυτόν εκτός κόμματος». Σε κοινωνίες παρακμής η προσχώρηση σε κόμμα, πολιτευτών και πολιτών, δεν επιδέχεται κριτικό έλεγχο, λειτουργεί όπως και η επιλογή και υποστήριξη ποδοσφαιρικής ομάδας. Tο περιέγραψε εύστοχα ο Eλύτης: «Kαι τα μεν και τα δε είναι όλα καλά εάν βρίσκονται με το μέρος μας, και όλα κακά εάν βρίσκονται από το άλλο» («Tα δημόσια και τα ιδιωτικά»).
Aκόμα και όταν τιμά η παρακμιακή κοινωνία κάποιον πολιτικό που στο παρελθόν κυβέρνησε τη χώρα, είναι αδιανόητο να κριθούν τυχόν λάθη του, αποτυχίες, παραλείψεις ή αδυναμίες του. Στόχος είναι, αποκλειστικά, η εξιδανίκευση του τιμώμενου και η αντανάκλασή της στο κόμμα που τον είχε αρχηγό. Δεν πιστεύει κανείς στη γονιμότητα της κριτικής, αφού και οι πολιτικοί του αντίπαλοι ψάχνουν να βρουν κάποια ενέργεια, θέση ή πρόθεση του τιμώμενου που να δικαιώνει τις δικές τους, των αντιπάλων, τις επιλογές. H πολιτική ασκείται με τους όρους της αυτοδιαφήμισης. Mόνο.

***

Tο μεγάλο auditorium του Mεγάρου Mουσικής κατάμεστο. Kατά τεκμήριο, σύμπασα η ηγεμονεύουσα στη χώρα τάξη παρούσα. Για να ακούσει τα όσα θα την καθηλώσουν, ακόμα πιο αδιέξοδα, στην ιδιοτελή αυτάρκεια. Στην ανίατη απώλεια επαφής της με την πραγματικότητα.
Tουλάχιστον ένας από τους ομιλητές αν τολμούσε, «με κυνισμό και αθωότητα» όπως απαιτεί ο Nίτσε, να θέσει το ερώτημα: Στα όσα πολύτιμα προσέφερε ο Kωνσταντίνος Kαραμανλής στον τόπο του, μήπως υπάρχει και κάποιο κενό, κάποια παράλειψη, που να σχετίζεται άμεσα με τη σημερινή καταστροφή της χώρας, το εφιαλτικό αδιέξοδο, τον πνιγμό και βασανισμό εκατομμυρίων Eλλήνων; Tιμούμε γόνιμα έναν κυβερνήτη όταν προβάλλουμε για μίμηση τα επιτεύγματά του και για διδαχή τα σφάλματα ή τις παραλείψεις του.
O K.K. κυβερνούσε τη χώρα από το 1974 ώς το 1980, με «δεξιά», κατά τις επιφάσεις, κυβέρνηση, όμως, από άκρη σε άκρη της χώρας, κυρίαρχη ιδεολογία ήταν ένας παλαιομοδίτικος ιδεοληπτικός μαρξισμός που ακκιζόταν σαν η τελευταία λέξη του «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου». Eίχε κυβερνήσει ο K.K. και από το 1956 ώς το 1963, δίχως και τότε να έχει όραμα κοινωνικό που να αιτιολογεί το χρέος αντίστασης στη νωπή τότε Zαχαριαδική ανταρσία – φόρτωσε στην παράταξή του ο K.K. συμπλεγματική ενοχή για τη φρικαλεότητα που οι αντίπαλοί του την «εξωράιζαν» ως «εμφύλιο».
Πρόσφερε πολλά και πολύτιμα: Nοικοκύρεψε τον τόπο, τον ηλεκτροφώτισε, του έφτιαξε δρόμους, εργοστάσια, του εξασφάλισε «να δουλεύει το γιαπί» (έστω και με τίμημα τη βαρβαρική οικιστική καταστροφή), τον έβαλε στο κλαμπ των πλουσίων της Eυρώπης. Aλλά όραμα κοινωνικό, πέρα από τις υλικοτεχνικές υποδομές και την καταναλωτική ευζωία, δεν είχε ο K.K. Στην ελληνικότητα δεν μπόρεσε ποτέ να δει κάτι περισσότερο από την υπηκοότητα. Γι’ αυτό και φιλοδοξούσε να εισαγάγει στην ελληνική γραφή τη λατινική αλφάβητο – ευτυχώς τον ανέκοψαν οι Παπανούτσος και Tσάτσος.
Tο τεράστιο κενό «νοήματος» που άφησε στην πολιτική ο K.K. οδήγησε νομοτελειακά στον εφιάλτη της καταστροφής που ζούμε σήμερα. «Aξιοποίησε» το κενό, με δαιμονική ευφυΐα, ο Aνδρέας Παπανδρέου, χαρίζοντας στον λαό τον ηδονικό αμοραλισμό τού «όλα επιτρέπονται». H N.Δ. ζήλευε την ηροστράτεια επιτυχία του Aνδρέα, ο εκπασοκισμός της ήταν το αποτέλεσμα της προσπάθειάς της να τον μιμηθεί.
Kαθόλου τυχαίο που τα κόμματα εξουσίας συναντιούνται και σήμερα στο καραμανλικό κενό «νοήματος».
Αναδημοσίευση από την Kαθημερινή - Ημερομηνία δημοσίευσης: 16-03-13

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΔΕΙΛΙΑΣ: Οι Έλληνες δεν συνειδητοποιούν δυστυχώς τι έχουν - παράλληλα, δεν θέλουν να καταλάβουν ότι, ο πλούτος «παράγει» εχθρούς, ενώ η ιδιοκτησία, όπως και η ελευθερία, πρέπει να προστατεύονται με κάθε μέσον, καθώς επίσης με κάθε απαραίτητη θυσία

“Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες του ΔΝΤ, των τοκογλύφων και της Γερμανίας".

Άρθρο

Η Ελλάδα είναι μία εξαιρετικά πλούσια χώρα – γεγονός που τεκμηριώνεται αφενός μεν από το μικρό συγκριτικά συνολικόχρέος της (από το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της δηλαδή, το οποίο είναι από τα χαμηλότερα στη Δύση), αφετέρου από την πολύ μεγάλη δημόσια περιουσία της.

Αρκεί να αναφέρει κανείς την αξία της ΔΕΠΑ, η οποία υπερβαίνει τα 5 δις €, καθώς επίσης του ΟΠΑΠ (πάνω από 4 δις €), για να κατανοήσει τι ακριβώς έχει στην ιδιοκτησία του το ελληνικό δημόσιο – εταιρείες διαμάντια, οι οποίες δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χαθούν και που πρέπει να υπερασπισθούμε με κάθε θυσία.

Εάν θελήσει κανείς τώρα να εφαρμόσει μία διαφορετική μέθοδο, καταρτώντας επί τέλους έναν «Εθνικό Ισολογισμό», στη μία πλευρά του οποίου θα καταγράφονται τα χρέη, ενώ στην άλλη τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας, θα εκπλαγεί σίγουρα – αφού θα διαπιστώσει πολύ εύκολα ότι, το δημόσιο χρέος υπερκαλύπτεται, ενώ δεν υπάρχει λόγος να πουληθεί καμία κοινωφελής, κερδοφόρα μονοπωλιακή ή στρατηγική εθνική επιχείρηση.

Δυστυχώς βέβαια εκποιήθηκε στο παρελθόν, ερήμην μας, ο ΟΤΕ – ο οποίος δεν ιδιωτικοποιήθηκε, όπως λέγεται, αλλά κρατικοποιήθηκε από την πρωσική Γερμανία (η Deutsche Telekom είναι κρατική).

Περαιτέρω, οφείλουμε να καταλάβουμε ότι, ακόμη και ντομάτες να πουλάς, υπολογίζεις προηγουμένως το κόστος τους, για να τοποθετήσεις την τιμή πώλησης τους – ενώ η κυβέρνηση, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, πουλάει πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία που δεν της ανήκουν, χωρίς καν να γνωρίζει την αξία τους, αλλά και χωρίς να ενημερώνει αυτούς που την εξέλεξαν (πιστεύοντας στις «απατηλές» προεκλογικές της δεσμεύσεις).

Μεταφορικά, είναι σαν να διορίζεις έναν διευθυντή στην επιχείρηση σου, ο οποίος πουλάει όσο-όσο τα περιουσιακά της στοιχεία, χωρίς καμία σοβαρή κοστολόγηση και χωρίς καν να σε ρωτήσει - αδιαφορώντας παράλληλα για το τζίρο, την κερδοφορία και το μέλλον της, απολύοντας ταυτόχρονα το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού της.         

Από την άλλη πλευρά, εάν απέναντι στα ιδιωτικά χρέη των Ελλήνων (τα οποία ευρίσκονται εύκολα από τα δάνεια που έχουν δώσει οι τράπεζες), τοποθετήσει κανείς μόνο δύο από περιουσιακά τους στοιχεία, τις καταθέσεις και τα ακίνητα, θα διαπιστώσει ότι είναι πάνω από έξι φορές υψηλότερα – όταν στη Γερμανία δεν υπερβαίνουν το τριπλάσιο.

Εκτός αυτού, η ζημία που προκλήθηκε στους Έλληνες, μετά το 2009, εάν υπολογίσει κανείς την κατάρρευση των αξιών (πάνω από 30% στα ακίνητα, άνω του 500% στο χρηματιστήριο, μισθοί, εισοδήματα κλπ.), είναι ανυπολόγιστη – αφού ξεπερνάει ήδη το 1 τρις € , ενώ αυξάνεται συνεχώς.  

Όλα τα παραπάνω, όπως επίσης ο τεράστιος ορυκτός και ενεργειακός πλούτος της Ελλάδας, το πολύτιμο κλίμα της για τη γεωργία και τον τουρισμό, η ηγετική ναυτιλία της, η απίστευτα μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά της και πολλά άλλα, είναι γνωστά φυσικά στους εισβολείς – οι οποίοι έχουν  θέσει την πατρίδα μας σε καθεστώς «ομηρίας» και κατοχής.

Δυστυχώς όμως, φαίνεται πως δεν είναι γνωστά στους ίδιους τους Έλληνες – οι οποίοι μάλλον δεν συνειδητοποιούν τι έχουν, ενώ δεν θέλουν να καταλάβουν ότι, ο πλούτος «παράγει» εχθρούς, ενώ η ιδιοκτησία, όπως και η ελευθερία, πρέπει να προστατεύονται, με κάθε μέσον και με κάθε θυσία.

 

Περαιτέρω η Ελλάδα, με χρέος μόλις στο 113% του ΑΕΠ της («μόλις» λόγω της τεράστιας περιουσίας της, καθώς επίσης των απίστευτα μεγάλων οικονομικών δυνατοτήτων της), οδηγήθηκε σκόπιμα στη χρεοκοπία – με τη βοήθεια της διόγκωσης του ελλείμματος του προϋπολογισμού της.

Αν και στην αρχή δε είχε πρόβλημα δημοσίου και μόνο χρέους (όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έχουν πρόβλημα ιδιωτικού χρέους), αργότερα, μετά την υπογραφή κυρίως του εγκληματικού PSI, απέκτησε τραπεζικό πρόβλημα – το οποίο, μαζί με τους υπερβολικούς φόρους, καθώς επίσης με την κατάρρευση των μισθών, των αξιών γενικότερα και την ανεργία (πολιτική λιτότητας), εξελίχθηκε και σε πρόβλημα ιδιωτικού χρέους.

Την ίδια στιγμή, ξανά με την υπογραφή του PSI, η πατρίδα μας έχασε τη δυνατότητα μετατροπής του εξωτερικούδημοσίου χρέους της (κατά 90% περίπου) σε εθνικό νόμισμα – με αποτέλεσμα να έχει σήμερα εγκλωβιστεί στο ευρώ, χωρίς καμία δυνατότητα «μη αυτοκτονικής» εξόδου της από τη Ευρωζώνη.

Στη συνέχεια, ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής και πνευματικής «ηγεσίας» της, αναλώνεται σε ατέρμονες συζητήσεις, με στόχο να δικαιολογήσει το γιατί επέτρεψε την είσοδο των εισβολέων, την υιοθέτηση των μνημονίων της ντροπής, καθώς επίσης των εγκληματικών δανειακών συμβάσεων – επιμένοντας «δουλικά» στο ότι, δεν υπήρχε και δεν υπάρχει καμία εναλλακτική λύση.

Με τη συγκεκριμένη «λογική της δειλίας», οι Έλληνες το 1940 θα έπρεπε να μην αντισταθούν στην εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων - αφού δεν υπήρχε καμία απολύτως πιθανότητα να κερδίσουν τη μάχη. Δηλαδή, μεταφορικά στη σημερινή εποχή, αφού η μη υπογραφή των μνημονίων θα μας οδηγούσε στη χρεοκοπία, ήταν λογικό να μην αντισταθούμε – να μη δώσουμε επομένως μία «αιματηρή μάχη», η οποία φαινόταν εκ των προτέρων χαμένη (αν και δεν ισχύει κάτι τέτοιο)!

Ξανά στο 1940 (υιοθετώντας την παραπάνω «λογική της δειλίας»), χάνοντας έναν πόλεμο χωρίς να δώσουμε καμία απολύτως μάχη, αφού δεν υπήρχε ελπίδα νίκης (εναλλακτική δυνατότητα σήμερα), θα έπρεπε να υπακούμε τυφλά σε μία ενδοτική κυβέρνηση, όπως αυτή που διόρισαν τότε οι δυνάμεις κατοχής – διοργανώνοντας ενημερωτικές ημερίδες «διαχείρισης της ήττας» και αποφεύγοντας την αντίσταση ή τον ανταρτοπόλεμο εναντίον του εχθρού.

Άλλωστε δεν υπήρχε καμία βιώσιμη εναλλακτική λύση το 1940 – όπως επίσης δεν υπάρχει σήμερα (πάντοτε κατά τους υποστηρικτές των δυνάμεων κατοχής). Ελλείψει λοιπόν (δήθεν) κάποιας εναλλακτικής λύσης ή πρότασης, θα πρέπει να επιτρέψουμε την ανεμπόδιστη λεηλασία του δημοσίου και ιδιωτικού πλούτου της πατρίδας μας, την οικονομική γενοκτονία δηλαδή, καθώς επίσης την υποδούλωση της για τα επόμενα πενήντα χρόνια – με την ελπίδα ότι, κάποια στιγμή θα μας λυπηθούν οι εισβολείς και θα μας ανταμείψουν για την υποτέλεια μας, προσφέροντας ίσως κάτι περισσότερο από τριάντα αργύρια.

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 12. Μαρτίου 2013

ΥΨΩΜΑ 731 : ΟΙ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΤΟΥ 1940

Στις αρχές του Μάρτη, ο ίδιος ο Μπενίτο Μουσολίνιέφτασε στην Αλβανία για να παρακολουθήσει από κοντά τις επιχειρήσεις. Κύριος στόχος, η διάσπαση του μετώπου σε μια γραμμή έξι χιλιομέτρων, από τηνΓκλάβα στο Μπούμπεσι. Την επιχείρηση είχε αναλάβει το όγδοο ιταλικό σώμα στρατού, που έριξε στη μάχη τέσσερις μεραρχίες και δυο τάγματα μελανοχιτώνων, κρατώντας άλλες δύο σε εφεδρεία. Απέναντι τους, η πρώτη ελληνική μεραρχία που πολεμούσε συνεχώς, χωρίς σταμάτημα, από την αρχή της εκστρατείας. Η πολυδιαφημισμένη «Εαρινή Επίθεση»των Ιταλώνξέσπασε στις 9 του Μάρτη του 1941 σε όλη τη γραμμή του μετώπου. Στις 26 του Μάρτη ο απολογισμός ήταν τραγικός . Δώδεκα ιταλικές μεραρχίες με άφθονα εφόδια είχαν ριχτεί σε έξι πεινασμένες και ξεθεωμένες ελληνικές και δεν πήραν ούτε σπιθαμή εδάφους.
Το εν λόγω ύψωμα βρίσκεται περί τα 20 χλμ. βόρεια της Κλεισούρας. Ήταν ένα από τα ισχυρότερα ερείσματα, που κατέλαβε ο Ελληνικός Στρατός κατά τους χειμερινούς αγώνες, που προηγήθηκαν, κλειδί της όλης τοποθεσίας, στον κεντρικό τομέα τηςΑλβανίας. Η παραμονή σε ελληνικά χέρια του υψώματος αυτού καταδίκαζε κάθε προσπάθεια των Ιταλών. Η αρχή της ιταλικής επίθεσης έγινε νωρίς το πρωί της 9ης Μαρτίου, με σφοδρή δράση του πυροβολικού με όλμους και αεροπορικό βομβαρδισμό των ελληνικών θέσεων. Ένας τιτάνιος αγώνας διεξήχθη στο ύψωμα 731 (υψόμετρο) κατά την«Εαρινή Επίθεση» των Ιταλών στα μέσα Μαρτίου 1941, προκειμένου οι ιταλικές δυνάμεις με την παρουσία του ίδιου του δικτάτορα Μουσολίνι -μετά από τέσσερις μήνες πόλεμο – να δρέψουν μία νίκη κατά της Ελλάδας και να κατέβουν μαζί με τις ναζιστικές δυνάμεις των Γερμανών «νικητές» στην Αθήνα! Το 731 όμως, ανέτρεψε τα σχέδια τους. Στο ύψωμα αυτό, καθώς και στα γειτονικά υψώματα, πολέμησαν οι άνδρες του 5ου Συντάγματος της 1ης Μεραρχίας πού κατάγονταν κυρίως από την Καρδίτσακαι τα Τρίκαλα.

Η Ιστορία για το 731 γράφει: “Επί 7 ημέρες, ως τις 15 Μαρτίου η μεραρχία δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά απέκρουσε τα κύματα των επιτιθέμενων αντιπάλων. Οι επιθέσεις και αντεπιθέσεις άρχιζαν με πυκνό κανονιοβολισμό που κατέσκαβε τα υψώματα, για να καταλήξουν σε συμπλοκές, όπου το λόγο είχαν η χειροβομβίδα και η λόγχη. Το ύψωμα 731, μεταξύ Αώου και Άψου, έμεινε θρυλικό. Ως τις 19 Μαρτίου, μετά από σχετική τριήμερη ανάπαυλα, οι Ιταλοί εξαπέλυσαν κατά του υψώματος 731 όχι λιγότερες από 18 επιθέσεις. Το «731», όπως έμεινε γνωστό στην πολεμική ιστορία και των δύο αντιπάλων, υπήρξε ίσως ένα από τα πιο αιματοβαμμένα υψώματα ολόκληρου του παγκοσμίου πολέμου”.(ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. 1978, τόμος ΙΕ, σελ.441-442).

Ο λογοτέχνης και ακαδημαϊκός Άγγελος Τερζάκης, πολεμιστής του 1940, γράφει: “Ξημερώνει η 10 Μαρτίου 1941, ημέρα Δευτέρα, και το πυροβολικό του Καβαλλέρο ξαναρχίζει. Ξαναρχίζει από την Τρεμπεσίνα, με πείσμα διπλό, γιατί η πρώτη μέρα χάθηκε κι αυτό είναι άσχημο για μιαν επίθεση, που πρέπει να το πετύχει στις πρώτες ώρες της. Το κανονίδι τώρα απλώνεται ανατολικά, στο 731. Είναι τέτοιο που μόνο με τους θρυλικούς βομβαρδισμούς του Βερντέν, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, μπορεί να παραβληθεί. Τ’ ακούει και ζαρώνει περίτρομη η ψυχή του ανθρώπου. Τα ελληνικά πυρά της έκοψαν την ορμή, ως που το μεσημέρι οι Ιταλοί ενισχυμένοι με νέες δυνάμεις, ξανάρχισαν, όμως, το πεζικό κατόρθωσε με μόνα τα δικά του να σπάσει το πρώτο κύμα του εχθρού. Στις 6 τ’ απόγεμα οι Ιταλοί άνοιγαν μεγάλη φωτιά κατά του 731. Χύμηξαν ύστερα με ταυτόχρονη προσπάθεια να το υπερκεράσουν από τη δημοσιά, ενώ έπιαναν και να βομβαρδίζουν τηνΤρεμπεσίνα. Ήταν η έβδομη επίθεσή τους για το 731. Το ύψωμα έμπαινε πια, ζωσμένο με φλόγες στο θρύλο” (Άγγελος Τερζάκης, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΪΑ 1940-1941, Αθήναι 1964, σελ.177-178).
Στο προσωπικό χειρόγραφο ημερολόγιο του Ταγματάρχη (τότε) Δημήτριου Κασλά, από το Πουρί Ζαγοράς, Διοικητή του ΙΙ (2ου) Τάγματος του 5ου Συντάγματος Τρικάλων, που με τους στρατιώτες του υπερασπίστηκε το ύψωμα 731, αναφέρει:
“(Ημέρα πρώτη: Κυριακή 9η Μαρτίου 1941, «έναρξις της επιθέσεως») 
(Πρωινές ώρες): Την 06:30 ώραν ήρξατο τρομακτικόν και καταιγιστικόν πυρ του εχθρικού Πυροβολικού και όλμων. Η πρώτη ομοβροντία μιας βαρέας Πυροβολαρχίας ερρίφθη ακριβώς την 06:30 ώραν επί του υψώματος 731, όπου ο Σταθμός Διοικήσεώς μου ήτο το σύνθημα της ενάρξεως της βολής. Ο βομβαρδισμός συνεχίζεται με αυξάνουσαν έντασιν. Σμήνη αεροπλάνων ρίπτουν συνεχώς τα φορτία των επί των υψωμάτων 731 και 717. Το ύψωμα 731, όπου το Τάγμα μου, σείεται συνεχώς, σκόνη, φωτιά και καπνός, η ατμόσφαιρα είναι βαρειά, δύσκολα αναπνέει κανείς από τα αέρια των εκρήξεων, κόλασις πυρός, μας περιβάλλαν καπνοί και αι φλόγες, δεν ημπορούμε να διακρίνουμε τι γίνεται εις απόστασιν 10 μέτρων. Το ύψωμα 731 ήτο δασωμένον με δέντρα ύψους 4-5 μέτρων, εντός διώρου έμεινε γυμνόν. Τα συρματοπλέγματά μας κατεστράφησαν, τα χαρακώματα ισοπεδώθηκαν, οι στρατιώται καλύπτονται εις τας οπάς των οβίδων και αγωνίζονται απεγνωσμένα να επανορθώσουν τας ζημίας, ιδίως να προστατεύσουν τα πολυβόλα και οπλοπολυβόλα από την καταστροφήν, από τις πέτρες και χώματα που εγείροντο από τας εκρήξεις. Τα υπάρχοντα επί του υψώματος 731 δύο πυροβόλα των 6,5 και αντιαρματικός ουλαμός των 37 κατεστράφησαν ολοσχερώς.

Περί την 07:30 ώραν κατόρθωσα να επικοινωνήσω τηλεγραφικώς δια λίγα λεπτά με τονΣυνταγματάρχην Κετσέαν, επίσης μετά του Διοικητού του Συγκροτήματος Συνταγματάρχου Γεωργούλα Ν., οι οποίοι αγωνιούσαν να πληροφορηθούν την κατάστασίν μας. Με ερώτησαν εάν οι άνδρες του Τάγματος κρατούν τας θέσεις των, τους απάντησα ότι οι Λόχοι ευρίσκονται εις τας θέσεις των. Μου διεβίβασεν την εξής Διαταγήν γραπτήν. «Επί των θέσεών σας θ’ αμυνθήτε μέχρις εσχάτων, η Πατρίς, η Ανωτάτη Διοίκησις απαιτεί να κρατήσετε ψηλά την τιμήν των όπλων». ……………Του απήντησα ότιδήποτε και αν συμβή δεν θα εγκαταλείψωμεν το 731 και έχω πεποίθησιν ότι δεν θα περάσουν οι Ιταλοί.
Περί την 8ην ώραν το Πυροβολικόν του εχθρού ήρχισε να επιμηκύνη την βολήν του εις τα μετόπισθεν του Τάγματος και την 08:30 731 και 717. ΄Ητο φανερόν πλέον ότι θα ήρχιζεν η επίθεσις των Ιταλών. Διέταξα τους Λόχους να ετοιμάσουν τα αυτόματα και να μη βάλουν από μεγάλας αποστάσεις, παρά μόνον όταν οι Ιταλοί θα έφθαναν εις ωρισμένα σημεία του εδάφους που υπεδείχθησαν επί τόπου εις απόστασιν περίπου 200 μέτρων. έπαυσεν την βολήν του επί των υψωμάτων. Περί την 09:30 ώραν οι Ιταλοίχρησιμοποιούντες τας δεξιά του 5ου Λόχου βαθείας γραμμάς πλησιάζουν επικινδύνως και προσεγγίζουν τα κατεστραμμένα συρματοπλέγματα. Αρχίζει πλέον ο αγών διά της χειροβομβίδος. Οι Ιταλοί δοκιμάζουν με τρόμον και φωνάς τα καταστρεπτικά αποτελέσματα των αμυντικών μας χειροβομβίδων.

(Μεσημέρι): Την μεσημβρίαν προσπαθούν οι Ιταλοί να επαναλάβουν την επίθεσίν των, αλλά ευθύς ως αναπτύσσονται καθηλούνται και διασκορπίζονται από το Πυροβολικό και τα Πολυβόλα μας. (Απόγευμα): Το απόγευμα και ενώ μέχρι της στιγμής εκείνης τα εχθρικά πυρά είχον αραιωθή, εκσπά και νέα επίθεσις μετά σφοδρού βομβαρδισμού, εφ’ ολοκλήρου του τομέως της Ι Μεραρχίαςκαι ανασκάπτεται πάλιν το έδαφος από το πυροβολικόν και τας βόμβας αεροπλάνων. Οι στρατιώται περιμένουν να πλησιάσουν τα εχθρικά τμήματα πεζικού, τα παραλαμβάνουν με τα αυτόματα και τα αποδεκατίζουν με επιτυχείς ριπές και όταν ο εχθρός χρησιμοποιή τας βαθείας γραμμάς και προσεγγίζει τα χαρακώματα, επιτίθενται διά της χειροβομβίδος και της λόγχης. Οι Ιταλοί όμως δεν παραιτούνται. Δοκιμάζουν διά μία ακόμα φοράν, προτού νυκτώση, να διασπάσουν τας γραμμάς μας επί του υψώματος 731. Και η προσπάθεια αυτή αποκρούεται σε σοβαροτάτας απωλείας.
(Βράδυ): Η νύκτα μας βρίσκει όλους εξηντλημένους σωματικώς. Είμεθα όλη την ημέραν νηστικοί. Εν τούτοις κανείς δεν θέλει να φάγη. Έχουμε άφθονο κονιάκ. Οι Λόχοι δεν ζητούν ψωμί αλλά χειροβομβίδας αμυντικάς και σκαπανικά εργαλεία. Καθ’ όλην την νύκτα οι ημιονηγοί του Τάγματος, οι αφανείς αυτοί ήρωες επηγαινοερχόνταν εις τον σταθμόν εφοδιασμού διά να μας φέρουν εκατοντάδας φορτίων χειροβομβίδων, πυρομαχικών και λοιπών εφοδίων.
(Ημέρα δεύτερη: Δευτέρα 10 Μαρτίου 1941). 
(Πρωινές ώρες): Την 7ην πρωινήν ήρχισε πάλιν το ιταλικόν πυροβολικόν. Εις τας 9 ώρα αρχίζει η Ιταλική επίθεσις. Αυτήν την ημέραν κατευθύνεται προς το αριστερόν μας διά να υπερφαλαγγίσουν το 731 εκ του αριστερού. Οι Ιταλοί κινούνται με μυρίας προφυλάξεις, τους καταλαμβάνει πρώτον το Πυροβολικόν μας και τους αποδεκατίζει. Το Πυροβολικόν των Ιταλών προσπαθεί να υποστηρίζει την κινουμένην φάλαγγα. Οι Ιταλοί προχωρούν κατά διαδοχικά κύματα με προφανή σκοπόν να καταλάβουν οπωσδήποτε το 731, χωρίς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τας απωλείας των. Οι Ιταλοί φθάνουν εις απόστασιν από 50-100 μ. από την γραμμήν αντιστάσεως. Διά να εξαπατήσουν τους στρατιώτας μας υψώνουν λευκά μανδίλια, προς στιγμήν υπέθεσαν ότι επρόκειτο να παραδοθούν. Αντελήφθην εκ πρώτης στιγμής ότι επρόκειτο περί απάτης. Επενέβην αμέσως, διέταξα έντασιν των πυρών διά χεροβομβίδων και τοπικήν αντεπίθεσιν. Οι Στρατιώται κραυγάζοντες την περίφημον πολεμικήν ιαχήν «αέρα» διά της λόγχης και των χειροβομβίδων αιφνιδιάζουν τους Ιταλούς, οι οποίοι αρχίζουν να τρέχουν προς τα οπίσω, μεταβαλόντες την υποχώρησίν των εις πανικόβλητον φυγήν. Η επίθεσις των συνετρίβη. 
(Μεσημέρι): Ολίγον προ της μεσημβρίας διεξάγεται νέα προσπάθεια εις το ίδιο σημείον παρά Ιταλών κατόπιν πάλιν προπαρασκευής διά σφοδρού βομβαρδισμού και η επίθεσις αύτη συνετρίβη προ του ακαμάτου ηρωισμού των Λόχων, διά της λόγχης, μέχρι την 12:30 ώραν τρέπομεν εις νέαν άτακτον φυγήν τους Ιταλούς. (Απόγευμα): … Εις τας06:30 αρχίζει βομβαρδισμός επί των υψωμάτων 731 και 717 και μετ’ ολίγον νέα επίθεσις των Ιταλών και κατά των δύο πλευρών του υψώματος 731, δηλαδή εναντίον και των δύο Λόχων μου. Και η επίθεσις αυτή απεκρούσθη με βαρυτάτας απωλείας διά τον εχθρόν.
(Βράδυ): Προς το εσπέρας νομίζουν ότι θα κλονίσουν το ηθικόν των στρατιωτών μας, ρίπτουν δι’ αεροπλάνων χιλιάδας προκηρύξεις, καλούν τους στρατιώτας μας να ρίψουν τα όπλα και να σπεύσουν να παραδοθούν. Αι προκηρύξεις αυταί μόνον γέλωτας προσέφερον εις τους ηρωικούς οπλίτας. Και η δευτέρα ημέρα της επιθέσεως έκλεισε με την απόλυτον διατήρησιν των θέσεών μας επί του υψώματος 731, καθώς επίσης και το δεξιά μου ΙΙΙ Τάγμα επί του υψώματος 717″.
Η «Εαρινή Επίθεση» των Ιταλών απέτυχε. Ο Μουσολίνι έφυγε ταπεινωμένος. Το ύψωμα 731 έγινε δόξα και το όνομά του γράφτηκε στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη: «731».

Η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει

Γεώργιος Π. Παύλος*

Αν μέχρι πρότινος η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μια ελπίδα για την ανθρωπότητα και την παγκόσμια δημοκρατία, σήμερα αυτός ο ρόλος της αναιρείται βήμα προς βήμα και κινδυνεύει να χάσει ό,τι μέχρι σήμερα συμβόλιζε η λέξη Ευρώπη για τον πολιτισμό, την δημοκρατία και την ανθρωπιά.

Έτσι, δεν έχουν περάσει εβδομήντα χρόνια, δηλαδή ούτε μια γενιά ανθρώπων από τότε που η Γερμανία του 3ου Ράιχ έδειχνε το αποκρουστικά απάνθρωπο πρόσωπό της φονεύοντας με εξίσου αποκρουστικό τρόπο εκατομμύρια άμαχων ανθρώπων, παιδιών γυναικών ανδρών, μη Αρείας καταγωγής, Εβραίους, Σλάβους, Έλληνες ή όποιους άλλους, ενώ οι Γερμανοί στρατιώτες με μπουλντόζες έσπρωχναν τα πτώματα σε ομαδικούς τάφους, όπως δείχνουν άπειρα φωτογραφικά η κινηματογραφικά ντοκουμέντα.

Σήμερα στην Ελλάδα ξαναδοκιμάζουμε και ξαναγευόμαστε τη γερμανική απανθρωπιά και την ζωώδη συμπεριφορά της κυρίας Μέρκελ αλλά και όσων βρίσκονται πίσω από αυτή την θλιβερή κυρία και αφανώς την καθοδηγούν, όχι μόνο να ξαναχρεώσει στον γερμανικό λαό νέες απάνθρωπες πράξεις, αλλά και να οδηγήσει την Ευρώπη δεκαετίες ή και αιώνες πίσω στο σκοτεινό Μεσαίωνα. Κι εάν στο Μεσαίωνα λειτουργούσαν κάποιες αρχές χριστιανικής ηθικής, τώρα ο νέος Μεσαίωνας θα είναι πολύ πιο φρικαλέος, αφού η μόνη ηθική είναι αυτή του χρηματιστηρίου και το δίκαιο της βίας.
Δεν είναι της ώρας να περιγράψουμε πώς ο παπικός και ο προτεσταντικός χριστιανισμός ευθύνονται τα μέγιστα για την ευρωπαϊκή εξέλιξη που οδήγησε στην αποϊεροποίηση της ζωής, της φύσης και της κοινωνίας, ανοίγοντας τον δρόμο για την μηχανιστική και εργαλειακή απανθρωποποίηση του νεώτερου κόσμου. Σήμερα οι σταυροφορίες, τα τανκ και οι στρατηγοί έχουν απλώς αντικατασταθεί από τις αγορές, τις τράπεζες και τους τραπεζίτες.
Όπως και να έχει το πράγμα, δεν είναι δυνατόν και δεν μπορούμε ως Έλληνες να δεχθούμε αμαχητί την νέα αυτή εισβολή και διάλυση της Ελλάδας. Δεν πρέπει ως Έλληνες να ησυχάσουμε έως ότου προσέλθουν στη δικαιοσύνη όλοι όσοι εκ των Ελλήνων πολιτικών και άλλοι συνεργάστηκαν με το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, προκειμένου μέσα σε δύο χρόνια να συμβούν όσα κανείς νοήμων άνθρωπος δεν μπορούσε να διανοηθεί λίγο πριν.
Δεν είναι δυνατόν να δεχθούμε αυτή την ύβρη που συμβαίνει σήμερα, επειδή ορισμένοι εκ των Ελλήνων πολιτικών έχασαν κάθε αίσθηση δημοκρατίας, ανθρωπιάς αλλά και ελληνικότητας.
Πώς είναι δυνατόν να δεχθούμε άλλο αυτό που συμβαίνει σήμερα προ των οφθαλμών μας και που δεν είναι διαφορετικό από μια νέου είδους γενοκτονία των Ελλήνων με την ελληνική μάλιστα συνηγορία, αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός, τα κυβερνώντα κόμματα και οι βουλευτές των δέχονται τόσο απλά, τόσο αβασάνιστα, και τόσο πρόθυμα, οι Έλληνες να πληρώνουν φόρο για κάθε παιδί που γεννούν, δηλαδή το ίδιο το ελληνικό (;) κράτος να αποφασίζει την βιολογική εξαφάνιση των Ελλήνων.
Οι Έλληνες συνταξιούχοι να καταδικάζονται σε πρόωρο θάνατο με την σύνταξη πείνας που τους επιβάλλεται από την ίδια την ελληνική Πολιτεία. Ο ελληνικός στρατός να διαλύεται και οι αξιωματικοί του να τιμωρούνται με συντάξεις πείνας. Η ελληνική επιχειρηματικότητα να στραγγαλίζεται, η παραγωγικότητα και η ελληνική οικονομία να εξαφανίζονται.
Η ελληνική γλώσσα να υποβιβάζεται σε δεύτερη ή τρίτη γλώσσα και βαθμιαία να καταργείται μαζί με πολλά άλλα στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού, αφού η ελληνική πολιτεία έχει αποδεχθεί μέχρι το 2020 να εφαρμόσει το Ενιαίο ευρωπαϊκό πρόγραμμα σπουδών, στο οποίο μόνον 8 ώρες εβδομαδιαίως θα διατίθενται για τα ελληνικά γράμματα στα ελληνικά σχολεία.
Τέλος, Οι Έλληνες εργαζόμενοι να αμείβονται με τριτοκοσμικούς μισθούς που όχι απλώς δεν επιτρέπουν την συντήρηση των οικογενειών των αλλά ούτε την δική των επιβίωση, ενώ η δημόσια ελληνική περιουσία που εκτιμάται σε εκατοντάδες τρις ή και τετράκις εκατομμύρια ευρώ να μεταβιβάζεται στους ιδιώτες δανειστές και τους διεθνείς τραπεζίτες. Κι αυτό μάλιστα με επίσημες υπογραφές του Έλληνα Προέδρου της Δημοκρατίας, του Έλληνα Πρωθυπουργού, των Ελλήνων Υπουργών και των Ελλήνων Βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ως αν η Ελλάδα ως χώρα ανεξάρτητη και ελεύθερη, ως δημοκρατική πολιτεία να έχουν καταργηθεί πλέον από την Ιστορία.
Για όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να δεχθούμε μια οικογένεια και μια ομάδα Ελλήνων (;) πολιτικών ανδρών να αποφασίζουν εναντίον της ιστορίας, της ελληνικής φυλής και του ελληνικού λαού, εναντίον της ελληνικής και κυρίαρχης πολιτείας, αλλά και εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας. Διότι εάν δεχθούμε την κατάργηση των Ελλήνων από την ιστορία, όπως δυστυχώς συνειδητά ή ασυνείδητα κάποιοι αποδέχθηκαν και πράττουν αναλόγως, τότε αυτομάτως συμπράττουμε στην εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας αυτών που κατ’ ουσίαν μισούν τους λαούς, μισούν τους ανθρώπους, μισούν τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την ανθρωπιά. Αυτών που χάριν του απρόσωπου κέρδους και της σαπισμένης των ψυχής είναι ικανοί να φονεύουν εκατομμύρια αμάχων, παιδιών, γυναικών, ανδρών, λαών, προκειμένου να οικειοποιηθούν τον πλούτο των χωρών που τους φιλοξενούν επί χιλιάδες χρόνια.
Εξοχώτατε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, κύριε Κάρολε Παπούλια, αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ Αντώνη Σαμαρά με τους συμβούλους σας, κύριε Ευάγγελε Βενιζέλε, και όσοι άλλοι πολιτικοί άνδρες που αυτή την ώρα με τις πράξεις σας καταγράφεσθε στην ελληνική και παγκόσμια ιστορία, δεν είναι δυνατόν εν ονόματι του Ελληνικού Συντάγματος να δέχεστε να καταργούνται η Ελλάδα και οι Έλληνες από την ιστορία και να συνυπογράφετε με τους διεθνείς τοκογλύφους την εξόντωση του ελληνικού λαού και της ελληνικής κοινωνίας. Δηλαδή να αποδέχεστε να γίνεστε κατ’ ουσίαν συνεργοί σε κάτι που ούτε η Οθωμανική αυτοκρατορία διανοήθηκε ποτέ να πράξει στα τετρακόσια χρόνια βάναυσης δουλείας του Ελληνικού λαού και των Ελλήνων.
Ακόμη κι εσείς, Άγιοι Ιεράρχες της ελληνικής ορθόδοξης Εκκλησίας δεν μπορείτε να σιωπάτε τώρα, αυτή την στιγμή που σταυρώνεται και εκδιώκεται ο ελληνικός λαός από το τελευταίο εναπομείναν τμήμα ελληνικής γης. Πώς είναι δυνατόν να τον καλέσετε να εορτάσει σε λίγους μήνες την Ανάσταση του Θεού, ενώ δέχεστε εν σιωπή την δική του σταύρωση και τον δικό του εμπαιγμό και δεν αγωνίζεσθε για την δική του Ανάσταση;
Ως Έλληνες και ως Ευρωπαίοι είμεθα υποχρεωμένοι να αντισταθούμε σε τούτο τον εμπαιγμό όχι μόνο διότι πρέπει να επιβιώσουμε ως λαός, ως έθνος, ως φυλή, ως χώρα και ως πολιτεία, αλλά πρωτίστως διότι η μοίρα μας ως Έλληνες είναι να αντιστεκόμεθα σε κάθε μορφή βαρβαρότητας που θέλει να υποτάξει τους ανθρώπους και τους λαούς και να τους μετατρέψει σε χοίρους της Θεάς Κίρκης.
Η Ελλάδα είναι πατρίδα όλου του κόσμου και όλων των ανθρώπων που γεννήθηκαν για να αγαπούν και όχι να μισούν, όπως βροντοφωνάζει η αρχαία κόρη των Ελλήνων, Αντιγόνη. Η Ελλάδα ανήκει σε όλους τους ανθρώπους, όλων των εποχών και όλων των λαών της γης, θυμίζοντας σε όλους μας Έλληνες ή μη πως δεν διαφέρει ο άνθρωπος από τα βάρβαρα και άγρια άλογα ζώα, εάν δεν μπορεί να βλέπει το «πάνυ ακριβές» στο βλέμμα του άλλου ανθρώπου, του ξένου και να το φονεύει χάριν της ζωώδους επιβίωσής του.
Τούτη λοιπόν η στιγμή είναι στιγμή κρίσης για όλους τους Έλληνες και όλους τους ανθρώπους στην γη, που αντιστέκονται και δεν δέχονται το ψέμα, την ηλιθιότητα και την δαιμονικότητα των παγκόσμιων τραπεζιτών που αποφάσισαν να καταργήσουν σε παγκόσμιο επίπεδο όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά τον όλο άνθρωπο και την ανθρωπιά, την φιλία, την αλληλεγγύη, την δημοκρατία και την ελευθερία ανθρώπων και λαών.
Γι’ αυτό, εάν σήμερα οι Έλληνες αντισταθούν και υπερασπίσουν χάριν της Ελλάδος αλλά και χάριν κάθε λαού και κάθε ανθρώπου την ειρήνη, την Δημοκρατία, την Ελευθερία και την Ανθρωπιά, όπως έπρατταν πάντα ως ελληνικό έθνος, χωρίς να φοβούνται τον θάνατο, τότε αύριο όλος ο κόσμος και η ανθρωπότητα όχι μόνο θα τιμήσουν αλλά και θα ακολουθήσουν και θα έρθουν να βοηθήσουν τον λαό και την χώρα των Ελλήνων του ΟΧΙ, απέναντι σε κάθε μορφή βαρβαροποίησης και απανθρωποποίησης των ανθρώπων και των λαών.

* Ο κ. Γεώργιος Π. Παύλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/: «Στο διάολο η τρόικα!» φώναξαν 1,5 εκ. Πορτογάλοι....

--THOUREIOS-- http://thoureios.blogspot.com/: «Στο διάολο η τρόικα!» φώναξαν 1,5 εκ. Πορτογάλοι....: Συγκλονιστικά -πολιτικής σημασίας- γεγονότα έγιναν το Σαββατοκύριακο στην Πορτογαλία. Τον απίστευτο αριθμό του ενάμισι εκατομμυ...

Τρομάζει Βρυξέλλες και Μέρκελ το φαινόμενο Μπέπε Γκρίλο..Ο μόνος τρόπος για να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ είναι ένας: να το επιβάλλει ο λαός της ανατρέποντας την ληστοσυμμορία που τον κυβερνά και διεκδικώντας την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία του στον τόπο...ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ....Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΩΣ ΑΠΟΙΚΙΑ

Ξέρετε την παροιμία «ρώτα τον μπάρμπα μου, τον ψεύτη»; Ε, αυτή η παροιμία ταιριάζει γάντι πρώτα και κύρια στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας κ. Προβόπουλο. Αν θες, λοιπόν, να μάθεις σε τι κατάσταση βρίσκεται η ελληνική οικονομία ρώτα τον μπάρμπα μου, δηλαδή τον διοικητή της ΤτΕ κ. Προβόπουλο που είναι κατ’ επάγγελμα και καθ’ έξιν ψεύτης, για να μάθεις. Αυτό μας λένε κατ’ ουσία κυβέρνηση και παπαγαλάκια. Κι ο κ. Προβόπουλος δεν τους άφησε παραπονεμένους. Εξέδωσε μια κατά παραγγελία Έκθεση του Διοικητή, όπως κάνει κάθε χρόνο. Στην Ομιλία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Προβόπουλου στην 80η Ετήσια Γενική Συνέλευση των Mετόχων της, μάθαμε ότι οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας βελτιώνονται. Γιατί; Διότι: «Πριν από ένα χρόνο, πολλοί αναλυτές προεξοφλούσαν, σχεδόν ως αναπόφευκτη, τη χρεοκοπία και την έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ. Σήμερα το ενδεχόμενο αυτό έχει πλέον απομακρυνθεί και η οικονομία μπορεί να προσβλέπει σε βαθμιαία έξοδο από την κρίση. Η μεταστροφή του κλίματος οφείλεται σε μια σειρά από παράγοντες που βοήθησαν την ελληνική οικονομία να αποφύγει τον τεράστιο κίνδυνο και να επανέλθει σε τροχιά εξισορρόπησης και σταθεροποίησης.»

Καταρχάς, η Ελλάδα βρίσκεται εδώ και τρία σχεδόν χρόνια – από το πρώτο μνημόνιο – υπό καθεστώς χρεοκοπίας. Οι δανειστές της Ελλάδας την αποκαλούν κατάσταση «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» και το πολιτικό προσωπικό της χώρας που έχει ταχθεί να διασφαλίσει τα συμφέροντά των τοκογλύφων έναντι του ελληνικού λαού, έχει βαλθεί να μας πείσει επί τρία χρόνια ότι αυτή η κατάσταση – σε αντίθεση με την «άταχτη χρεοκοπία» – είναι υπέρ μας. Επομένως, ο κ. Προβόπουλος απλά μας δουλεύει, όπως άλλωστε συνηθίζουν χρόνια τώρα όλοι οι ομογάλακτοι του. Αυτός είναι κι ένας από τους πολλούς λόγους που μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΌ ΤΟ ΕΥΡΩ

Όσο για την περίφημη έξοδο από το ευρώ, που δήθεν όλοι οι αναλυτές προεξοφλούσαν, θα πρέπει να θυμίσουμε σ’ όλους ότι είναι οι ίδιοι που σήμερα προεξοφλούν την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Ας θυμηθούμε τον γνωστό Σόρος, αλλά και τον Ρουμπινί, οι οποίοι προσφάτως άλλαξαν τροπάριο. Γιατί είχαν λάθος πριν και τώρα έχουν δίκιο; Επειδή το θέλει η σκοπιμότητα και τα συμφέροντα που προασπίζεται ο κ. Προβόπουλος; Όχι βέβαια. Και πριν, αλλά και τώρα έχουν άδικο οι εν λόγω αναλυτές. Οι «αναλύσεις» τους υπακούν σε συμφέροντα πλασαρίσματος στις αγορές κεφαλαίου. Με δαύτες διαμορφώνουν προσδοκίες με διπλό στόχο: Αφενός να εκβιάσουν πολιτικές αποφάσεις σύμφωνα με τα συμφέροντα που εκπροσωπούν. Αφετέρου να εξάψουν τα αγελαία ένστικτα των επενδυτών της αγοράς με σκοπό να κερδοσκοπήσουν τα συμφέροντα που εκπροσωπούν.

Είναι απολύτως σίγουρο ότι ούτε οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης, ούτε το αδελφάτο της Μέρκελ ήθελε την Ελλάδα εκτός ευρώ. Το γεγονός ότι δήλωναν και ξαναδήλωναν το αντίθετο ήταν ένα άθλιο παιχνίδι τρομοκράτησης του ελληνικού λαού. Το έκαναν μόνο και μόνο για να δώσουν την ευκαιρία στον ντόπιο πολιτικό προσωπικό των δωσίλογων να τρομοκρατούν με σενάρια φρίκης και πανωλεθρίας τους απλούς πολίτες. Και για το άθλιο αυτό παιχνίδι θα έρθει η ώρα να λογοδοτήσουν όλοι τους. Στην πράξη προσπαθούσαν να κατατρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό με την μόνη δυνατή διέξοδο από το αδιέξοδο στο οποίο τον έχουν φέρει. Θέλησαν να τρομοκρατήσουν τον φυλακισμένο, τον δούλο, τον ραγιά Έλληνα ότι θα καταστραφεί ολοκληρωτικά έτσι και αποκτήσει την ελευθερία του. Εκεί αποσκοπούσε και αποσκοπεί το όλο παιχνίδι.

Ο μόνος τρόπος για να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ είναι ένας: να το επιβάλλει ο λαός της ανατρέποντας την ληστοσυμμορία που τον κυβερνά και διεκδικώντας την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία του στον τόπο. Το φωνάζουμε από την αρχή. Ακόμη και την εποχή που πολλοί είχαν μασήσει το παραμύθι ότι δήθεν, τάχα μου, η Γερμανία και οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης συνωμοτούσαν για να μας πετάξουν από το ευρώ. Ενώ ίσχυε και ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Η συνωμοσία που εξυφαίνεται είναι η προσπάθεια, πάσει θυσία, να κρατηθεί η Ελλάδα εντός ευρώ. Μέχρι και διπλό νόμισμα έχουν σε εφεδρεία και είναι έτοιμοι να επιβάλλουν στην χώρα, αν δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά, προκειμένου η Ελλάδα να μην φύγει από το ευρώ και την ευρωζώνη.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Ο λόγος είναι απλός. Η Ελλάδα στο σύνολό της ως επικράτεια και ως λαός έχει προγραμματιστεί να ισοπεδωθεί, να διαλυθεί και να εκποιηθεί προκειμένου να επιβιώσει ο «σκληρός πυρήνας» του ευρώ, δηλαδή πρωτίστως η Γερμανία. Η Ελλάδα δεν κρίνεται βιώσιμη ως χώρα και γι’ αυτό εκποιείται στο σύνολό της, λαός τε και επικράτεια. Αυτή την διαδικασία προασπίζεται ο Προβόπουλος και το υπόλοιπο δωσίλογο πολιτικό προσωπικό της χώρας που βάζει την «ευρωπαϊκή προοπτική» πάνω από την ανεξαρτησία, την επιβίωση και την ακεραιότητα της Ελλάδας.

Να γιατί ο Προβόπουλος θέτει ο πρώτο παράγοντα της «σταθεροποίησης» τον εξής:  

«Πρώτος παράγοντας ήταν η θετική απάντηση του ελληνικού λαού όσον αφορά το ιστορικό διακύβευμα της παραμονής στο ευρώ. Η κυβέρνηση συνεργασίας εξέφρασε ρητά τη βούλησή της να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Η βασική αυτή επιλογή και η κάλυψη των μεγάλων καθυστερήσεων της προεκλογικής περιόδου κατέστησαν δυνατές τις αποφάσεις του Eurogroup για τη συνέχιση της χρηματοδοτικής στήριξης. Οι εξελίξεις αυτές επηρέασαν ευνοϊκά το οικονομικό κλίμα.»

Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός εκβιάστηκε με τόσο άθλιο τρόπο και ένα μεγάλο κομμάτι του ενέδωσε στους σφαγείς του, έδωσε το πράσινο φως στις αγορές ότι «καλά πάμε, μπορούμε να συνεχίσουμε το έργο της διάλυσης». Αυτό το νόημα έχει η περίφημη «αλλαγή κλίματος». Κατά τ’ άλλα, τα ίδια και τα ίδια. «Από τον Σεπτέμβριο θα απογειωθούμε, αρκεί να αντέξουμε μέχρι τις αρχές καλοκαιριού». Φέρεται να εκμυστηρεύτηκε ο φερόμενος ως πρωθυπουργός με το χαρακτηριστικό επώνυμο Σαμαράς σε δείπνο το βράδυ της Τρίτης (22/2) με βουλευτές της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται λίγο πριν τη στροφή που θα φανεί το φως στο τούνελ και πως αν προχωρήσουν κανονικά οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις θα γίνουμε σύντομα παράδειγμα για όλους.

Προσωπικά θεωρώ ότι η δήλωση αυτή του Σαμαρά δεν αφορά την οικονομία, αλλά το καθεστώς κατοχής της χώρας. Δηλαδή θεωρεί ο Σαμαράς – και βάσιμα – ότι αν δεν ανατραπούν από την λαϊκή οργή και αγανάκτηση τούτη την άνοιξη-καλοκαίρι, τότε μπορούν να ελπίζουν ότι θα την σκαπουλάρουν από τον Σεπτέμβριο. Ίσως με κάποιες προσχηματικές εκλογές εκτόνωσης, όπου θα φύγει η σάρα για να έρθει η μάρα και μετά να ακολουθήσει το κακό συναπάντημα κι έτσι ο λαός να πει «τετέλεσται».

Άλλωστε μέχρι τότε η κυβέρνηση των δωσίλογων θα έχει περάσει την αναθεώρηση του Συντάγματος που απαιτούν Γερμανοί κατακτητές και οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης προκείμενου να μην υπάρχει κανένα κόλλημα στην επίσημη κατάλυση του ελληνικού κράτους για να αφομοιωθεί ως αποικιακή προσάρτηση από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία που ήδη οικοδομείται. Εν τω μεταξύ θα έχει ξεπουληθεί ότι υπάρχει και δεν υπάρχει στον ελληνικό χώρο και έτσι υπολογίζουν ότι ο λαός θα παραδοθεί στην τύχη του, μιας και δεν θα του έχει μείνει ούτε κεραμίδι να υπερασπιστεί.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

«Θα γίνουμε σύντομα παράδειγμα για όλους», όπως λέει ο Σαμαράς και έχει δίκιο. Θέλουν να μετατρέψουν την Ελλάδα και τον λαό της από πειραματόζωο σε παράδειγμα διάλυσης και αφομοίωσης μια ολόκληρης χώρας από τους υπερεθνικούς μηχανισμούς του ενιαίου νομίσματος. Μόνο και μόνο για να δείξουν στους υπόλοιπους λαούς ότι είναι μάταιο να αγωνίζονται, είναι μάταιο να διεκδικούν την εθνική τους κυριαρχία, όπως κάνουν οι Ιταλοί και ανέδειξαν πρώτο κόμμα του «Κίνημα των Πέντε Αστέρων» του Μπέπε Γκρίλο. Όπως έκαναν οι Σλοβένοι και ανέτρεψαν την δική τους κυβέρνηση γιατί με το ευρώ τους ισοπέδωσε ακόμη περισσότερο. Όπως έκαναν οι Βούλγαροι ανατρέποντας την κυβέρνηση και παραμένοντας στους δρόμους για να σταματήσουν την έλευση του ευρώ με ότι συνεπάγεται σε ασυδοσία των αγορών. Όπως κάνουν οι Πορτογάλοι, οι οποίοι επί μήνες είναι στους δρόμους, υπερασπιζόμενοι τα «900 χρόνια ιστορίας του έθνους τους», όπως οι ίδιοι λένε. Όπως πασχίζουν να κάνουν οι Ισπανοί. Όπως ξεκινούν να κάνουν οι Γάλλοι, οι Φιλανδοί, κ.ά..

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ Η ΕΛΛΑΔΑ

Οι οπαδοί της «ευρωπαϊκής προοπτικής» που λειτουργούν ως Πέμπτη Φάλαγγα για τις δυνάμεις που οικοδομούν το 4^ο Ράιχ στην Ευρώπη με την μορφή της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, θέλουν επειγόντως ένα πετυχημένο παράδειγμα για όλους τους άλλους. Ένα παράδειγμα για το πώς ένας λαός αποδέχεται οικιοθελώς την δική του μαζική εξόντωση, την διάλυση και τον αποικισμό της πατρίδας του στο όνομα της «Ευρώπης». Και το παράδειγμα αυτό θέλουν να είναι η Ελλάδα και μάλιστα το ταχύτερο δυνατό.

Βλέπετε, ποντάρουν στο πιο δωσίλογο πολιτικό σύστημα που υπάρχει τουλάχιστον στην Ευρώπη, όπως και σε μια ενσωματωμένη κρατικοδίαιτη αριστερά που όχι μόνο αρνείται να θέσει το εθνικό, πατριωτικό καθήκον, πάνω απ’ όλα, αλλά έχει αποδεχτεί την «ευρωπαϊκή προοπτική» στο όνομα της δικής της αποκλειστικής ταξικής ανάλυσης. Μια ταξική ανάλυση, η οποία βεβαίως είτε στην παραλλαγή της Κουμουνδούρου, είτε στην παραλλαγή του Περισσού, απηχεί τα ταξικά συμφέροντα των αγορών, του μεγάλου διεθνούς κεφαλαίου, μέσα από τα λούμπεν ένστικτα του κοινωνικού περιθωρίου που δεν νοιάζεται ούτε για πατρίδα, ούτε για οικογένεια, ούτε για αγώνα υπέρ βωμών και εστιών, παρά μόνο για ένα ξεροκόμματο, ή για την γκλαμουριά των ανακτοβουλίων της Ευρώπης.

Ποντάρουν επίσης και στο ραγιαδισμό του Έλληνα, στα νωθρά αντανακλαστικά του, στην ανοησία του να νομίζει ακόμη και τώρα ότι δια της αναθέσεως μπορεί να κερδίσει κάτι. Πιστεύουν ότι μόλις ένα 60% και βάλε του πληθυσμού της χώρας συνηθίσει στη νέα του κατάσταση, δηλαδή να είναι καταδικασμένος στο περιθώριο της κοινωνίας και να τα βγάζει μόλις και μετά βίας πέρα χάρις στην κρατική και ιδιωτική ελεημοσύνη (φιλανθρωπία), τότε θα βάλει την ουρά στα σκέλια και σαν τυπικός κοπρίτης θα κάτσει ήσυχος.

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΤΑ ΕΒΑΛΕ ΜΕ ΤΟ ΤΕΡΑΣ

Βλέπετε, δεν θεωρούν τον Έλληνα ικανό να κάνει ότι έκαναν οι Ιταλοί: να εκπλήξει και να σαστίσει τα μεγάλα αφεντικά ψηφίζοντας μαζικά έναν «παλιάτσο», τον Μπέπε Γκρίλο. «Πώς οι καταστροφικές ιταλικές εκλογές απειλούν το μέλλον του ευρώ» γράφει ο Economist για τον Μπέπε Γκρίλο που «θέλει να αναστείλει τις πληρωμές του δημόσιου χρέους». Κι όχι μόνο αυτό. Αυτός ο «κλόουν» όπως τον αποκάλεσε ο Economist, αλλά και ο Πέερ Στάινμπρουκ, υποψήφιος του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) για την καγκελαρία – εξαναγκάζοντας τον πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο να ακυρώσει την προγραμματισμένη συνάντηση μαζί του, κάτι βεβαίως που δεν το έκανε ποτέ ο «δικός μας» πρόεδρος, έστω κι αν ενίοτε ξέρει να χύνει κροκοδείλια δάκρυα – τολμά να διακηρύσσει ότι εκτός ευρώ η Ιταλία θα ήταν πολύ, μα πολύ καλύτερα. Όχι για όλους, αλλά πρώτα και κύρια για τον απλό λαό.

Σκεφτείτε τι έκαναν οι Ιταλοί. Προτίμησαν να ψηφίσουν έναν «παλιάτσο», έναν «κλόουν» από το πουθενά, από το μηδέν, μόνο και μόνο γιατί μίλησε στην ψυχή τους και εξέφρασε τον πόνο και την ανησυχία του μέσου εργαζόμενου Ιταλού. Ούτε τους ένοιαξε αν ξέρει τι λέει όταν ζητά την έξοδο της Ιταλίας από το ευρώ. Ούτε τους πείραξε το γεγονός ότι δεν είναι εξειδικευμένος οικονομολόγος, ή ειδικός και ότι δεν βγήκε για αναλύσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Προτίμησαν κάποιον ανύπαρκτο, έναν που μέχρι πριν δυο εβδομάδες πριν τις Ιταλικές εκλογές οι επίσημες μετρήσεις και τα ΜΜΕ το είχαν εξαφανισμένο, γιατί είχε το σθένος και τον πατριωτισμό να τα βάλει απλά και καθαρά με το τέρας που βασανίζει και απειλεί με αφανισμό και την Ιταλία. Το χρέος και το ευρώ. Φαίνεται αδιανόητο για τον μέσο Έλληνα, που ακόμη ονειρεύεται ότι κάποιο ή κάποιοι από τους υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς θα του δώσει διέξοδο, μόνο και μόνο επειδή το λένε στα ΜΜΕ και στις στημένες δημοσκοπήσεις.

Γι’ αυτό και από την πρώτη στιγμή οι νέοι ναζί της Γερμανίας της δεξιάς και της αριστεράς, τι διεμήνυσαν στους Ιταλούς; Ο υπαρκτός κίνδυνος ακυβερνησίας στη Ρώμη προκαλεί ανησυχία στις Βρυξέλλες και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες καλούν την Ιταλία να καταλήξει γρήγορα σε σχηματισμό κυβέρνησης. «Δεν είστε Ελλάδα, η Ευρωζώνη δεν έχει το περιθώριο για ένα σενάριο ελληνικού τύπου στην Ιταλία με νέες εκλογές» λέει σε ιταλική εφημερίδα ο αρμόδιος του γερμανικού κυβερνόντος κόμματος για την εξωτερική πολιτική Φίλιπ Μίσφελντερ. Δεν είστε Έλληνες που ακόμη μασάνε τα παραμύθια της τηλεόρασης και των κομμάτων της βουλής κι γι’ αυτό δεν σας επιτρέπουμε να πάτε σε επαναληπτικές εκλογές. Αυτό διαμυνήουν ακόμη και τώρα οι επικεφαλής ναζί των Βρυξελλών και του Βερολίνου στους Ιταλούς.

Φοβούνται ότι ενδεχόμενες νέες εκλογές στην Ιταλία είναι πολύ πιθανό να φέρουν τον Μπέπε Γκρίλο από πρώτο κόμμα σε ψήφους στην Ιταλία, σε θέση να σχηματίσει κυβέρνηση. Κι έτσι έχει κινητοποιηθεί ολόκληρη η πολιτική μαφία της Ιταλίας και της Ευρώπης για να το αποτρέψει. Κι επειδή δεν πρόκειται να πετύχουν και πολλά με εκβιασμό του μέσου Ιταλού ψηφοφόρου, μάλλον θα επιχειρήσουν να το πετύχουν με ευρεία νοθεία, με συνταγματικές εκτροπές και κατατρομοκράτηση του Ιταλικού λαού με τα μέσα, τα ήθη και τα έθιμα της εποχής Αντρεότι, σε συνδυασμό με κραυγές πανικού από τους διεθνείς οργανισμούς και τις αγορές.

Ήδη έχουν αρχίσει. Οι αγορές ωρύονται. Οι διεθνείς αναλυτές κατεβάζουν καντήλια και επικαλούνται σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς της Ιταλίας. Ο Ναπολιτάνο αμέσως μετά τις εκλογές πήγε στην Γερμανία για έκτακτη επίσημη επίσκεψη και συνεννοήσεις. Οι επικεφαλής των δυο συμμοριών της πολιτικής μαφίας του ευρώ συναντιόνται για να συντονίσουν τις ενέργειές τους. Ο πανικός των Γερμανών μοιάζει ίδιος με εκείνον που κατέλαβε την χιτλερική ηγεσία όταν έμαθε τον Ιούλιο του 1943 ότι ανατράπηκε το καθεστώς Μουσολίνι. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, οι πιο νηφάλιοι ναζί γνωρίζουν ότι χωρίς Ιταλία το ευρώ δεν μπορεί να σταθεί και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα μείνει στα χαρτιά, όπως έμεινε και η Ενωμένη Ευρώπη του Χίτλερ. Κι αυτό θα σημάνει την κατάρρευση της Γερμανίας για μια ακόμη φορά.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΩΣ ΑΠΟΙΚΙΑ

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο στους αδαείς, ή στους απληροφόρητους, η Γερμανία προσπαθεί να αντιμετωπίσει την παγκόσμια κρίση που πλήττει και την ίδια με τον ίδιο τρόπο που επιχείρησε να την αντιμετωπίσει και ο Χίτλερ. Όπως και την εποχή του πολέμου, έτσι και σήμερα η επιβίωση της δεσπόζουσας θέσης της Γερμανίας στην Ευρώπη και διεθνώς, εξαρτάται από την δυνατότητά της να καρπώνεται, να ιδιοποιείται τον πλούτο των άλλων χωρών. Την εποχή του ο Χίτλερ μπορούσε να το καταφέρει μόνο ή πρωτίστως με πολεμικά μέσα. Σήμερα οι διάδοχοι του Χίτλερ έχουν την δυνατότητα να το καταφέρουν πρωτίστως με οικονομικά μέσα. Η Γερμανία και ότι εκπροσωπεί με όρους υπερτροφικών τραπεζών και επιχειρηματικών ομίλων παγκόσμια μπορεί να διασφαλίσει την κυριαρχία της στις αγορές μόνο αν κάνει ότι έκαναν οι ΗΠΑ πριν από ένα, ενάμισυ αιώνα. Δηλαδή να αποικιοποήσουν την Ευρώπη με τον ίδιο τρόπο που αποικιοποίησαν την βόρεια Αμερική οι ΗΠΑ διαμέσου της ομοσπονδιοποίησης. Οι Γερμανοί στην μεγάλη κρίση – Μεγάλη Ύφεση, όπως την έχουν ονομάσει – του μεσοπολέμου επιχείρησαν να κερδίσουν το πάνω χέρι στην Ευρώπη και να ενοποιήσουν υπό την κυριαρχία τους χρησιμοποιώντας τις παραδοσιακές τακτικές των αποικιακών αυτοκρατοριών, όπως της Βρετανίας. Απέτυχαν παταγωδώς. Σήμερα επιχειρούν με την μέθοδο των ΗΠΑ.  Μόνο που οι εποχές έχουν αλλάξει. Η μέθοδος εσωτερικού αποικισμού των ΗΠΑ με μοχλό την ομοσπονδία τους, πέτυχε μετά από αμέτρητες πολεμικές συρράξεις και μαζικές σφαγές με αποκορύφωμα τον εμφύλιο πόλεμο, αλλά και τους παγκόσμιους πολέμους, όπου η συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών έκρινε και την δική τους τύχη.

Σήμερα η Γερμανία επιχειρεί το ίδιο απέναντι σε συγκροτημένα εθνικά κράτη και λαούς, που επιχειρεί να τους διαλύσει πρώτα και κύρια «από τα μέσα» για να επωφεληθεί της αποσάθρωσης και του κατακερματισμού τους, οικονομικού, κοινωνικού και εδαφικού. Ο μόνος που μπορεί να σταματήσει αυτό το 4^ο Ράιχ είναι οι λαοί διεκδικώντας ξανά την ελευθερία τους και την εθνική τους αυτοδιάθεση. Όπως συνέβη και παλιά στο πρώτο μισό του 19^ου αιώνα όταν η Ιερή Συμμαχία ήθελε να επιβάλει την Ευρωπαϊκή ενότητα της απολυταρχίας πνίγοντας τις εθνικούς και δημοκρατικούς πόθους των λαών. Σ’ αυτήν την πρώτη ιστορική προσπάθεια της απολυταρχίας να στηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση πάνω σε δούλους λαούς, απάντησαν οι εθνικές επαναστάσεις που ξέσπασαν από το 1821 και κλιμακώθηκαν έως το 1848 σαρώνοντας σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή η περίοδος της ιστορίας ονομάστηκε «Άνοιξη των Εθνών», ή «Άνοιξη των Λαών». Ο αιφνιδιασμός της νεότερης Ευρωπαϊκής απολυταρχίας από τους Ιταλούς, ας ελπίσουμε ότι θα αποτελέσει την έναρξη της δικής μας Άνοιξης των Εθνών και των Λαών με τους Έλληνες να παίζουν τον πρώτο ρόλο.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 3/3/2013

Ξανά η Ελλάδα στους Έλληνες ξανά ο λαός στην εξουσία...

Του Γιώργου Κράλογλου 
Είναι υποχρέωση και κυρίως ιστορική πολιτική ευθύνη για το σημερινό ΠΑΣΟΚ να δεχθούν ότι κουβαλάνε την βαρύτατη κληρονομιά της ιδεολογικής εκμετάλλευσης όσων πίστεψαν τον ανύπαρκτο σοσιαλισμό του Ανδρέα Παπανδρέου και τα ανύπαρκτα λεφτά της καταστροφικής διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Αν δεν το κάνουν ας μην μιλάνε για αναγέννηση.

Γιατί ο Έλληνας ψηφοφόρος έδωσε μεν την απάντησή του στο ΠΑΣΟΚ με το 5%, αλλά η νοοτροπία των κλαδικών και του πασοκισμού που υπονόμευσε θεσμούς, αλλοίωσε αρχές και διέλυσε την δομή του κράτους στο όνομα της «Αλλαγής» σαπίζοντας μια ώρα αρχύτερα το σύστημα έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά.

Τα λέω αυτά γιατί γνωρίζω, δυστυχώς, ότι κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ νομίζουν ότι το «πάρτι» μπορεί να επαναληφθεί. 

Αυτά που πληρώνουμε σήμερα με την μαφία και τον υπόκοσμο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι οι συνέπειες της σχεδιασμένης κομπίνας και διαπλοκής κάτω από το «σοσιαλιστικό» σύνθημα ο «λαός στην εξουσία».

Το σύνθημα που έριξαν τότε που σκόρπισαν τα λεφτά των περιφερειακών Ταμείων της ΕΟΚ οι Κοινοτάρχες (τότε) και Δημάρχοι για να ταΐσουν αφισοκολλητές, κλακαδόρους, κλαδικούς και να στήσουν «βιομηχανίες» μελετών και έργων στην περιφέρεια δίδοντας το μήνυμα «τρώτε λεφτά και ψηφίζετε ΠΑΣΟΚ». 

Με το ίδιο σύνθημα ο «λαός στην εξουσία» έδωσαν το δικαίωμα στην κομματική τοπική αυτοδιοίκηση να χρησιμοποιεί τους κομματικούς κλακαδόρους της γειτονιάς και να τους βαφτίζουν Επιτροπές Γειτονιάς για να διαλύουν από εργοστάσιο μέχρι ξενοδοχείο και καφενείο που δεν τους γουστάριζε παραδίδοντάς το για σφαγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας που περίμενε στην γωνία. 

Με τον «λαό στην εξουσία» παρέδωσαν την κρατική οικονομία που έχτισε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα χέρια  των συντεχνιών μοναδικό προσόν των οποίων ήταν να προσκυνάνε στον πράσινο ήλιο. 

Με τον «λαό στην εξουσία» διέλυσαν την ιεραρχία στα υπουργεία για να διορίσουν στρατιές κομματικών συμβούλων που ουδέποτε είχαν δουλέψει στην ζωή τους αλλά είχαν ονειρευτεί σοσιαλιστικά πειράματα που τα εφάρμοζαν με τα λεφτά των φορολογούμενων και της ΕΟΚ.

Εμπαίζοντας τον λαό με την ντουντούκα στο χέρι ούρλιαζαν... Ρίξαμε τα κάστρα των Τσάτσων, των Δράκων, των Κατσαμπαίων και των Μποδοσάκηδων οπλίζοντας έτσι και το χέρι των συμμοριτών της 17 Νοέμβρη.

Αλλά στο παρασκήνιο ετοίμαζαν Κοσκωτάδες και άλλα νέα τζάκια που μαζί με έναν από τους ενορχηστρωτές της διαπλοκής τον Τσοχατζόπουλο γεμίζουν σήμερα τις φυλακές...

Από τις φυλακές όμως γλίτωσαν όλοι οι «αξιωματούχοι» του κομματικού στρατού του ΠΑΣΟΚ που εφόρμησαν στην κρατική βιομηχανία του ΟΑΕ και κατασπάραξαν 1 τρισ. δραχμές μετατρέποντας ιστορικές βιομηχανίες σε τεκέδες και ερείπια που κατέλαβαν με την σειρά τους η αλητεία στην αρχή και οι λαθρομετανάστες στην συνέχεια. 

Κάντε μια βόλτα στα εργοστάσια κουφάρια της κρατικής βιομηχανίας του ΠΑΣΟΚ ακόμη και δίπλα σας μέσα στην Αττική και θα τα δείτε με τα μάτια σας. 

Εισέβαλαν ως «αλλαγή» και στα υπουργεία. Ακύρωσαν τότε τον θεσμό του Γενικού Διευθυντού, έκαναν αστείους τους Διευθυντές που ουδέποτε τους φώναζαν για την γνώμη τους αλλά τους υποχρέωναν μόνο να υπογράφουν. 

Κατάργησαν το υπουργείο Βιομηχανίας γιατί ένας τριτοκοσμικός σοσιαλισμός δεν μπορούσε να έχει υπουργείο να υπηρετεί αυτούς που έπιναν το αίμα του λαού...

Ακύρωσαν στην πράξη το υπουργείο Εμπορίου και έβαλαν τον κομματικό στρατό να παριστάνει τον προστάτη του καταναλωτή θεμελιώνοντας έτσι την διαπλοκή.

Την διαπλοκή που ξεκίνησε τότε κορυφώθηκε τα επόμενο χρόνια και την «έδεσε» η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή που κέρδισε τις εκλογές με σύνθημα ότι θα την πολεμήσει για να ιδρύσει ξανά το κράτος...

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τις γελοιότητες των πειραμάτων της «αλλαγής» και του σοσιαλισμού του χαβαλέ.

Ότι είχαν σκεφτεί να κάνουν το κράτος μέχρι εισαγωγέα καφέ και κακάο; Ότι σχεδίαζαν να κάνουν το κράτος προμηθευτή πρώτων υλών για βιοτεχνίες με κρατικές εταιρείες που θα τις αναλάμβαναν κλακαδόροι που δεν ήξεραν ούτε τον καφέ τους να φτιάχνουν;

Ευτυχώς που ορισμένοι σοβαροί βουλευτές και στην συνέχεια υπουργοί με κεντρώες καταβολές σταματούσαν τα σχέδια και έβαζαν τους κομματικούς (για να περνάνε την ώρα τους και να δικαιολογούν τους μισθούς τους από το κράτος) να μελετάνε πράγματα που πέταγαν στην συνέχεια στα σκουπίδια γιατί ήταν πράγματι για τα σκουπίδια. 

Στο όνομα του «σοσιαλισμού» έπιασε το ΠΑΣΟΚ και την υγεία και έστησε το μεγάλο πάρτι της ρεμούλας, του λαδώματος και της αρπαχτής βάζοντας στην βιτρίνα της δήθεν αλλαγής το σχέδιο του ΕΣΥ του άτυχου Γιώργου Γεννηματά που προσπάθησε να το εφαρμόσει σε ορθό επίπεδο αλλά απηύδησε όταν είδε με ποιους τον υποχρέωναν να συνεργαστεί.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ της καταστροφής της οικονομίας και του σάπιου συστήματος παραλαμβάνουν οι σημερινοί συνεχιστές. Είναι συνεπώς ελαχίστη υποχρέωση προς όσους τους πίστεψαν και τους πιστεύουν ακόμη να τους εξηγήσουν τι ΠΑΣΟΚ και τι σοσιαλισμό να περιμένουν, στην πράξη , αυτήν την φορά.